Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 469/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for lack of legal controversy, citing uniform lower court interpretations.

Numero d'incarto II UK 469/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal against a decision denying a police pension due to conflicting salary. The applicant argued that specific judicial rules allowed combining the pension with a retired prosecutor's allowance, claiming a legal inconsistency between lower courts. The court rejected this because the lower courts applied the same statutory provisions consistently, failing to demonstrate any genuine divergence in legal interpretation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 1 pkt 4 k.p.c.; The Supreme Court will not accept a cassation appeal based on alleged divergences in judicial interpretation unless the applicant provides specific examples of conflicting rulings.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal legal interpretation judicial divergence pension benefits prosecutor salary police retirement supreme court review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 7 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji
Orzeczenie opiera się na regule rozstrzygającej o zbiegu prawa do świadczeń ustalonej w art. 7 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r.
art. 100 § 6 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych
Odesłanie to – według skarżącego do art. 100 § 6 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (jednolity tekst: Dz.U.
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
3984 § 1 pkt 4 w związku z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.), skarżący powinien przytoczyć orzeczenia, w których dokonano rozbieżnej wykładni (por.
art. 3989 § 2 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 marca 2007 r., II CSK 84/07
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 marca 2007 r., II CSK 84/07, niepublikowane), jednak analiza uzasadnienia przyczyny kasacyjnej takich rozbieżności nie ujawnia.
II CSK 84/07
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of reasoning citing specific procedural articles.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 469/15 POSTANOWIENIE Dnia 23 sierpnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Gudowska w sprawie z wniosku R. O.‎przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w W. ‎o wypłatę policyjnej emerytury,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 23 sierpnia 2016 r.,‎skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 23 kwietnia 2014 r., sygn. akt III AUa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2014 r. Sąd Apelacyjny w (…) oddalił apelację R.O. od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 29 listopada 2012 r., oddalającego jego odwołanie od decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji W. z dnia 16 czerwca 2011 r. w przedmiocie zawieszenia wypłaty emerytury policyjnej ze względu na pobieranie od dnia 1 lipca 2011 r. uposażenia prokuratora w stanie spoczynku, jako korzystniejszego. Orzeczenie opiera się na regule rozstrzygającej o zbiegu prawa do świadczeń ustalonej w art. 7 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (jednolity tekst:

Dz.U. z 2016 r., poz. 708; dalej „ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy”). W skardze kasacyjnej ubezpieczony zarzucił błędna wykładnię tego przepisu ze względu na pominięcie odesłania do przepisów szczególnych. Odesłanie to – według skarżącego do art. 100 § 6 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (jednolity tekst: Dz.U. z 2015 r., poz. 133 ze zm.). – pozwala na stwierdzenie, że uposażenie z tytułu stanu spoczynku nie może być łączone tylko ze świadczeniami z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a nie ma przeszkody do pobierania świadczenia z tytułu stanu spoczynku prokuratora i emerytury policyjnej.

Stwierdził, że w sprawie zachodzi konieczność wykładni tych przepisów „dokonanej przez dwa sądy, co uzasadnia przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpatrzenia przez Sąd Najwyższy”. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania podniósł, że „zaskarżony wyrok został wydany w wyniku nieprawidłowej interpretacji wyżej wymienionych artykułów prawa materialnego”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości prawne lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Jeżeli uzasadnieniem wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest potrzeba wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 3984 § 1 pkt 4 w związku z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.), skarżący powinien przytoczyć orzeczenia, w których dokonano rozbieżnej wykładni (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 marca 2007 r., II CSK 84/07, niepublikowane), jednak analiza uzasadnienia przyczyny kasacyjnej takich rozbieżności nie ujawnia.

Przedstawione Sądowi Najwyższemu jako przyczyna skargi kasacyjnej wątpliwości zostały sprowadzone do autorskiej wykładni przepisów, czynionej w polemice ze zgodnym stanowiskiem prawnym Sądów pierwszej i drugiej instancji, przez co skarżący ostatecznie nie wykazał, że wykładnia wskazanych przez niego przepisów jest niejednolita lub wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sadów.Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).