Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 605/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses pension claim appeal regarding work in special conditions for pipefitters and tractor drivers.

Numero d'incarto II UK 605/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a claimant against the Social Insurance Institution regarding his right to a pension. The claimant argued that his work as a pipefitter and tractor driver constituted work in special conditions, yet the appellate court found he did not meet the fifteen-year requirement under the Pension Act. The court ruled that the claimant failed to demonstrate an obvious legal error, as the specific job descriptions did not qualify under the relevant regulations.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 32 ust. 1 w zw. z art. 184 ustawy emerytalnej; A cassation complaint is inadmissible if the appellant fails to prove an obvious legal error prima facie, and work as a pipefitter or tractor driver does not constitute work in special conditions under the relevant regulations.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility work in special conditions pension entitlement requirements obvious legal error standard pipefitter job classification tractor driver employment status Social Insurance Institution dispute durata dell'incapacità lavorativa

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 32 ust. 1 w zw. z art. 184 ustawy emerytalnej
1 w związku z art. 32 ustawy emerytalnej w związku z § 2 i § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Powołanie się przez autora skargi kasacyjnej na przesłankę zawartą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Powołanie się przez autora skargi kasacyjnej na przesłankę zawartą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
§ 2 i § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze
32 ustawy emerytalnej w związku z § 2 i § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.
art. 3989 § 1 k.p.c
Powołanie się przez autora skargi kasacyjnej na przesłankę zawartą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Powołanie się przez autora skargi kasacyjnej na przesłankę zawartą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Powołanie się przez autora skargi kasacyjnej na przesłankę zawartą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2001 r., I PKN 15/01
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2001 r., I PKN 15/01, OSNAPiUS 2002 nr 20, poz.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 października 2001 r., I PKN 157/01
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 2009 r., II PK 223/09
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2010 r., V CSK 459/09
wyrok Sądu Najwyższy z dnia 20 października 2005 r., I UK 41/05
wyrok Sądu Najwyższy z dnia 12 października 2016 r., III UK 1/16
II PK 223/09
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 11 grudnia 2009 r., II PK 223/09, LEX nr 585777 oraz z dnia 3 lutego 2010 r., II PK 304/09, LEX nr 602695).
II PK 304/09
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 11 grudnia 2009 r., II PK 223/09, LEX nr 585777 oraz z dnia 3 lutego 2010 r., II PK 304/09, LEX nr 602695).
V CSK 459/09
I UK 41/05
Court dismissed early retirement claim because specific work tasks were not listed in the official government annexes.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 605/17 POSTANOWIENIE Dnia 22 stycznia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kuźniar w sprawie z wniosku A. S.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w E.‎o prawo do emerytury,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 22 stycznia 2019 r.,‎skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 27 czerwca 2017 r., sygn. akt III AUa (…), I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, II. przyznaje adwokatowi J. T. Kancelaria Adwokacka w G. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w (…) kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) powiększoną o stawkę należnego podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej na rzecz wnioskodawcy z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 27 czerwca 2017 r., III AUa (…), Sąd Apelacyjny w (…) - w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w E. o prawo do emerytury, oddalił apelację wnioskodawcy A. S. od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w E. z dnia 26 kwietnia 2016 r., którym oddalono odwołanie wnioskodawcy od decyzji organu rentowego z dnia 23 lipca 2015 r., odmawiającej przyznania prawa do dochodzonego świadczenia.W ocenie Sądu drugiej instancji, wobec niezakwalifikowania jako pracy w szczególnych warunkach, okresów pracy wnioskodawcy jako palacza oraz traktorzysty, wnioskodawca nie legitymował się 15 letnim okresem pracy w szczególnych warunkach i nie spełnił w związku z tym przesłanek określonych w art. 32 w związku z art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, jednolity tekst:

Dz.U. z 2018 r., poz. 1270 ze zm. dalej „ustawa emerytalna”).Powyższy wyrok zaskarżył w całości skargą kasacyjną pełnomocnik wnioskodawcy i zarzucając naruszenie prawa materialnego - art. 184 ust. 1 w związku z art. 32 ustawy emerytalnej w związku z § 2 i § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8 poz. 43, dalej „rozporządzenie”), poprzez błędną wykładnię i uznanie, że wnioskodawca wykonując pracę w okresie od dnia 4 listopada 1987 r. do dnia 31 marca 1993 r. nie wykonywał jej w warunkach szczególnych, podczas gdy praca wykonywana przez wnioskodawcę spełniła przesłanki określone w rozporządzeniu jako praca palacza kotłów niezautomatyzowanych typu przemysłowego (Wykaz A Dział XIV pkt 1 rozporządzenia), w konsekwencji okres ten powinien być zaliczony do okresu pracy w warunkach szczególnych, oraz art. 184 ust. 1 w związku z art. 32 ustawy emerytalnej w związku z § 2 i § 4 rozporządzenia przez błędną wykładnię i przyjęcie, że praca w szczególnych warunkach, tj. praca kierowców ciągników (Wykaz A Dział VIII pkt 3 rozporządzenia) musi być wykonywana w branży obejmującej transport i łączność, podczas gdy zasadnicze znaczenie dla przyjęcia, że praca wykonywana była w warunkach szczególnych połączonych ze szkodliwością uprawniającą do nabycia emerytury w obniżonym wieku, ma okoliczność, że wnioskodawca faktycznie wykonywał pracę traktorzysty, którą można zakwalifikować jako pracę kierowcy ciągnika w rozumieniu rozporządzenia.W oparciu o wskazane zarzuty, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez zmianę zaskarżonej decyzji organu rentowego i przyznanie wnioskodawcy prawa do emerytury w obniżonym wieku z tytułu pracy w szczególnych warunkach wraz z orzeczeniem o kosztach pomocy prawnej świadczonej z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości lub w części.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona „wobec rażącego naruszenia przez Sąd Apelacyjny w [...] przepisów prawa materialnego, jakie legły u podstaw zaskarżonego wyroku, skutkujące niezgodnym z prawem rozstrzygnięciem, które to uchybienie w niewątpliwy sposób wpłynęło na wynik przedmiotowej sprawy”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie ma uzasadnienia.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, jeżeli istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, jeżeli zachodzi nieważność postępowania lub jeżeli skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Jeśli wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazuje na oczywistą zasadność skargi (tak jak w ocenianej sprawie), to w jego uzasadnieniu powinny się znaleźć odpowiednie wywody potwierdzające tę okoliczność.

Skarga jest bowiem oczywiście uzasadniona, jeżeli zaskarżone nią orzeczenie zapadło wskutek oczywistego naruszenia prawa, zaś oczywiste naruszenie prawa powinno być rozumiane jako widoczna, bez potrzeby dokonywania pogłębionej analizy jurydycznej, sprzeczność wykładni lub stosowania prawa z jego brzmieniem albo powszechnie przyjętymi regułami interpretacji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2001 r., I PKN 15/01, OSNAPiUS 2002 nr 20, poz. 494 oraz z dnia 17 października 2001 r., I PKN 157/01, OSNP 2003 nr 18, poz. 437).

Powołanie się przez autora skargi kasacyjnej na przesłankę zawartą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. zobowiązuje go zatem do przedstawienia wywodu prawnego zmierzającego do wykazania kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego polegającej na jego oczywistości, widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, co daje podstawy do uznania skargi za oczywiście uzasadnioną, tj. podlegającą uwzględnieniu (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 11 grudnia 2009 r., II PK 223/09, LEX nr 585777 oraz z dnia 3 lutego 2010 r., II PK 304/09, LEX nr 602695).

Innymi słowy, jeżeli skarżący powołuje się na oczywistą zasadność skargi, to powinien zawrzeć w niej wywód prawny, z którego ta oczywista zasadność będzie wynikała. Ma to być przy tym zasadność łatwo dostrzegalna już nawet przy pobieżnej lekturze skargi (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2010 r., V CSK 459/09, LEX nr 602638).Powyższych pełnomocnik wnioskodawcy nie spełnił, natomiast uzasadnienie skargi kasacyjnej w istocie sprowadza się do polemiki z oceną ustaleń faktycznych Sądu drugiej instancji, co do spełnienia przesłanki legitymowania się 15 letnim okresem pracy w szczególnych warunkach, wymaganych przy nabyciu prawa do dochodzonego świadczenia.Ogólnie należy także przypomnieć - za wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., I UK 41/05 (OSNP 2006 nr 19-20, poz. 306), że wykonywanie pracy na stanowisku określonym w zarządzeniu resortowym, której nie wymieniono w wykazach A i B, stanowiących załącznik do rozporządzenia, nie uprawnia do uzyskania emerytury na podstawie art. 32 ustawy emerytalnej.

Ponadto, zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego zatrudnienie traktorzysty przy pracach polowych w rolnictwie nie stanowi pracy w szczególnych warunkach określonej w wykazie A, dział VIII, poz. 3 rozporządzenia, czyli pracy kierowcy ciągnika w transporcie. Jak podkreślił Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 12 października 2016 r., III UK 1/16 (niepublikowany), pracą w szczególnych warunkach jest praca kierowcy ciągnika, a nie praca traktorzysty. Gdyby praca traktorzysty miała swoje uzasadnienie jako praca w szczególnych warunkach, to niewątpliwe tak ująłby ją prawodawca w rozporządzeniu.

Wówczas w pierwszej kolejności odpowiedni zapis znalazłby się w dziale X wykazu A, dotyczącym rolnictwa i przemysłu rolno-spożywczego.Tym się kierując, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.O kosztach orzeczono, uwzględniając taryfowe wynagrodzenie pełnomocnika wnioskodawcy zgodnie z § 15 ust. 2 i 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (jednolity tekst:

Dz.U. z 2019 r., poz. 18).