Supreme Court dismisses pension appeal claiming special conditions work status for cooperative member. Appeal rejected due to lack of new legal issue. Court confirms existing precedent. Dismissed.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by an insured individual against the Social Insurance Institution regarding pension eligibility. The appellant argued that his work as a member of an agricultural cooperative constituted special conditions employment, citing a specific declaration he signed. The court determined that this legal question had already been definitively resolved in prior jurisprudence, finding no need for further interpretation.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: The Supreme Court rejects a cassation appeal if the legal issue raised has already been clearly resolved in its own jurisprudence and does not constitute a new, significant legal question requiring interpretation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II UK 579/15 POSTANOWIENIE Dnia 29 września 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Gudowska w sprawie z wniosku Z. D.przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o emeryturę,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 29 września 2016 r.,skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 14 kwietnia 2015 r., sygn. akt III AUa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od Z.D. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w O. kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) tytułem zwrotu kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2015 r. Sąd Apelacyjny w (...), III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił apelację Z. D. od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 8 sierpnia 2014 r., oddalającego odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w O. w przedmiocie odmowy ustalenia prawa do emerytury z tytułu wykonywania zatrudnienia w warunkach szczególnych. Podzielił pogląd Sądu Okręgowego, że ubezpieczony nie wykazał 15-letniego okresu takiej pracy, w szczególności nie uznając za pracę w warunkach szczególnych pracy w Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w K. w okresie od dnia 4 marca 1986 r. do dnia 2 września 1991 r. jako jej członka.
Skargę kasacyjną ubezpieczonego oparto na podstawie naruszenia art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2015 r., poz. 748 ze zm.) w związku z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) przez przyjęcie, że praca w rolniczej spółdzielni produkcyjnej nie była pracą w warunkach szczególnych, oraz że w stanie faktycznym sprawy skarżący nie spełnił ustawowych przesłanek do przyznania prawa do emerytury, „podczas gdy z materiału sprawy wynika, iż spełnił wszystkie ustawowe przesłanki”, a także art. 32 Konstytucji RP „przez przyjęcie, że faktyczna praca w warunkach szczególnych nie uprawnia do zaliczenia tego okresu do pracy w warunkach szczególnych, albowiem pracownik podpisał deklarację członkowską w Robotniczej Spółdzielni Produkcyjnej”.
Postawiono również zarzut naruszenia przepisów postępowania - art. 233 § 1 i art. 382 oraz art. 328 § 2 w związku z art. 391 § 1 k.p.c., art. 233 § 1 w związku z art. 232 k.p.c.Wniesiono o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jako oczywiście uzasadnionej, „gdyż podstawa skargi kasacyjnej jest uzasadniona”. Zachodzi także potrzeba wykładni art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w związku z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r., „czy w stanie faktycznym sprawy, skarżący, wykonując czynności pracownicze w zawodzie spawacz w pełnym wymiarze czasu pracy na obszarze cementowni - wykonywał pracę w warunkach szczególnych jako pracownik, czy też faktyczne wykonywanie takich czynności pozostaje bez znaczenia wobec ewentualnego członkostwa w Robotniczej Spółdzielni Produkcyjnej w K..”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, jeżeli istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, jeżeli zachodzi nieważność postępowania lub jeżeli skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Zagadnienie prawne uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) musi być istotne w tym sensie, że wymaga rozstrzygnięcia, którego dotychczas w judykaturze Sądu Najwyższego nie dokonano.
Musi mieć także charakter istotny i ściśle jurydyczny, czyli oderwany od kontrowersji dotyczących dokonanych w sprawie ustaleń lub oceny dowodów, a problem przedstawiony jako przyczyna kasacyjna nie może sprowadzać się do zwykłej wykładni i stosowania prawa ani – oczywiście – do wątpliwości skarżącego odnośnie do prawidłowości rozstrzygnięcia jego indywidualnej sprawy (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2009 r., III UK 90/08 i III UK 91/08, niepubl. oraz z dnia 8 września 2008 r., III UK 52/08 i III UK 55/08, niepubl.).
Analiza zagadnienia przedstawionego w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ujawnia, że kwestia tam poruszona została już jednoznacznie rozstrzygnięta, z uwzględnieniem, iż między członkiem rolniczej spółdzielni produkcyjnej a spółdzielnią nie zachodzi stosunek pracy odrębny od stosunku członkostwa. W konsekwencji, w judykaturze przyjmuje się, że praca w charakterze członka rolniczej spółdzielni produkcyjnej nie daje prawa do przejścia na emeryturę w wieku niższym niż podstawowy wiek emerytalny ze względu na zatrudnienie w szczególnych warunkach, o jakich mowa w art. 32 ustawy emerytalnej (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2005 r., I UK 142/04, OSNP 2005 nr 17, poz. 272, z dnia 18 stycznia 2005 r., II UK 136/04, niepubl., z dnia 8 grudnia 2009 r., I UK 186/09, OSNP 2011 nr 13-14, poz. 189, z dnia 21 października 2009 r., I UK 115/09, niepubl. oraz z dnia 25 kwietnia 2012 r., I UK 383/11, niepubl.).Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).