Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 62/06 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal due to failure to separately justify admissibility under procedural law.

Numero d'incarto II UK 62/06
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the Social Insurance Institution against a lower court ruling. The appellant argued for a retrial based on alleged material and procedural errors, but the court found the appeal defective. The decision was based on the failure to separately and specifically justify the request for admissibility according to statutory requirements.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal must contain a separate and substantiated request for admissibility linked to the statutory grounds; failure to do so constitutes an irreparable defect leading to dismissal.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility separate request requirement procedural defect dismissal statutory grounds justification irreparable formal defect

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
Przepis art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. wymaga, aby wniosek o przyjęcie skargi
Art. 3989 § 1 k.p.c.
określone w art. 3989 § 1 k.p.c., przesłanki uzasadniające – w ocenie strony
Art. 3986 § 3 k.p.c.
art. 58 § 1 k.c
naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 58 § 1 k.c.
art. 300 k.p
w związku z art. 300 k.p.
art. 22 k.p
oraz błędną wykładnię art. 22 k.p., a nadto naruszenie
art. 328 § 2 k.p.c
naruszenie art. 328 § 2 k.p.c.
art. 3984 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c
Przepis art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
określone w art. 3989 § 1 k.p.c., przesłanki uzasadniające – w ocenie strony

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 62/06

POSTANOWIENIE

Dnia 21 lipca 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec

w sprawie z odwołania P. – Z.S. i A. W.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G.

o ubezpieczenie społeczne,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 21 lipca 2006 r.,

skargi kasacyjnej ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w G.

z dnia 19 października 2005 r., sygn. akt III AUa …/04,

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 19 października 2005 r. Sąd Apelacyjny w G. oddalił

apelację P.

od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w G. z dnia 27 kwietnia 2004 r., którym oddalone zostało odwołanie A.

W. i Z. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w G. z dnia 1

października 2002 r. stwierdzającej, że A. W. nie podlega od dnia 1 grudnia 2001 r.

ubezpieczeniom społecznym jako pracownik zatrudniony przez Z. S. prowadzącą

działalność gospodarczą – P. w G.

W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu drugiej instancji Z. S. zarzuciła

naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 58 § 1 k.c.

w związku z art. 300 k.p. oraz błędną wykładnię art. 22 k.p., a nadto naruszenie

przepisów postępowania w zakresie mającym istotny wpływ na wynik sprawy przez

naruszenie art. 328 § 2 k.p.c. W konsekwencji skarżąca wniosła o uchylenie

zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego

rozpoznania.

Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania

skarżąca podała, że wskazane naruszenia przepisów prawa materialnego i

procesowego są oczywiste.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać

oznaczenie zaskarżonego orzeczenia (pkt 1), przytoczenie podstaw kasacyjnych i

ich uzasadnienie (pkt 2), wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i

jego uzasadnienie (pkt 3) oraz wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia (pkt 4).

Przepis art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. wymaga, aby wniosek o przyjęcie skargi

kasacyjnej stanowił odrębny element pisma niezależny od przytoczenia podstaw

kasacyjnych i ich uzasadnienia. Uzasadnienie wniosku natomiast powinno

nawiązywać do przesłanek przyjęcia kasacji do rozpoznania określonych w art.

3989 § 1 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem Sąd Najwyższy przyjmuje skargę

kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: 1) w sprawie występuje istotne zagadnienie

prawne, 2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne

wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, 3) zachodzi

nieważność postępowania lub 4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Spełnienie wymagania z art. 3984 § pkt 3 k.p.c. powinno zatem przybrać formę

wyodrębnionego wywodu prawnego, w którym skarżący wskaże, jakie występujące

w sprawie okoliczności pozwalają na uwzględnienie wniosku o przyjęcie skargi

kasacyjnej do rozpoznania i jednocześnie uzasadni, dlaczego odpowiadają one

ustawowemu

katalogowi

przesłanek.

Braki

skargi

kasacyjnej

w

zakresie

wskazanych wyżej elementów konstrukcyjnych powodują, że skarga jest dotknięta

tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym do usuwania braków

formalnych skargi kasacyjnej i w związku z tym podlega odrzuceniu bez wzywania

do ich uzupełnienia. Skoro bowiem wymóg zawarcia w skardze kasacyjnej wniosku

o przyjęcie skargi tej do rozpoznania i jego uzasadnienie ma taką samą wagę i

znaczenie jak pozostałe istotne cechy skargi kasacyjnej, to podlega badaniu

według kryteriów, przy pomocy których badane są kryteria pozostałe.

Skarga

kasacyjna

Z.S.

nie

zawiera

odpowiadającego

ustawowym

wymaganiom uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, albowiem nie

odnosi się do żadnej z przesłanek określonych w art. 398 9 § 1 k.p.c. Przepis ten –

czego skarżący wydają się nie dostrzegać – nie zawiera odpowiednika

obowiązującego przy instytucji kasacji art. 393 § 2 k.p.c., który za okoliczność

uzasadniającą przyjęcie kasacji do rozpoznania uznawał oczywistość naruszenia

prawa przez zaskarżone orzeczenie. Powołanie się na jakiekolwiek inne, niż

określone w art. 3989 § 1 k.p.c., przesłanki uzasadniające – w ocenie strony

skarżącej – przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie spełnia obowiązku

określonego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., gdyż argumentacja uzasadniająca wniosek

o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinna nawiązywać do szczegółowo

wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c. przesłanek przedsądu (por. postanowienia

Sądu Najwyższego z dnia 5 sierpnia 2005 r., II PK 201/05, OSNP z 2006 r., nr 7-8,

poz. 115 oraz z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/05, Biuletyn SN nr 12, poz.

9). Brak w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, a także brak

odpowiadającego ustawowym wymaganiom uzasadnienia tego wniosku (art. 398 4 §

1 pkt 3 k.p.c.) są brakami nieusuwalnymi, powodującymi odrzucenie skargi

kasacyjnej (por. także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III

CZ 61/05, OSNC z 2006 r., z. 4, poz. 75).

Z powyższych względów postanowiono jak w sentencji na podstawie art.

3986 § 3 k.p.c.