Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 510/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses disability assessment appeal as it concerns only factual findings, not legal issues.

Numero d'incarto II UK 510/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by a woman challenging her disability rating. The lower courts had determined she suffered from a moderate disability since birth based on medical evidence, while the appellant argued for a different legal interpretation of the assessment date. The court ruled that the dispute involved purely factual determinations and evidence evaluation, which fall outside the scope of cassation review under Polish civil procedure law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 39813 § 2 k.p.c.: The Supreme Court reviews cassation appeals only for significant legal issues or procedural defects, excluding disputes regarding factual findings and the evaluation of evidence.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal disability assessment factual findings evidence evaluation civil procedure code legal issue Supreme Court review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 382 k.p.c.
233 § 1 w związku art. 382 i 385 k.p.c.
§ 13 ust. 2 i § 14 ust 3-6 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r.
art. 3 ust. 1 i art. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych
1110) oraz art. 3 ust. 1 i art. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (jednolity tekst: Dz.U.
art. 233 § 1 w związku art. 382 i 385 k.p.c.
721 ze zm.) oraz art. 233 § 1 w związku art. 382 i 385 k.p.c. wobec nierozważenia w sposób wszechstronny zebranego w sprawie materiału dowodowego, dowolną jego ocenę, w szczególności przez uznanie, że w przedmiotowej sprawie brak było podstaw do ustalenia daty powstania stopnia niepełnosprawności, art.
art. 378 § 1 k.p.c.
wobec nierozważenia w sposób wszechstronny zebranego w sprawie materiału dowodowego, dowolną jego ocenę, w szczególności przez uznanie, że w przedmiotowej sprawie brak było podstaw do ustalenia daty powstania stopnia niepełnosprawności, art. 378 § 1 k.p.c.
art. 224 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3983 § 3 k.p.c.
Przyczyną wniesienia skargi skarżąca uczyniła problem bez znaczenia jurydycznego, a odnoszący się wyłącznie do ustaleń faktycznych oraz oceny dowodów, co – jak wynika z art. 3983 § 3 oraz art.
art. 39813 § 2 k.p.c.
3983 § 3 oraz art. 39813 § 2 k.p.c. – nie stanowi przedmiotu kontroli kasacyjnej.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 510/15 POSTANOWIENIE Dnia 6 września 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Gudowska w sprawie z wniosku E. P. ‎przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...)‎o ustalenie stopnia niepełnosprawności,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 6 września 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 30 marca 2015 r., sygn. akt VII Ua (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 30 marca 2015 r. Sąd Okręgowy w P. oddalił apelację E. P. od wyroku Sądu Rejonowego w L. z dnia 8 lipca 2014 r., którym zmieniono orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 16 listopada 2012 r. w ten sposób, że wnioskodawczyni została zaliczona do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności; ustalono symbol przyczyny niepełnosprawności 05R, stopień niepełnosprawności na okres do dnia 31 sierpnia 2015 r. oraz że orzeczony stopień niepełnosprawności datuje się od dnia 8 sierpnia 2012 r., a niepełnosprawność istnieje od urodzenia.

Na podstawie art. 382 k.p.c., Sąd Okręgowy uznał ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego w zakresie ustalenia daty powstania niepełnosprawności w orzeczonym stopniu za własne, a w braku wniosków dowodowych apelującej, nie znalazł podstaw do uzupełnienia materiału dowodowego z urzędu.Skarga kasacyjna ubezpieczonej została oparta na podstawie naruszenia § 13 ust. 2 i § 14 ust 3-6 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (jednolity tekst:

Dz.U. z 2015 r., poz. 1110) oraz art. 3 ust. 1 i art. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (jednolity tekst: Dz.U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721 ze zm.) oraz art. 233 § 1 w związku art. 382 i 385 k.p.c. wobec nierozważenia w sposób wszechstronny zebranego w sprawie materiału dowodowego, dowolną jego ocenę, w szczególności przez uznanie, że w przedmiotowej sprawie brak było podstaw do ustalenia daty powstania stopnia niepełnosprawności, art. 378 § 1 k.p.c. przez nierozpoznanie wszystkich zarzutów wskazanych w treści apelacji oraz dalszych pismach procesowych oraz art. 224 k.p.c., przez jego błędne zastosowanie i przedwczesne zamknięcie rozprawy oraz wydanie wyroku w sprawie niedostatecznie wyjaśnionej do rozstrzygnięcia.Przedstawiając okoliczności uzasadniające przyjęcie kasacji do rozpoznania, skarżąca wskazała, że w sprawie powstało istotne zagadnienie prawne, którego nie rozważył ani Sąd Rejonowy, ani Sąd Okręgowy, a mianowicie, „czy w przypadku niepełnosprawności, która trwała od urodzenia, należy określić stopień niepełnosprawności biorąc pod uwagę stan zdrowotny powódki, na podstawie pełnej dokumentacji medycznej, tj. faktyczną datę pojawienia się w tym przypadku umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, czy też w takiej sytuacji należy bez uzasadnienia wskazania konkretnej daty przyjąć dzień złożenia wniosku jako dzień ustalenia stopnia niepełnosprawności w sytuacji gdy od daty ustalenia stopnia niepełnosprawności przysługują powódce uprawnienia, z których nie może skorzystać, mimo że z dokumentacji lekarskiej wynika, w szczególności opinii biegłych, że stan powódki był niezmienny od kilku lat i w takiej sytuacji należy domniemać, że kwalifikowała się do uznania jej stanu niepełnosprawności do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności przed dniem złożenia wniosku”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, jeżeli istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, jeżeli zachodzi nieważność postępowania lub jeżeli skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie został oparty na żadnej z tych przesłanek. Przyczyną wniesienia skargi skarżąca uczyniła problem bez znaczenia jurydycznego, a odnoszący się wyłącznie do ustaleń faktycznych oraz oceny dowodów, co – jak wynika z art. 3983 § 3 oraz art. 39813 § 2 k.p.c. – nie stanowi przedmiotu kontroli kasacyjnej.

Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).