Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 639/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses pension appeal, ruling foreign shipwork periods without Polish social security contributions do not qualify for bridge pension.

Numero d'incarto II UK 639/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against a social insurance office decision denying a bridge pension. The applicant argued that his time working as a sailor for a foreign shipowner, arranged by an intermediary, should count as special working conditions. The court held that since social security contributions were not paid in Poland for this period, it does not meet the statutory requirements for such pension eligibility. Consequently, the court found no legal basis to accept the claim and rejected the request for a precedent-setting interpretation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 6 ust. 2 pkt 1 lit. d ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 49 ustawy o emeryturach pomostowych: Work periods abroad without Polish social security contributions do not constitute special working conditions for bridge pension purposes.

Parole chiave

Generato dall'IA
bridge pension eligibility foreign shipwork periods social security contributions special working conditions cassation appeal dismissal Polish social insurance law intermediary employment

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 6 ust. 2 pkt 1 lit. d of the Act of 17 December 1998 on pensions and allowances from the Social Insurance Fund
i może stanowić podstawę do przyjęcia, że okresy pracy w nim podane są okresami pracy w warunkach szczególnych lub szczególnym charakterze (art. 6 ust.
Art. 49 of the Act of 19 December 2008 on bridge pensions
3 ustawy o emeryturach pomostowych, okres pracy marynarza, wykonywanej u armatora zagranicznego, do której został skierowany przez pośrednika, a nie płatnika i czy taki marynarz jest w kręgu podmiotów uprawnionych do ubiegania się o emeryturę pomostową na podstawie art. 49 ustawy o emeryturach pomostowych.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
Takie zredukowanie zagadnienia (po wykluczeniu istotnego zagadnienia prawnego i podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.) oznacza, że chodzi w istocie o kontrolę rozstrzygnięcia w sprawie, czyli o podstawę przedsądu z art.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Treść wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania (wyżej in extenso) nie pozwala stwierdzić zasadnej podstawy przedsądu i dlatego wniosek nie został uwzględniony.Jedynie hasłowo wniosek odwołuje się do podstaw przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
109).Z tych motywów - z braku zasadnej podstawy przedsądu - orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 3989 § 2 k.p.c.as

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 639/16 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie z wniosku Z.S.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w G. ‎o prawo do emerytury pomostowej,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 19 października 2017 r.,‎skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 23 czerwca 2016 r., sygn. akt III AUa (…), odmawia przjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w (…) wyrokiem z 23 czerwca 2016 r. oddalił apelację pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w G. z 27 października 2015 r., który zmienił decyzję pozwanego z 22 maja 2015 r. i przyznał ubezpieczonemu Zenonowi Stefanek prawo do emerytury pomostowej od 6 maja 2015 r.Spór dotyczył okresu pracy wymaganego do emerytury pomostowej. Pozwany nie uwzględnił okresu zatrudnienia na statkach obcych bander za pośrednictwem M. w G. (M.) w okresie od 29 stycznia 1991 r. do 28 września 1991 r. Sąd pierwszej instancji ustalił, że z tytułu tego zatrudnienia M. odprowadziła za ubezpieczonego składki na obowiązkowe ubezpieczenia społeczne.Sąd Okręgowy rozstrzygnął, że wnioskodawca spełnił warunki stażowe do emerytury pomostowej; wykonywał przez wymagany okres 15 lat pracę w szczególnych warunkach (pkt 23 załącznika do ustawy o emeryturach pomostowych).Sąd Apelacyjny zweryfikował staż pracy ubezpieczonego i po uwzględnieniu dalszych okresów ubezpieczenia oddalił apelację organu rentowego.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania podano co następuje.

„W sprawie występuje istotne zagadnienie prawne oraz potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości w praktyce przy ich stosowaniu, a mianowicie: czy wobec treści art. 2 pkt 2 i 3 oraz art. 51 i 49 ustawy o emeryturach pomostowych można zastosować te przepisy w przedmiotowej sprawie i zaliczyć do okresów pracy w warunkach szczególnych w rozumieniu art. 3 ustawy o emeryturach pomostowych, okres pracy marynarza, wykonywanej u armatora zagranicznego, do której został skierowany przez pośrednika, a nie płatnika i czy taki marynarz jest w kręgu podmiotów uprawnionych do ubiegania się o emeryturę pomostową na podstawie art. 49 ustawy o emeryturach pomostowych.

Wobec powyższego, w świetle przedstawionego stanu faktycznego i prawnego sprawy - zdaniem organu rentowego, zachodzi potrzeba wykładni przez Sąd Najwyższy zaskarżonych przepisów prawa materialnego. Wskazana kwestia prawna nie jest jednostkowym przypadkiem, a zatem jej rozstrzygnięcie będzie miało istotny wpływ na rozpoznanie podobnych spraw w przyszłości, a także doprecyzowanie obowiązujących w tym zakresie przepisów przez ustawodawcę. Biorąc po uwagę całokształt sprawy ZUS uznając, że skarga kasacyjna jest w pełni uzasadniona, wnosi jak na wstępie”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Treść wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania (wyżej in extenso) nie pozwala stwierdzić zasadnej podstawy przedsądu i dlatego wniosek nie został uwzględniony.Jedynie hasłowo wniosek odwołuje się do podstaw przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Pierwsza nie spełnia się dlatego, że istotne zagadnienie prawne nie zostało w ogóle sformułowane, ani tym bardziej przedstawione. Chodzi wszak o problem jurydycznie doniosły, opracowany na podstawie analizy prawa, orzecznictwa, a nawet doktryny, po której to wpierw sam skarżący może stwierdzić, że istotne zagadnienie prawne rzeczywiście występuje i dlatego powinien rozpoznać je Sąd Najwyższy.To samo odnosi się do warunków drugiej podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., gdyż nie każda wątpliwość czy potrzeba wykładni przepisów uzasadnia przyjęcie skargi do rozpoznania.

Warunkiem tej podstawy są kwalifikowane wątpliwości w zakresie wykładni przepisu, czyli wątpliwości poważne lub wywołujące rozbieżności w orzecznictwie sądów. Skarżący we wniosku całkowicie pomija wykładnię przepisów, którą przedstawiły w tej sprawie Sądy pierwszej i drugiej instancji, odwołując się nawet do orzecznictwa Sądu Najwyższego. Tymczasem wniosek skarżącego poprzestaje tylko na samym zgłoszeniu potrzeby wykładni i nie wykazuje na czym miałyby polegać poważne wątpliwości w wykładni, przy czym w pierwszej kolejności powinien odnieść się do wykładni jaką na podstawie przepisów prawa pozytywnego przedstawiły Sądy w tej sprawie.

Skarżący tego nie czyni. We wniosku wymaga natomiast wykładni określonych przepisów i treść wniosku nie wykracza poza zwykłą wykładnię i stosowanie prawa, co zresztą leży u podstaw rozstrzygnięcia w sprawie. Zwykła wykładnia prawa nie stanowi podstawy przedsądu, wszak skarga kasacyjna nie miałaby wówczas granic i postępowanie kasacyjne stałoby się kolejną (powszechną) instancją (trzecią).Innymi słowy wniosek sprowadza się do oceny rozstrzygnięcia w konkretnej sprawie i pytania czy okres pracy marynarza, wykonywanej u armatora zagranicznego, do której został skierowany przez pośrednika, a nie płatnika, może być okresem pracy wymaganym do emerytury pomostowej.

Takie zredukowanie zagadnienia (po wykluczeniu istotnego zagadnienia prawnego i podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.) oznacza, że chodzi w istocie o kontrolę rozstrzygnięcia w sprawie, czyli o podstawę przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., do której jednak wniosek nie odwołuje się, nawet hasłowo nie twierdzi, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (czym innym jest sformułowanie we wniosku in fine „skarga kasacyjna jest w pełni uzasadniona”).Odnotować też należy, że Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej pozwanego w podobnej sprawie (postanowienie z 18 września 2013 r., II UK 207/13).

Oddalono też skargę kasacyjną pozwanego i zajęte stanowisko wyraża syntetycznie następująca teza - Świadectwo pracy potwierdzające wykonywanie pracy u armatorów zagranicznych, stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w charakterze członka załóg w warunkach szczególnych (na statkach morskich) wystawione przez jednostkę kierującą obywateli polskich do pracy za granicą („M.” Sp. z o.o.), która uiszczała składki na ubezpieczenia społeczne, na zasadach i w wysokości określonej obowiązującymi w tym zakresie przepisami, daje podstawę do ustalenia tzw. faktów ubezpieczeniowych - okresów pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze przypadających przed dniem 1 stycznia 2009 r. i może stanowić podstawę do przyjęcia, że okresy pracy w nim podane są okresami pracy w warunkach szczególnych lub szczególnym charakterze (art. 6 ust. 2 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - jednolity tekst:

Dz.U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 z późn. zm. oraz art. 49 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych - Dz.U. Nr 237, poz. 1656 z późn. zm. w związku z § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz.U. Nr 8, poz. 43 z późn. zm.) - wyrok Sądu Najwyższego z 10 października 2013 r., II UK 106/13, LEX nr 1391452. Inaczej - marynarz wykonujący pracę u armatora zagranicznego, do której został skierowany przez M. jest zatrudniony w warunkach szczególnych w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach pomostowych (wyrok Sądu Najwyższego z 29 stycznia 2014 r., II UK 255/13).Już wcześniej powiedziano też, że okresy wykonywania pracy w szczególnych warunkach u pracodawcy zagranicznego na podstawie skierowania upoważnionej polskiej instytucji kierującej pracowników do pracy za granicą, za które nie było obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie społeczne w Polsce, mogą być uznane za składkowe okresy ubezpieczenia na podstawie art. 6 ust. 2 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, natomiast począwszy od tej daty, okresy zatrudnienia u pracodawców zagranicznych mogą być uznane za składkowe okresy podlegania ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym w Polsce, jeżeli zostały opłacone składki (art. 6 ust. 2 pkt 1 lit. d tej ustawy).

Te okresy wykonywania pracy u pracodawców zagranicznych na podstawie skierowania upoważnionej polskiej instytucji kierującej pracowników do pracy za granicą lub za zgodą właściwych władz polskich, za które wymierzana i pobierana obowiązkowo była wysoka danina dewizowa z przeznaczeniem między innymi na renty lub emerytury, z której nie odprowadzano składek na polskie ubezpieczenie społeczne, bo przed dniem 1 listopada 1995 r. nie uregulowano wyraźnie obowiązku opłacenia składek na ubezpieczenie społeczne w Polsce, mogą być uznane za składkowe okresy ubezpieczenia na podstawie art. 6 ust. 2 pkt 1 lit. c ustawy z 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli pracownik zatrudniony za granicą nie został objęty innym systemem zabezpieczenia społecznego w trybie i na zasadach obowiązujących w kraju zatrudnienia lub na zasadach określonych w umowach międzynarodowych (wyroki Sądu Najwyższego z 27 kwietnia 2010 r., II UK 329/09, OSNP 2011 nr 19-20, poz. 262 i II UK 328/09, OSNP 2011 nr 19-20, poz. 261; podobnie wyrok z 27 sierpnia 2009 r., II UK 396/08, OSNP 2011 nr 7-8, poz. 109).Z tych motywów - z braku zasadnej podstawy przedsądu - orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 3989 § 2 k.p.c.as