Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 571/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses pension claim appeal as legal issue already settled by prior precedent.

Numero d'incarto II UK 571/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a claimant against a social insurance office's denial of early retirement rights. The claimant argued that welding work should qualify as 'special conditions' under the 1983 Regulations, but the court noted this specific legal question had been extensively addressed in numerous prior Supreme Court rulings. Consequently, the court found no need for a new substantive review because the existing jurisprudence already provided a definitive interpretation of the relevant provisions.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 398 § 1 pkt 2 k.p.c.; The Supreme Court may not grant a cassation appeal if the legal issue raised has already been comprehensively settled by its own prior case law, rendering a new substantive examination unnecessary.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal special working conditions early retirement pension welding work classification precedent binding effect condizione di pensionamento capacità di guadagno ridotta licenziamento per motivi economici

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 398 § 1 pkt 2 k.p.c.
Powołanie się na przesłankę przedsądu, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
Powołanie się na przesłankę przedsądu, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 571/17 POSTANOWIENIE Dnia 15 stycznia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik w sprawie z wniosku H. G.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B.‎o prawo do emerytury,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 15 stycznia 2019 r.,‎skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 22 marca 2017 r., sygn. akt III AUa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. nie obciąża wnioskodawcy kosztami zastępstwa procesowego organu rentowego w postępowaniu kasacyjnym, 3. przyznaje radcy prawnemu P. G. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w […] kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 22 marca 2017 r., III AUa […] Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację H. G. (wnioskodawca), wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego w B. z 15 września 2016 r., VI U […], oddalającego odwołanie wnioskodawcy od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. (organ rentowy), odmawiającej wnioskodawcy prawa do emerytury w obniżonym wieku, z uwagi na niewykazanie 15-letniego stażu pracy w warunkach szczególnych. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu Apelacyjnego wniósł wnioskodawca, zaskarżając go w całości.

Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance potrzeby wykładni poz. 12 działu XIV załącznika A do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8, poz. 43 ze zm., dalej jako rozporządzenie z 7 lutego 1983 r.), w kontekście potrzeby rozstrzygnięcia co jest czynnikiem warunkującym zakwalifikowanie danej pracy, jako wykonywanej w warunkach szczególnych. W odpowiedzi na skargę kasacyjną wnioskodawcy organ rentowy wniósł o odmowę przyjęcia jej do rozpoznania oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania. Powołanie się na przesłankę przedsądu, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo że może budzić wątpliwości (ze wskazaniem, na czym te poważne wątpliwości polegają), nie doczekał się wykładni, bądź że jego niejednolita wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć (postanowienia Sądu Najwyższego z 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002 nr 12, poz. 151 i z 15 października 2002 r., II CZ 102/02, LEX nr 57231).Kwestia podnoszona przez wnioskodawcę we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, a mianowicie rozstrzygnięcie co jest pracą „przy spawaniu” w rozumieniu rozporządzenia z 7 lutego 1983 r. była już wielokrotnie przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego (zob. wyroki Sądu Najwyższego z 27 stycznia 2012 r., II UK 103/11, LEX nr 1130388; z 4 marca 2014 r., III UK 74/13, LEX nr 1620565; z 20 listopada 2014 r., I UK 127/14, LEX nr 1552141; z 18 lutego 2015 r., I UK 242/14, LEX nr 1806476), tym samym Sąd Najwyższy nie dostrzegł podstaw do merytorycznego rozpoznania skargi kasacyjnej.Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.