Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 371/16 Generato dall'IA

Cassation appeal dismissed for inadmissibility as it relied solely on evidence assessment, prohibited by law.

Numero d'incarto II UK 371/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Inammissibile (Inadmissible)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a limited liability company against a social insurance decision. The appellant argued that the lower court violated the principle of free evidence assessment, but the Social Insurance Institution contended the appeal was inadmissible. The court ruled that the appeal was rejected because it was based exclusively on evidence assessment, which is strictly prohibited as a ground for cassation under Polish law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3983 § 1, 3 k.p.c.; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.: A cassation appeal based solely on a violation of the principle of free evidence assessment is inadmissible because the Supreme Court is bound by the facts and evidence established by the court of second instance.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal inadmissibility free evidence assessment Supreme Court cassation social insurance dispute principle of free evaluation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3983 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3983 § 1 k.p.c., skargę kasacyjną strona może oprzeć na następujących podstawach:
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Podniesienie w skardze kasacyjnej jako jedynego zarzutu, o którym mowa w art. 3983 § 3 k.p.c. oznacza, że skarga została oparta na podstawie, której ustawa nie przewiduje i jako taka jest niedopuszczalna a limine.Z powyższych względów skarga kasacyjna podlega odrzuceniu na podstawie art.
Art. 3986 § 2 k.p.c.
oznacza, że skarga została oparta na podstawie, której ustawa nie przewiduje i jako taka jest niedopuszczalna a limine.Z powyższych względów skarga kasacyjna podlega odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.Wniosek organu rentowego zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną podlega oddaleniu.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
oznacza, że skarga została oparta na podstawie, której ustawa nie przewiduje i jako taka jest niedopuszczalna a limine.Z powyższych względów skarga kasacyjna podlega odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.Wniosek organu rentowego zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną podlega oddaleniu.
art. 233 § 1 k.p.c
wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 19 listopada 2015 r.Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie art. 233 § 1 k.p.c., tj.
art. 3989 pkt 4 k.p.c
art. 3983 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3983 § 1 k.p.c., skargę kasacyjną strona może oprzeć na następujących podstawach:
art. 3983 § 3 k.p.c
Zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c.
art. 39813 § 2 k.p.c
W konsekwencji Sąd Najwyższy, rozpoznając skargę kasacyjną, jest związany ustalonym stanem faktycznym sprawy (art. 39813 § 2 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 371/16 POSTANOWIENIE Dnia 11 maja 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Romualda Spyt w sprawie z wniosku K. Spółki z o.o. spółki komandytowej z siedzibą w N. ‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. ‎z udziałem zainteresowanych: I. M. i A. K. ‎o ubezpieczenie społeczne,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 11 maja 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 19 listopada 2015 r., sygn. akt III AUa (…), 1. odrzuca skargę kasacyjną, 2. oddala wniosek organu rentowego o zasądzeniu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wnioskodawca K. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa w N. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 19 listopada 2015 r.Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie art. 233 § 1 k.p.c., tj. naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów przez uznanie za dowód w sprawie decyzji organu rentowego, której prawidłowość jest przedmiotem toczącego się postępowania co doprowadziło do sytuacji w której dowodem na prawidłowość wydanej decyzji jest sama decyzja.Skarżąca wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazując, że „skarga jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 pkt 4 k.p.c.), ponieważ w toku postępowania apelacyjnego i podejmowanych czynności decyzyjnych związanych z wydaniem zaskarżonego orzeczenia nie została zrealizowana zarówno funkcja rozpoznawcza, jak i kontrolna tego sądu.”.W odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. wniósł o wydanie postanowienia o jej nieprzyjęciu do rozpoznania, ewentualnie o jej oddalenie i zasądzenie na swoją rzecz kosztów postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3983 § 1 k.p.c., skargę kasacyjną strona może oprzeć na następujących podstawach:

1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;

2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że w obowiązującym stanie prawnym Sąd ten nie jest uprawniony do badania prawidłowości zarówno ustaleń faktycznych, jak i oceny dowodów, dokonanych przez sąd drugiej instancji. Sąd apelacyjny jest „sądem faktu”, zaś Sąd Najwyższy „sądem prawa”.

W konsekwencji Sąd Najwyższy, rozpoznając skargę kasacyjną, jest związany ustalonym stanem faktycznym sprawy (art. 39813 § 2 k.p.c.). Związanie to wyklucza w szczególności badanie, czy sąd drugiej instancji nie przekroczył granic swobodnej oceny dowodów, jak również ponowną ocenę dokonanych ustaleń faktycznych (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006 nr 4, poz. 76; z dnia 9 stycznia 2008 r., III UK 88/07, LEX nr 448837 oraz z dnia 27 września 2013 r., V CSK 574/12, LEX nr 1375246 i powołane w nich orzeczenia).Odnosząc powyższe do przedstawionej skargi kasacyjnej stwierdzić należy, że - wbrew wyraźnemu zakazowi wynikającemu z treści art. 3983 § 3 k.p.c. - została ona oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia art. 233 § 1 k.p.c., wprost odnoszącego się do oceny wiarygodności i mocy dowodów oraz poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych.

Podniesienie w skardze kasacyjnej jako jedynego zarzutu, o którym mowa w art. 3983 § 3 k.p.c. oznacza, że skarga została oparta na podstawie, której ustawa nie przewiduje i jako taka jest niedopuszczalna a limine.Z powyższych względów skarga kasacyjna podlega odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.Wniosek organu rentowego zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną podlega oddaleniu. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie stanowiskiem, w razie odrzucenia skargi nie należy przyznawać kosztów postępowania stronie, która w odpowiedzi na skargę nie podniosła zarzutu, że skarga ta powinna być odrzucona (por. powołane wyżej postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 września 2013 r., V CSK 574/12, LEX nr 1375246 i powołane w nim orzeczenia). l.n