Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 437/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed cassation appeal as it concerned factual assessment, not a legal issue requiring interpretation.

Numero d'incarto II UK 437/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by an individual against a social insurance fund's decision regarding mandatory social insurance obligations. The lower courts had determined that the claimants, despite signing civil law contracts for work, were actually performing services under a mandate contract regulated by the Civil Code. The Supreme Court ruled that the cassation argument focused solely on the factual assessment of the work performed rather than a legal question requiring interpretation or clarification of the law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 39813 § 2 k.p.c.: The Supreme Court accepts a cassation appeal only if a significant legal issue exists or if the appeal is obviously justified; appeals based solely on the factual assessment of established facts do not meet these requirements.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility factual assessment scope mandate contract classification social insurance obligation civil law mandate contract

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
– nie stanowi przedmiotu kontroli kasacyjnej.Uwzględniając to, Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Przedstawiony w skardze kasacyjnej – jako przyczyna jej wniesienia – problem odnosi się wyłącznie do oceny stanu faktycznego sprawy, który – jak wynika z art. 3983 § 3 oraz art.
Art. 39813 § 2 k.p.c.
3983 § 3 oraz art. 39813 § 2 k.p.c. – nie stanowi przedmiotu kontroli kasacyjnej.Uwzględniając to, Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu (art.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
– nie stanowi przedmiotu kontroli kasacyjnej.Uwzględniając to, Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
750 k.c.).Skarga kasacyjna „Ś.” została oparta na podstawie naruszenia naruszenie prawa materialnego, a w szczególności art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U.
art. 734 k.c
Strony – wbrew nazwie zawartych umów - realizowały umowę zlecenia regulowaną art. 734 k.c., a ściślej umowę o świadczenie usług, do której stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu (art.
art. 750 k.c
734 k.c., a ściślej umowę o świadczenie usług, do której stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu (art. 750 k.c.).Skarga kasacyjna „Ś.” została oparta na podstawie naruszenia naruszenie prawa materialnego, a w szczególności art.
art. 627 k.c
121 ze zm.) oraz art. 627 k.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
– nie stanowi przedmiotu kontroli kasacyjnej.Uwzględniając to, Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 39813 § 2 k.p.c
3983 § 3 oraz art. 39813 § 2 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 437/15 POSTANOWIENIE Dnia 23 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Gudowska w sprawie z wniosku Ś. w N. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych […] Oddział w Warszawie‎z udziałem zainteresowanych: K. R., W. S., M.S.‎o ustalenie istnienia obowiązku ubezpieczenia społecznego,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 23 czerwca 2016 r.,‎skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie‎z dnia 20 stycznia 2015 r., sygn. akt III AUa 2634/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2015 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie zmienił zaskarżony przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w Warszawie wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2013 r. w punkcie 1 i 2 w ten sposób, że oddalił odwołania „Ś.” w N. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 6 października 2009 r. stwierdzających niezgłoszenie do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych z tytułu wykonywania umów cywilnoprawnych K. R. i W. S.. K. R., od dnia 1 października 2003 r. na emeryturze, została zatrudniona na podstawie umowy o dzieło w celu weryfikacji bilansu.

Władysław Stachurski zatrudniony był na podstawie umowy cywilnoprawnej nazwanej kontraktem trenerskim. Strony – wbrew nazwie zawartych umów - realizowały umowę zlecenia regulowaną art. 734 k.c., a ściślej umowę o świadczenie usług, do której stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu (art. 750 k.c.).Skarga kasacyjna „Ś.” została oparta na podstawie naruszenia naruszenie prawa materialnego, a w szczególności art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2015 r., poz. 121 ze zm.) oraz art. 627 k.c. przez nieuzasadnione przyjęcie, że zainteresowana K.

R. i W. S. wykonywali urnowy zlecenia a nie umowy o dzieło.Jako okoliczności uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazał, że „w sprawie występuje w mojej ocenie naruszenie prawa materialnego zaistniałe na sutek błędnej wykładnia zastosowanych w niej przepisów”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, jeżeli istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, jeżeli zachodzi nieważność postępowania lub jeżeli skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie został oparty na żadnej z tych przesłanek. Argumentacja Sądu drugiej instancji w przedmiocie kwalifikacji ustaleń faktycznych przez odmowę przyporządkowania prac wykonywanych przez zainteresowanych jako odpowiadających treści umowy o dzieło polega na ocenie prawnej ustalonych faktów, a więc należy do sfery stosowania prawa.

Przedstawiony w skardze kasacyjnej – jako przyczyna jej wniesienia – problem odnosi się wyłącznie do oceny stanu faktycznego sprawy, który – jak wynika z art. 3983 § 3 oraz art. 39813 § 2 k.p.c. – nie stanowi przedmiotu kontroli kasacyjnej.Uwzględniając to, Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu (art. 3989 § 2 k.p.c.).