Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 353/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for filing a cassation appeal against a dismissal order instead of an appeal.

Numero d'incarto II UK 353/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the appellant's cassation appeal against a second-instance court order dismissing the proceedings. The appellant, representing a dissolved company, incorrectly filed a cassation appeal against a procedural decision to terminate the appeal process due to the company's dissolution. The court ruled that such a dismissal order is not a final judgment subject to cassation but must be challenged via an appeal, rendering the cassation inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3981 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 2 k.p.c.: A second-instance court order dismissing the appeal proceedings is not a final judgment subject to cassation but must be challenged via an appeal; improper selection of the remedy results in inadmissibility.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal inadmissibility dismissal of appeal proceedings wrong remedy selection dissolved company proceedings second instance finality difetto di legittimazione del ministero pubblico declinatoria di competenza omissione del difensore

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3981 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3981 § 1 k.p.c.
Art. 3941 § 2 k.p.c.
3981 k.p.c.Postanowienie w tym przedmiocie, podlega zatem, stosownie do art. 3941 § 2 k.p.c. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 7 listopada 2019 r.), zaskarżeniu zażaleniem i to o tyle, o ile w danej sprawie przysługuje skarga kasacyjna.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 stycznia 2009 r., III CZ 2/09, LEX nr 738109).Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji.
art. 174 § 1 pkt 2 k.p.c
zawiesił postępowanie zażaleniowe w sprawie na podstawie art. 174 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 391 § 2 k.p.c
Wobec powyższego - w ocenie Sądu Apelacyjnego - przedmiotowa sytuacja uzasadniała umorzenie postępowania zażaleniowego na podstawie art. 391 § 2 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
w związku z art. 397 § 2 k.p.c.Na postanowienie Sądu Apelacyjnego umarzającego postępowanie zażaleniowe pełnomocnik Spółki złożył zażalenie, zaskarżając je w całości, zarzucając naruszenie art.
art. 355 k.p.c
397 § 2 k.p.c.Na postanowienie Sądu Apelacyjnego umarzającego postępowanie zażaleniowe pełnomocnik Spółki złożył zażalenie, zaskarżając je w całości, zarzucając naruszenie art. 355 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
art. 174 § 1 pkt 1 k.p.c
Zdaniem skarżącego w sprawie nie doszło do prawomocnego rozwiązania Spółki, zaś utrata jej zdolności sądowej powinna prowadzić do zawieszenia postępowania (art. 174 § 1 pkt 1 k.p.c.).
art. 180 § 1 pkt 2 k.p.c
Z kolei w razie utraty zdolności sądowej strony, postępowanie powinno zostać podjęte z chwilą ustalenia jej ogólnego następcy prawnego (art. 180 § 1 pkt 2 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III CSK 48/06
Supreme Court dismissed appeal for rejection of suit, ruling it was an appeal not a cassation case.
II CSK 499/11
Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because second-instance ruling on dismissal does not end proceedings.
V CZ 106/14
Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility as second-instance ruling rejecting a complaint does not end proceedings under Civil Procedure Code.
IV CZ 17/18
Supreme Court dismisses appeal as inadmissible for terminating civil proceedings in co-ownership management cases. The appeal was rejected because the decision did not meet the criteria for a cassation appeal. The court ruled that the appeal was procedurally inadmissible under the Civil Procedure Code. The appeal was rejected because the decision did not meet the criteria for a cassation appeal. The court ruled that the appeal was procedurally inadmissible under the Civil Procedure Code.
II CZ 14/15
Court dismissed appeal against civil court order for security measure in lease termination dispute.
V CSK 311/14
Supreme Court dismisses cassation appeal against dismissal of proceedings due to withdrawal of appeal.
V CZ 53/13
Supreme Court allows appeal against dismissal of appeal due to withdrawal of first-instance claim.
III CZ 12/13
Supreme Court dismisses appeal when plaintiff withdraws third-party intervenor's appeal, citing party autonomy principles.
III CZ 2/09
Supreme Court dismisses appeal for non-appealable dismissal of proceedings, requiring cassation instead.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 353/19 POSTANOWIENIE Dnia 17 listopada 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jolanta Frańczak w sprawie z wniosku P. K.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Z.‎z udziałem Q. Sp. z o.o. w Z.‎o podleganie ubezpieczeniu społecznemu,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 17 listopada 2020 r.,‎skargi kasacyjnej zainteresowanej Q. Sp. z o.o. w Z. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 2 października 2018 r., sygn. akt III AUz (…), odrzuca skargę kasacyjną.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w (…) postanowieniem z dnia 2 października 2018 r., po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy P. K., przy udziale zainteresowanej Q. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Z. (dalej jako Spółka), przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o podleganie ubezpieczeniu społecznemu, na skutek zażalenia P. K. na postanowienie Sądu Okręgowego w Z. z dnia 22 marca 2012 r., podjął zawieszone postępowanie (pkt 1) oraz umorzył postępowanie zażaleniowe (pkt 2).Z ustaleń faktycznych wynika, że Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 18 lipca 2012 r. zawiesił postępowanie zażaleniowe w sprawie na podstawie art. 174 § 1 pkt 2 k.p.c. i wyznaczył odwołującej się Spółce miesięczny termin na powołanie członków zarządu zgodnie z zasadą reprezentacji wskazaną w Krajowym Rejestrze Sądowym pod rygorem negatywnych skutków procesowych.

Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2018 r. Sąd Rejonowy w Z. rozwiązał Q. Spółkę z o.o. w Z. Zarządzeniem z dnia 30 sierpnia 2018 r. Sąd Apelacyjny zobowiązał ubezpieczonego P. K. do oświadczenia, czy w związku z powyższym podtrzymuje wniesione zażalenie, informując, że brak odpowiedzi w terminie 7 dni od momentu doręczenia pisma potraktuje jak cofnięcie zażalenia. Skarżący pomimo dwukrotnego awiza nie odebrał przesyłki sądowej. Wobec powyższego - w ocenie Sądu Apelacyjnego - przedmiotowa sytuacja uzasadniała umorzenie postępowania zażaleniowego na podstawie art. 391 § 2 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c.Na postanowienie Sądu Apelacyjnego umarzającego postępowanie zażaleniowe pełnomocnik Spółki złożył zażalenie, zaskarżając je w całości, zarzucając naruszenie art. 355 k.p.c. w związku z art. 391 § 2 k.p.c. Po wezwaniu do uzupełniania braków formalnych, skarżący oświadczył, że jego pismo procesowe nazwane „zażaleniem” powinno być potraktowane jako „skarga kasacyjna” oraz złożył wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, powołując się na to, że skarga jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).

Zdaniem skarżącego w sprawie nie doszło do prawomocnego rozwiązania Spółki, zaś utrata jej zdolności sądowej powinna prowadzić do zawieszenia postępowania (art. 174 § 1 pkt 1 k.p.c.). Z kolei w razie utraty zdolności sądowej strony, postępowanie powinno zostać podjęte z chwilą ustalenia jej ogólnego następcy prawnego (art. 180 § 1 pkt 2 k.p.c.). Tylko nieusuwalna, następcza utrata zdolności sądowej uzasadniałaby umorzenie postępowania na podstawie art. 355 § 1 k.p.c. W konsekwencji, zdaniem skarżącego, Sąd Apelacyjny nie mógł przyjąć, że utrata zdolności sądowej przez stronę jest trwała, nieodwracalna (definitywna) i nie będzie następcy prawnego strony, gdyż nie ustalił faktu prawomocnego rozwiązania Spółki.

Zgodnie z art. 25d ust. 1-2 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (obecnie jednolity tekst: Dz.U. z 2019 r., poz. 1500 ze zm.) dopiero w przypadku ustalenia przez sąd rejestrowy w postępowaniu o rozwiązanie podmiotu wpisanego do rejestru bez przeprowadzania postępowania likwidacyjnego, że podmiot nie posiada zbywalnego majątku i faktycznie nie prowadzi działalności gospodarczej, sąd rejestrowy orzeka o rozwiązaniu podmiotu bez przeprowadzania postępowania likwidacyjnego i zarządza jego wykreślenie z rejestru.

W przypadku zatem wykreślenia podmiotu w trybie art. 25d ust. 1 ustawy o KRS toczące się przeciwko takiemu podmiotowi postępowanie winno zostać zawieszone na zasadzie art. 174 § 1 pkt 1 k.p.c. i zgodnie z art. 180 § 1 pkt 2 k.p.c. podjęte z udziałem następcy prawnego tego podmiotu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3981 § 1 k.p.c. od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie strona, Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka może wnieść skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 21 marca 2006 r., III CSK 48/06, OSNC 2007 nr 1, poz. 12; z dnia 23 lutego 2012 r., II CSK 499/11, LEX nr 1215281; z dnia 5 lutego 2015 r., V CZ 106/14, LEX nr 1652411).

Przytoczona regulacja wyłącza dopuszczalność skargi kasacyjnej od innych, niż w niej wskazane, prawomocnych postanowień sądu drugiej instancji, chociażby kończyły one postępowanie w sprawie.W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik Spółki zaskarżył postanowienie Sądu Apelacyjnego umarzające postępowanie zażaleniowe, wskazując, że jego pismo procesowe nazwane „zażaleniem” powinno być potraktowane jako „skarga kasacyjna”. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 20 sierpnia 2019 r., II UZ 21/19 (niepublikowane) oraz z dnia 4 września 2019 r., II UZ 23/19 (LEX nr 2738653), Sąd Najwyższy w sprawie o tym samym stanie faktycznym i prawnym dotyczącej tej samej Spółki stwierdził, że umorzenie postępowania zażaleniowego nie mieści się w kategorii postanowień wydanych przez sąd drugiej instancji w warunkach uregulowanych w art. 3981 k.p.c.Postanowienie w tym przedmiocie, podlega zatem, stosownie do art. 3941 § 2 k.p.c. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 7 listopada 2019 r.), zaskarżeniu zażaleniem i to o tyle, o ile w danej sprawie przysługuje skarga kasacyjna.

W orzecznictwie wypracowane zostało bowiem stanowisko, że postanowienie sądu drugiej instancji umarzające postępowanie apelacyjne jako kończące postępowanie w sprawie podlega zaskarżeniu zażaleniem, w przeciwieństwie do postanowienia sądu drugiej instancji umarzającego postępowanie w sprawie jako całości (tak Sąd Najwyższy między innymi w postanowieniach: z dnia 18 kwietnia 2018 r., IV CZ 17/18, LEX nr 2498015; z dnia 24 kwietnia 2015 r., II CZ 14/15, LEX nr 1744197; z dnia 9 grudnia 2014 r., V CSK 311/14, LEX nr 1551681; z dnia 7 listopada 2013 r., V CZ 53/13, LEX nr 1391710; z dnia 8 marca 2013 r., III CZ 12/13, LEX nr 1331313).Przyjęcie ostatecznie przez stronę, że wniesiony przez nią środek zaskarżenia ma być rozpoznany jako skarga kasacyjna w konsekwencji spowodował, że skarga kasacyjna została odrzucona.

Niewłaściwy wybór środka odwoławczego (środka zaskarżenia) dokonany przez profesjonalnego pełnomocnika powoduje, że mamy w istocie do czynienia z wadliwie dobraną i nieprawidłowo dokonaną czynnością procesową, która nie może być konwalidowana przez Sąd Najwyższy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 stycznia 2009 r., III CZ 2/09, LEX nr 738109).Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji.