Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 412/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses social security interpretation request as no legal issue exists regarding the validity of the management contract.

Numero d'incarto II UK 412/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the social security agency's appeal against a lower court ruling that rejected a request for a written legal interpretation. The agency argued that the request was procedurally flawed because it sought to determine the validity of a management contract before addressing the secondary issue of social security liability. The court held that the request was valid under the Social Security System Act, as the agency must interpret the specific title of liability when a business owner raises doubts about it.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 83d ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych; Art. 10 ust. 1 i 5 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej: An employer's request for a written interpretation regarding the title of social security liability is admissible even if it involves the validity of an underlying contract, as the agency must clarify the specific legal basis for the obligation.

Parole chiave

Generato dall'IA
social security interpretation management contract validity social security liability title business activity freedom act social security system act administrative interpretation request secondary social security obligation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 83d ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych
W skardze kasacyjnej organ rentowy zarzucił naruszenie następujących przepisów: 1/ art. 83d d ustawy z dnia 13 października 1998 r.
Art. 10 ust. 1 i 5 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej
na podstawie art. 10 ust.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Stąd zaskarżony wyrok odpowiada prawu.Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji w zgodzie z art. 3989 § 2 k.p.c.aw
art. 316 § 1 k.p.c
1342), nie daje prawnej możliwości wydania przez organ pisemnej interpretacji w tym przedmiocie, 2/ art. 316 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Stąd zaskarżony wyrok odpowiada prawu.Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji w zgodzie z art. 3989 § 2 k.p.c.aw

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 412/13 POSTANOWIENIE Dnia 7 stycznia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Myszka w sprawie z wniosku J. M.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w G.‎o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawnych,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 7 stycznia 2014 r.,‎skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 21 marca 2013 r., sygn. akt III AUa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny - III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w […] wyrokiem z dnia 21 marca 2013 r. oddalił apelację Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w G. od wyroku Sądu Okręgowego w B. - VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 8 maja 2012 r. zmieniającego decyzję organu rentowego z dnia 25 października 2011 r. o odmowie wydania interpretacji wnioskodawcy J. M. prowadzącemu pozarolniczą działalność gospodarczą i zobowiązującego organ rentowy do wydania interpretacji w zakresie dotyczącym ustalenia obowiązywania umowy zawartej przez wnioskodawcę o zarządzanie spółka i obowiązku podlegania ubezpieczeniom społecznym z tytułu zawartej umowy o zarządzanie spółką przez wspólnika jednoosobowej spółki z o.o. na podstawie art. 10 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (jednolity tekst:

Dz.U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.).W uzasadnieniu Sąd Apelacyjny wskazał, że wbrew stanowisku organu rentowego, wystarczy by wniosek o wydanie interpretacji dotyczył stanu faktyczne, który zaistniał rzeczywiście, a którego skutki nadal (tj. również w dacie zgłoszenia wniosku o interpretację) wymagały dokonania interpretacji przepisów odnoszących się do tego stanu faktycznego (art. 10 ust. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej), zaś analiza stanu faktycznego dokonana przez organ powinna być dokonana również przez pryzmat spełnienia przesłanek określonych w przepisach z innego zakresu aniżeli prawo ubezpieczeń społecznych, jeżeli od nich uzależniona jest kwestia podlegania ubezpieczeniom społecznym z określonego tytułu, a w konsekwencji - obowiązek uiszczania składek na ubezpieczenia społeczne.

Przyjęcie jakoby upoważnienie do wydania interpretacji indywidualnej, jak również sam jej zakres mogły dotyczyć wyłącznie przepisów prawa ubezpieczeń społecznych niweczyłoby cel wprowadzenia tejże instytucji i funkcję, jaką ma pełnić. W wielu przypadkach regulacje z zakresu ubezpieczeń społecznych w znajdują zastosowanie wyłącznie po spełnieniu przesłanek określonych dla danej czynności lub zdarzenia w przepisach innej dziedziny prawa (dla oceny umowy o zarządzenie spółką zawartej z wnioskodawcą jako tytułu podlegania ubezpieczeniom społecznym, są to m.in. o przepisy prawa cywilnego i handlowego).

Dlatego Sąd Apelacyjny uznał uchylenie się przez organ rentowy od takiej oceny na etapie postępowania interpretacyjnego za nie prawidłowe. W skardze kasacyjnej organ rentowy zarzucił naruszenie następujących przepisów: 1/ art. 83d d ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2009 r. Nr 205, poz.1585) przez jego niezastosowanie i w konsekwencji zobowiązanie skarżącego do wydania interpretacji w sprawie ustalenia obowiązywania zawartej umowy o zarządzanie spółką, a tym samym obowiązku podlegania ubezpieczeniom społecznym z tytułu zawartej umowy o zarządzanie spółką przez wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, podczas gdy przepis ten, wprowadzony ustawą z dnia 16 listopada 2012 r. o redukcji niektórych obciążeń administracyjnych w gospodarce (Dz.U. z 2012 r., poz. 1342), nie daje prawnej możliwości wydania przez organ pisemnej interpretacji w tym przedmiocie, 2/ art. 316 § 1 k.p.c. przez wydanie wyroku z pominięciem wprowadzonego w życie z dniem 1 stycznia 2013 r. art. 83 d ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, który w katalogu przedmiotowym spraw podlegających interpretacji na podstawie art. 10 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej nie wymienia sytuacji, o którą wnioskuje przedsiębiorca, zobowiązując skarżącego do wydania decyzji bez podstawy prawnej i naruszenia tym samym przepisu art. 83 d ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.W ocenie skarżącego, „w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne oraz potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości (...), a mianowicie:

Sąd Apelacyjny wydając wyrok całkowicie pominął regulację obowiązującą od 1 stycznia 2013 r., a określoną w art. 83d, w której Ustawodawca doprecyzował, kiedy Zakład może wydać pisemną interpretację, inaczej ZUS nie może wypowiadać się w każdej kwestii dotyczącej w szerokim ujęciu ubezpieczeń społecznych, a jedynie zagadnień przedmiotowo określonych we wskazanym powyżej art. 83 d ustawy systemowej. Gdyby Zakład wydał pisemna interpretacje, to z uwagi na konstrukcję wniosku musiałby wypowiedzieć się najpierw co do obowiązywania zawartej uprzednio umowy kontraktu menedżerskiego, a następnie co do podlegania ubezpieczeniom społecznym, zaś obowiązek podlegania ubezpieczeniom społecznym z tytułu świadczenia pracy na podstawie zawartej umowy kontraktu menedżerskiego o zarządzanie spółką ma pochodny (następczy) charakter wobec ustalenia ważności zawartej określonej umowy, a o ustalenie jej ważności (obowiązywania), a o co wnioskuje przedsiębiorca, a czego Zakład po tej dacie nie jest władny uczynić”.W konsekwencji skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego jej rozpoznania, ewentualnie zmianę zaskarżonego wyroku i rozstrzygniecie co do istoty sprawy, a także o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga jest oczywiście bezzasadna. W świetle obowiązujących przepisów, podmiot będący przedsiębiorcą, w rozumieniu ustawy o działalności gospodarczej tj. osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą oraz wspólnicy spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej, który ma wątpliwości co do występowania po jego stronie obowiązku podlegania ubezpieczeniom społecznym z konkretnego tytułu ma prawo zwrócenia się do organu rentowego o interpretację, wskazującą czy podlega, czy też nie podlega obowiązkowi opłacania składek z tego tytułu.

W sprawie nie występuje istotne zagadnienie prawnego sformułowane w skardze ani potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości. Przepis art. 83d ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych ewidentnie zawiera uściślenie, doprecyzowanie obowiązków, które wcześniej regulował art. 10 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, a które nie były precyzyjnie wskazane w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych. Wprowadzony do tej ostatniej ustawy od 1 stycznia 2013 r. art. 83d nie ma więc charakteru nowości normatywnej.

Jest on jedynie przeniesieniem obowiązku wynikającego z ustawy o swobodzie działalności gospodarczej do ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.Stosownie do tego przepisu, w razie zgłoszonych w stosownym wniosku wątpliwości przedsiębiorcy co do tytułu, z którym wiąże się obowiązek podlegania ubezpieczeniom społecznym, jak też co do zakresu obowiązku podlegania ubezpieczeniom społecznym, zasad obliczania składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Emerytur Pomostowych oraz podstawy wymiaru tych składek organ rentowy ma obowiązek dokonania pisemnej interpretacji i wskazania adekwatnego tytułu podlegania ubezpieczeniom społecznym.

Stąd zaskarżony wyrok odpowiada prawu.Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji w zgodzie z art. 3989 § 2 k.p.c.aw