Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 459/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses social security appeal as legal issue already resolved by prior seven-judge panel ruling.

Numero d'incarto II UK 459/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by two insured individuals against the Social Insurance Institution. The appellants argued that a single decision was insufficient to establish joint liability for all board members with overlapping obligations. The court determined that this specific legal question had already been authoritatively resolved by a previous seven-judge panel ruling, rendering the current appeal unnecessary.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.: A cassation appeal is rejected when the legal issue raised has already been definitively settled by a prior ruling of a seven-judge panel, eliminating the need for re-examination.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal seven-judge panel precedent social security liability joint liability of board members tax procedure code social insurance system legal issue already resolved

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 102 k.p.c.
kosztów postępowania kasacyjnego na podstawie art. 102 k.p.c.
Art. 116 § 1 and 2 of the Tax Procedure Act
Art. 108 of the Tax Procedure Act
749 ze zm.) w związku z art. 108 Ordynacji podatkowej oraz art.
Art. 31 and 32 of the Social Insurance System Act
108 Ordynacji podatkowej oraz art. 31 i 32 ustawy z dnia 13 października 1998 r.
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 3989 § 2 k.p.c
art. 102 k.p.c
kosztów postępowania kasacyjnego na podstawie art. 102 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 459/13 POSTANOWIENIE Dnia 15 lipca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Gudowska w sprawie z wniosku P. B. i P. M.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T.‎z udziałem F. spółka z o.o. w W. w likwidacji‎o przeniesienie odpowiedzialności za zobowiązania spółki na członków zarządu,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 15 lipca 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 19 lutego 2013 r., sygn. akt III AUa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania 2. odstępuje od obciążania skarżących kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 19 lutego 2013 r. Sąd Apelacyjny, Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w (…) oddalił apelacje P. M. i P. B. od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 30 maja 2011 r., oddalającego ich odwołania od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w T. z dnia 30 grudnia 2009 r. w przedmiocie przeniesienia odpowiedzialności za zobowiązania spółki „F.” w likwidacji z tytułu zaległych składek na ubezpieczenie społeczne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.Skargi kasacyjne obydwu ubezpieczonych zostały oparte na podstawie naruszenia przepisów prawa materialnego – art. 116 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.

– Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. 2012 r., poz. 749 ze zm.) w związku z art. 108 Ordynacji podatkowej oraz art. 31 i 32 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.) przez przyjęcie, że decyzja rozstrzygająca o odpowiedzialności członków zarządu spółki z o. o. nie musi być wydana wobec wszystkich członków zarządu odpowiadających solidarnie za zobowiązania i spółki, oraz że mimo niewydania takiej decyzji możliwe jest przeniesienie odpowiedzialności na członków zarządu.We wnioskach o przyjęcie skargi kasacyjnej obaj ubezpieczeni wskazali na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego sprowadzającego się do odpowiedzi na pytanie, „czy w sytuacji gdy odpowiedzialność członków zarządu obejmuje różne okresy zobowiązaniowe, w tym takie które częściowo się nakładają, konieczne jest wydanie w decyzji, która prawidłowo określi wysokość tych zobowiązań, okres którego te zobowiązania dotyczą, za które z tych zobowiązań odpowiedzialność jest solidarna wyłącznie ze spółką, a w jakim zakresie ze spółką oraz innym członkiem zarządu”.

W skardze P. B. problem ten został przedstawiony jako zagadnienie, „czy decyzja organu rentowego rozstrzygająca o odpowiedzialności członków zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne oraz składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych nie musi być wydana wobec wszystkich członków zarządu spółki oraz tejże spółki oraz czy członkowie zarządu mogą ponosić powyższą odpowiedzialność pomimo niewydania decyzji rozstrzygającej o ich solidarnej odpowiedzialności, której adresatami byliby wszyscy członkowie zarządu, a także spółka”.W odpowiedziach na skargi Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w T. wniósł o wydanie postanowienia odmawiającego przyjęcia skarg kasacyjnych do rozpoznania, ewentualnie o ich oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, jeżeli istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, jeżeli zachodzi nieważność postępowania lub jeżeli skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Kwestia podniesiona na uzasadnienie wniosków o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, związana z wykładnią art. 116 § 1 i 2 w związku z art. 108 ustawy – Ordynacja podatkowa oraz art. 31 i 32 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych została przez Sąd Najwyższy rozstrzygnięta w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 16 kwietnia 2014 r., I UZP 2/13 (dotychczas niepubl.).

Wykładając te przepisy, Sąd Najwyższy orzekł, że decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ustalająca odpowiedzialność członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości składkowe spółki nie musi zawierać wskazania, iż odpowiedzialność ta jest solidarna z innymi członkami zarządu, co do których zostały wydane odrębne decyzje.Zagadnienie prawne stanowiące przyczynę wniesienia skarg kasacyjnych zostało zatem rozstrzygnięte i nie wymaga ponownego podjęcia, zwłaszcza że skarżący nie dostarczyli przekonywających argumentów uzasadniających odmienną ocenę i ponowne jej podjęcie.Mając to na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), odstępując od zasądzenia od skarżących na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w T. kosztów postępowania kasacyjnego na podstawie art. 102 k.p.c.