Supreme Court dismisses pensioner's appeal regarding unconstitutional pension withholding rules not applying to her case.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the pensioner's cassation appeal against a lower court decision refusing to pay her pension. The applicant argued that unconstitutional withholding rules should not apply to her because she acquired her pension right before the relevant date without needing to resign from her job. The court ruled that the Constitutional Tribunal's declaration of unconstitutionality did not affect the specific situation of the applicant, as analogous rules were in force at the time she acquired her rights.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 103a ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; art. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych: The declaration of unconstitutionality of pension withholding provisions does not apply to individuals who acquired their pension right before the specified date without the requirement to terminate their employment.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II UK 355/13 POSTANOWIENIE Dnia 26 listopada 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogusław Cudowski w sprawie z wniosku H. O. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w E.o wypłatę emerytury,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 26 listopada 2013 r.,skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 13 marca 2013 r., sygn. akt III AUa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wnioskodawczyni złożyła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z 13 marca 2013 r. Zarzucono naruszenie:
1) art. 103a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w związku z art. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw przez przyjęcie, że „niekonstytucyjność tych przepisów, stwierdzona wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 13 listopada 2012 r., K 2/12, nie miała wpływu na treść wyroku zaskarżonego apelacją, choć wykładnia ta jest błędna, gdyż art. 103a ustawy w związku z art. 28 ustawy zmieniającej nie mógł stanowić podstawy wstrzymania wypłaty emerytury ubezpieczonej, następnie oddalenia jej odwołania i apelacji, skoro w zakresie, w jakim znajduje zastosowanie do osób, które nabyły prawo do emerytury przed 1 stycznia 2011 r. bez konieczności rozwiązania stosunku pracy, w tym także do osób, które nabyły prawo do emerytury przed 8 stycznia 2009 r., której wypłatę podjęto po tej dacie z uwagi na uchylenie z dniem 8 stycznia 2009 r. art. 103 ust. 2a ustawy na podstawie ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o emeryturach kapitałowych (Dz.U. z dnia 24 grudnia 2008 r.) i wejście w życie art.
45. ust. 1 ustawy o emeryturach kapitałowych - jest niezgodny z zasadą ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa wynikającą z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a zatem wstrzymanie wypłaty emerytury wnioskodawczyni naruszyło prawo materialne, gdyż wnioskodawczyni nabyła prawo do emerytury przed 1 stycznia 2011 r. bez konieczności rozwiązania stosunku pracy i w dacie wydania decyzji o wstrzymaniu wypłaty emerytury nie obowiązywała norma prawna, która stanowiłaby podstawę materialnoprawną do wstrzymania wypłaty świadczenia emerytalnego”, 2) art. 213 § 2 k.p.c., i art. 4779 § 2 k.p.c. w związku z art. 47713 k.p.c., „przez nieuwzględnienie tego, iż organ rentowy, wydając decyzję z 6 marca 2013 r. o wznowieniu wypłaty począwszy od 22 listopada 2012 r., uznał w istocie odwołanie, wydając nową decyzję uwzględniającą prawne argumenty odwołania, co w świetle wskazanych przepisów oprócz umorzenia postępowania dotyczącego wypłaty emerytury od 22 listopada 2012 r. powinno prowadzić do zmiany wyroku sądu I instancji poprzez uchylenie zaskarżonej odwołaniem decyzji o wstrzymaniu wypłaty emerytury za okres od 1 października 2011 r. do 21 listopada 2012 r.”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd Najwyższy w postanowieniu z 24 kwietnia 2013 r., II UK 299/12, niepubl., stwierdził, że obowiązek rozwiązania stosunku pracy z dotychczasowym pracodawcą – jako warunek realizacji nabytego prawa do emerytury – nie ma zastosowania do osób, które nabyły to prawo w okresie od 8 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2010 r. Podobnie orzekały Sądy Apelacyjne (zob. wyroki Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 24 kwietnia 2013 r., III AUa 974/12, LEX nr 1316284, 9 kwietnia 2013 r., III AUa 975/12, LEX nr 1322707, Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 27 marca 2013 r., III AUa 212/13, LEX nr 1314786, Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 17 kwietnia 2013 r., III AUa 1448/12, LEX nr 1322572).Skutkiem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012 r., sygn. akt K 2/12 jest utrata mocy art. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.
Nr 257, poz. 1726) z chwilą ogłoszenia sentencji wyroku w Dzienniku Ustaw w zakresie, w jakim przewiduje stosowanie art. 103a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych do osób, które nabyły prawo do emerytury przed dniem 1 stycznia 2011 r., bez konieczności rozwiązania stosunku pracy. Oznacza to, że obowiązek rozwiązania stosunku pracy z dotychczasowym pracodawcą - jako warunek realizacji nabytego prawa do emerytury - nie będzie miał zastosowania do osób, które nabyły prawo do emerytury w okresie od dnia 8 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2010 r.Trafnie więc w zaskarżonym wyroku stwierdzono, że „orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego nie odnosi się do sytuacji ubezpieczonej, wobec której w dniu nabycia prawa do emerytury, jak i od 1 października 2011 r. obowiązywały analogiczne zasady.
Przepisy wykluczały możliwość łącznego pobierania emerytury i wynagrodzenia z tytułu kontynuowanego stosunku pracy. W przypadku ubezpieczonej art. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw nie miał w ogóle zastosowania. Należy też podkreślić, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 13 listopada 2012 r., K 2/12, nie stwierdził niekonstytucyjności przepisu art. 103a ustawy o emeryturach i rentach z FUS.”.Z tego względu, skarga nie nadawała się do przyjęcia do rozpoznania, ponieważ nie spełniała przesłanek z art. 3989 § 1 k.p.c.aw