Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 502/17 Generato dall'IA

Cassation appeal dismissed for challenging factual findings and evidence assessment by the appellate court.

Numero d'incarto II UK 502/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by H.M. against the Social Insurance Institution's refusal of a pension. The appellant argued that the appellate court violated procedural rules by failing to hear a witness and improperly reformed the first-instance judgment. The court rejected these claims, ruling that cassation proceedings cannot address factual findings or evidence evaluation, which remain within the appellate court's authority.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: The Supreme Court cannot consider cassation appeals based on factual findings or evidence assessment, as these are excluded from the scope of cassation review.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal evidence assessment review factual findings scope appellate court authority social insurance pension modificazione delle conclusioni mutamento delle condizioni finanziarie rettifiche finanziarie

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 32, Art. 33, Art. 39, Art. 40 in conjunction with Art. 184 of the Act on Pensions and Allowances from the Social Insurance Fund
stażu emerytalnego, warunkującego przyznanie dochodzonego świadczenia wskazanych w art. 32, art.
Art. 382, Art. 378 § 1, Art. 233 § 1, Art. 235 § 1 and Art. 386 § 4 of the Code of Civil Procedure
1383 ze zm.).Powyższy wyrok zaskarżył w całości skargą kasacyjną pełnomocnik wnioskodawcy, zarzucając naruszenie przepisów postępowania - art. 382, art.
Art. 3983 § 3 of the Code of Civil Procedure
Wyłączenie w art. 3983 § 3 k.p.c.
Art. 3989 § 1 and § 2 of the Code of Civil Procedure
Tym się kierując, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Zważywszy charakter sprawy, orzeczenie o kosztach uzasadnia art.
Art. 102 of the Code of Civil Procedure
3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Zważywszy charakter sprawy, orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 102 k.p.c.
art. 386 § 4 k.p.c
235 § 1 i art. 386 § 4 k.p.c.
art. 235 § 1 k.p.c
przez „zaniechanie przesłuchania świadka (…) a tym samym pozbawienie się możliwości oceny jego zeznań złożonych w trybie art. 235 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
Tym się kierując, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Zważywszy charakter sprawy, orzeczenie o kosztach uzasadnia art.
art. 3983 § 3 k.p.c
Wyłączenie w art. 3983 § 3 k.p.c.
art. 39813 § 2 k.p.c
podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub ocena dowodów, co oznacza, że Sąd Najwyższy jako sąd prawa, jest związany z mocy art. 39813 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 502/17 POSTANOWIENIE Dnia 18 lipca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kuźniar w sprawie z wniosku H.M.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L.‎o emeryturę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 18 lipca 2018 r.,‎skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 21 kwietnia 2017 r., sygn. akt III AUa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i nie obciąża wnioskodawczyni kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2017 r., III AUa (…), Sąd Apelacyjny w (…) zmienił, na skutek apelacji organu rentowego - Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L., wyrok Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w J. z dnia 5 lipca 2016 r. i oddalił odwołanie wnioskodawczyni H.M. od decyzji organu rentowego z dnia 25 lutego 2015 r., odmawiającej przyznania dochodzonej wcześniejszej emerytury, po stwierdzeniu, na podstawie dokonanych ustaleń, że wnioskodawczyni nie wykazała co najmniej 20-letniego tzw. stażu emerytalnego, warunkującego przyznanie dochodzonego świadczenia wskazanych w art. 32, art. 33, art. 39 i art. 40 w związku z art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst:

Dz.U. z 2017 r., poz. 1383 ze zm.).Powyższy wyrok zaskarżył w całości skargą kasacyjną pełnomocnik wnioskodawcy, zarzucając naruszenie przepisów postępowania - art. 382, art. 378 § 1, art. 233 § 1, art. 235 § 1 i art. 386 § 4 k.p.c. przez „zaniechanie przesłuchania świadka (…) a tym samym pozbawienie się możliwości oceny jego zeznań złożonych w trybie art. 235 § 1 k.p.c. przed sądem wezwanym”, „naruszenie zasady bezpośredniości (…)”, stwierdzając że „naruszenie tych przepisów miało istotny wpływ na wynik sprawy”.

W oparciu o wskazane zarzuty, pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania wraz z orzeczeniem o kosztach postępowania.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na istotne zagadnienie prawne wymagające dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni „pojęcia ‘poważne niedogodności’ zawartego w art. 235 § 1 k.p.c. (…)”, stwierdzając nadto, że zgodnie z art. 386 § 4 k.p.c., Sąd drugiej instancji, kwestionując „postępowanie dowodowe Sądu Okręgowego (…)”, winien uchylić jego wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania, nie zaś orzekać reformatoryjnie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie ma uzasadnienia.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli:1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,3) zachodzi nieważność postępowania lub4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Za istotne zagadnienie prawne w rozumieniu cytowanego przepisu uznaje się zagadnienie dotychczas niewyjaśnione i nierozwiązane w orzecznictwie, a więc cechujące się nowością i którego rozstrzygnięcie może sprzyjać rozwojowi prawa.

W utrwalonym orzecznictwie przyjmuje się, że powołanie się na tę okoliczność wymaga, obok sformułowania tego zagadnienia, także przytoczenia związanych z nim konkretnych przepisów prawnych, wskazania, dlaczego jest ono istotne oraz przedstawienia argumentacji wskazującej na rozbieżne oceny prawne (por. postanowienia: z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002 nr 1, poz. 11, z dnia 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, Wokanda 2004 nr 7-8, s. 51, z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05, LEX nr 180841). Wypada również dodać, że powyższa przesłanka nie zachodzi, jeżeli Sąd Najwyższy zajął już stanowisko w kwestii tego zagadnienia prawnego i wyraził swój pogląd we wcześniejszych orzeczeniach, brak nadto okoliczności uzasadniających zmianę tego poglądu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2003 r., I PK 230/02, OSNP-wkładka 2003 nr 13, poz. 5).W ocenie Sądu Najwyższego przedstawione we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zagadnienia nie tylko nie są problemami prawnymi wymagającymi wykładni Sądu Najwyższego, ale w ogólności nie nastręczają jakichkolwiek wątpliwości interpretacyjnych, zmierzając w istocie do podważenia ustaleń faktycznych dokonanych przez Sąd Apelacyjny, podważając jego kompetencje do refomatoryjnego orzekania w przypadku nie podzielenia oceny dowodów dokonanej przez Sąd pierwszej instancji.Nie oceniając podniesionych w skardze zarzutów, trzeba jednak zauważyć, że zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub ocena dowodów, co oznacza, że Sąd Najwyższy jako sąd prawa, jest związany z mocy art. 39813 § 2 k.p.c. ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia.

Wyłączenie w art. 3983 § 3 k.p.c. z podstaw skargi kasacyjnej zarzutów dotyczących oceny dowodów pozbawia skarżącego możliwości powoływania się na zarzut naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów przewidzianej w art. 233 k.p.c. Dlatego bez względu na wagę zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej Sąd Najwyższy nie może w postępowaniu kasacyjnym zająć się wadliwością zastosowania przez sąd drugiej instancji art. 233 k.p.c. (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 2006 r., II CSK 136/05, niepublikowany). Tym się kierując, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Zważywszy charakter sprawy, orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 102 k.p.c.