Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 42/08 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as no legal issue exists and procedural defect is non-existent.

Numero d'incarto II UK 42/08
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the cassation appeal against a lower court ruling that declared a labor contract void as a sham. The appellant argued the procedure was invalid because partners of a limited liability company were summoned instead of the company itself. The court found no legal issue or procedural defect since the company, not its partners, holds the status of an interested party under social insurance law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 4 pkt 2a, Art. 36 ust. 2, Art. 17 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych: The Supreme Court accepts a cassation appeal only if a significant legal issue exists, serious doubts arise regarding legal interpretation, or the proceedings were invalid; in this case, the company itself is the interested party, not its partners, so no procedural invalidity occurred.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal sham labor contract social insurance status interested party definition procedural invalidity

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Przepis art. 3989 § 1 k.p.c. stanowi, że Sąd Najwyższy przyjmuje skargę
Art. 4 pkt 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
społecznemu, oraz przepisów postępowania art. 47711 § 2 zdanie drugie k.p.c.
Art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
pracowników do ubezpieczenia (art. 4 pkt 2a i art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 13
Art. 17 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
przekazywania należnych składek z tytułu tego ubezpieczenia (art. 17 tej ustawy) –
Art. 83 § 1 k.c.
reprezentującym Firmę Jubilerską „K”, była nieważna jako pozorna (art. 83 § 1 k.c.),
Art. 22 k.p.
pracy w rozumieniu art. 22 k.p., a jedynie uzyskanie statusu pracownika i objęcie
Art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym w oparciu o art. 6 ust.
art. 83 § 1 k.c
reprezentującym Firmę Jubilerską „K”, była nieważna jako pozorna (art. 83 § 1 k.c.),
art. 22 k.p
pracy w rozumieniu art. 22 k.p., a jedynie uzyskanie statusu pracownika i objęcie
art. 83 k.c
oraz art. 83 k.c. w związku z art. 300 k.p., poprzez błędne uznanie, iż umowa o

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 42/08

POSTANOWIENIE

Dnia 9 czerwca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kuźniar

w sprawie z wniosku P. K.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

z udziałem zainteresowanego - Firma Jubilerska, o ubezpieczenie społeczne,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 9 czerwca 2008 r.,

skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego […]

z dnia 3 lipca 2007 r.,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 3 lipca 2007 r., Sąd Apelacyjny oddalił apelację

wnioskodawcy P. K. od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Ubezpieczeń

Społecznych w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o

ubezpieczenie społeczne, przy udziale zainteresowanego – Firma Jubilerska,

podzielając ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd pierwszej instancji, jak i ich

prawną ocenę, według której umowa o pracę zawarta między wnioskodawcą a J. K.

reprezentującym Firmę Jubilerską „K”, była nieważna jako pozorna (art. 83 § 1 k.c.),

skoro zamiarem wnioskodawcy nie było świadczenie pracy w ramach stosunku

pracy w rozumieniu art. 22 k.p., a jedynie uzyskanie statusu pracownika i objęcie

obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym w oparciu o art. 6 ust. 1 pkt 1, art. 11

ust. 1 i art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń

społecznych (tekst jednolity: Dz.U. z 2007 r. Nr 11, poz. 74 ze zm.), po

zaistnieniu wypadku samochodowego w dniu 2 lutego 2005 r.

Od

powyższego

wyroku

skargę

kasacyjną

wniósł

pełnomocnik

wnioskodawcy i zarzucając naruszenie prawa materialnego - art. 22, 26 i 29 k.p.

oraz art. 83 k.c. w związku z art. 300 k.p., poprzez błędne uznanie, iż umowa o

pracę z dnia 1 lutego 2005 r. zawarta pomiędzy wnioskodawcą a Firmą Jubilerską

„K” była umowa pozorną i przez to nieważną, art. 6 ust. 1 pkt 1 i art. 13 ust. 1 pkt 1

ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, przez

uznanie że wnioskodawca nie stał się pracownikiem i nie podlegał ubezpieczeniu

społecznemu, oraz przepisów postępowania art. 47711 § 2 zdanie drugie k.p.c. w

związku z art. 379 pkt 5 k.p.c. polegające na braku udziału w postępowaniu

wszystkich wspólników Firmy Jubilerskiej „K”, tj. J. K. oraz D. K. i spowodowana

tym nieważność postępowania, wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku

oraz poprzedzającego go wyroku Sądu Okręgowego i przekazanie sprawy Sądowi

pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, wraz z orzeczeniem o kosztach

postępowania.

Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania, pełnomocnik

wskazał na nieważność postępowania, gdyż wspólnicy Firmy Jubilerskiej „K” spółka

jawna zostali pozbawieni możliwości obrony swoich praw – art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Przepis art. 3989 § 1 k.p.c. stanowi, że Sąd Najwyższy przyjmuje skargę

kasacyjną do rozpoznania, jeżeli 1) w sprawie występuje istotne zagadnienie

prawne, 2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne

wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, 3) zachodzi

nieważność postępowania lub 4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Żadna z wymienionych tu okoliczności nie występuje w niniejszej sprawie. Nie

istnieje zwłaszcza wskazana w skardze kasacyjnej, a podnoszona także przed

Sądem Apelacyjnym, nieważność postępowania wobec wezwania do udziału w

sprawie w charakterze zainteresowanego Firmy Jubilerskiej „K” spółka jawna,

zamiast wspólników tej spółki – J. oraz D. K.

W sprawie o wyłączenie pracownika z pracowniczego ubezpieczenia

społecznego status ubezpieczonego przysługuje pracownikowi wyłączonemu z

pracowniczego ubezpieczenia społecznego, natomiast status zainteresowanego w

rozumieniu art. 47711 § 1 k.p.c. przysługuje jego pracodawcy, który w stosunku

ubezpieczenia społecznego jest płatnikiem składek zobowiązanym do zgłoszenia

pracowników do ubezpieczenia (art. 4 pkt 2a i art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 13

października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, oraz do obliczania i

przekazywania należnych składek z tytułu tego ubezpieczenia (art. 17 tej ustawy) –

por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 października 2004 r., II UK 66/04, (OSNP

2005/10/149). Status pracodawcy w niniejszej sprawie obejmuje Firmę Jubilerską,

która zgodnie z art. 8 § 2 k.s.h prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą, ma

zdolność sądową, może pozywać i być pozywaną, oraz występować w charakterze

strony postępowania. Tym samym nie było podstaw prawnych do wzywania

bezpośrednio, w charakterze zainteresowanych, wspólników spółki – J. oraz D. K.

W tej sytuacji gdy zaskarżony wyrok nie zapadł w warunkach nieważności

postępowania, brak podstaw do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, co

mając na uwadze orzeczono jak w postanowieniu na podstawie art. 398 9 § 2 k.p.c.