Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 371/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal and waives costs due to withdrawal and equitable circumstances.

Numero d'incarto II UK 371/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal and ruled that the appellant would not be charged with procedural costs. The appellant withdrew the appeal citing a prior decision, arguing that the legal situation was identical to a previous case where costs were waived. The court accepted the withdrawal as lawful and applied the principle of equity, noting that issuing multiple decisions for identical facts was a technicality that should not result in disproportionate legal costs.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 391 § 2, Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 469 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.: The court may dismiss a cassation appeal upon withdrawal and exempt the appellant from costs if the situation is particularly justified due to the disproportion between the costs incurred and the complexity of the case.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal withdrawal procedural costs exemption equitable circumstances social insurance contributions disproportionate legal costs

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 391 § 2 k.p.c.
469 k.p.c.), stąd na podstawie art. 391 § 2 w związku z art.
Art. 3982 § 1 k.p.c.
391 § 2 w związku z art. 39821 k.p.c.
Art. 469 k.p.c.
Art. 102 k.p.c.
art. 3983 § 1 k.p.c
art. 469 k.p.c
art. 39821 k.p.c
391 § 2 w związku z art. 39821 k.p.c.
art. 102 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 371/19 POSTANOWIENIE Dnia 4 listopada 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kuźniar w sprawie z wniosku E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w G.‎z udziałem zainteresowanego D.M.‎o ubezpieczenie społeczne,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 4 listopada 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 18 kwietnia 2019 r., sygn. akt III AUa (…), umarza postępowanie kasacyjne i nie obciąża wnioskodawcy kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2019 r., III AUa (…), Sąd Apelacyjny w (…) oddalił apelację wnioskodawcy E. spółki z o.o. w P. od wyroku Sądu Okręgowego w G. w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w G., przy udziale D.M., o ubezpieczenie społeczne.Powyższy wyrok został zaskarżony skargą kasacyjną przez pełnomocnika wnioskodawcy w oparciu o pierwszą z podstaw wymienioną w art. 3983 § 1 k.p.c.W odpowiedzi na skargę strona pozwana wniosła o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ewentualnie o jej oddalenie za zwrotem kosztów postępowania.Pismem z dnia 29 października 2019 r. (data wpływu pisma do Sądu Najwyższego) pełnomocnik skarżącego cofnął skargę kasacyjną, „z uwagi na treść postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 września 2019 r., II UK 343/18, (…) w sprawie analogicznej do rozpoznawanej w przedmiotowym postępowaniu”.

Jednocześnie pełnomocnik skarżącego wniósł „o nieobciążanie strony odwołującej się kosztami zastępstwa procesowego zgodnie ze stanowiskiem zaprezentowanym we wskazanym wyżej postanowieniu”.Oceniając zasadność wniosku w przedmiocie cofnięcia skargi, Sąd stwierdził, że czynność ta nie narusza prawa, a także słusznego interesu ubezpieczonego (art. 469 k.p.c.), stąd na podstawie art. 391 § 2 w związku z art. 39821 k.p.c. orzekł jak w postanowieniu.Rozstrzygając o kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy uwzględnił pogląd wyrażony w postanowieniu z dnia 11 maja 2012 r., I UZ 17/12 (OSNP 2013 nr 11-12, poz. 141), zgodnie z którym wynikiem postępowania toczącego się w przedmiocie ustalenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne pracowników jednego pracodawcy powinna być jedna decyzja skierowana do płatnika składek jako jedynego dłużnika.

Wydanie wielu decyzji (dotyczących każdego zainteresowanego pracownika z osobna) jest zabiegiem czysto technicznym i nie powinno się przekładać na zwielokrotnienie kosztów pomocy prawnej udzielanej stronom, w szczególności dlatego, że stan faktyczny i prawny w każdej ze spraw jest identyczny. W takiej sytuacji nakład pracy pełnomocnika płatnika składek lub pełnomocnika organu rentowego we wszystkich sprawach nie jest o wiele większy niż gdyby prowadzona była jedna sprawa z udziałem wszystkich zainteresowanych. Taka niewspółmierność wysokości kosztów pomocy prawnej poniesionych przez stronę wygrywającą proces do stopnia zawiłości sprawy i nakładu pracy pełnomocnika, przy uwzględnieniu przedmiotu sporu oraz przebiegu postępowania sądowego, przemawiała za uznaniem sytuacji istniejącej w rozpoznawanej sprawie za wypadek szczególnie uzasadniony w rozumieniu art. 102 k.p.c.as