Supreme Court dismissed early retirement claim due to failure to terminate employment contract before retirement date.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the Social Insurance Institution's cassation appeal regarding a claim for early retirement. The lower courts incorrectly granted the pension without verifying that the applicant had terminated their employment contract before the statutory deadline. The court ruled that the applicant remained employed until August 2010, violating the mandatory condition for early retirement under Article 184 of the Social Insurance Act. Consequently, the case was remitted to the Court of Appeal for a new decision based on this missing fact.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 184 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; early retirement rights for workers in special conditions require the voluntary termination of the employment contract by the insured prior to the pension entitlement date.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II UK 348/10
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 maja 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący)
SSN Halina Kiryło
SSN Andrzej Wróbel (sprawozdawca)
w sprawie z wniosku S. M.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o emeryturę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 20 maja 2011 r.,
skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 22 lipca 2010 r.,
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego
rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu.
UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych (organ rentowy) decyzją z dnia 5 czerwca
2005 r. odmówił S. M. (wnioskodawca) prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu
pracy w warunkach szczególnych. Wnioskodawca wniósł odwołanie od powyższej
decyzji.
Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 27 stycznia 2010 r., zmienił zaskarżoną
decyzję w ten sposób, że przyznał wnioskodawcy prawo do wcześniejszej
emerytury od dnia 4 maja 2009 r.
Podstawę
rozstrzygnięcia
stanowiły
następujące
ustalenia
faktyczne.
Wnioskodawca, urodzony w dniu 4 maja 1949 r., w okresie od 15 września 1970 r.
do 31 marca 1988 r. był zatrudniony w Przedsiębiorstwie Budownictwa Rolniczego.
Pracodawca stwierdził w świadectwie pracy z dnia 31 marca 1988 r., że w
powyższym okresie wnioskodawca zajmował stanowisko murarza i brygadzisty
murarskiego. Następca prawny pracodawcy wnioskodawcy, Przedsiębiorstwo
Realizacji P. Sp. z o.o., stwierdził w zaświadczeniu wykonywania pracy w
szczególnych warunkach z dnia 25 listopada 2005 r., że wnioskodawca w okresie
tym stale i w pełnym wymiarze czasu pacy wykonywał prace zbrojarskie,
betoniarskie, posadzkarskie oraz przy produkcji betonu kruszywowego. Według
stanu na dzień 1 stycznia 1999 r. wnioskodawca udowodnił 32 lata, 11 miesięcy i
27 dni okresów składkowych i nieskładkowych, w tym 16 lat, 4 miesiące i 19 dni
okresów pracy w warunkach szczególnych, wykonując faktycznie prace betoniarza
– zbrojarza oraz pracując przy produkcji betonu kruszywowego.
Organ rentowy zaskarżył powyższy wyrok w całości apelacją, zarzucając
naruszenie art. 184 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z
Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz.U. z 2009 r., Nr 153, poz. 1227, dalej
jako ustawa) w związku z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w
sprawie
wieku
emerytalnego
pracowników
zatrudnionych
w
szczególnych
warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8, poz. 43 ze zm., dalej jako
rozporządzenie).
Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 22 lipca 2010 r., oddalił apelację organu
rentowego. Sąd drugiej instancji podzielił wszystkie ustalenia faktyczne i
rozważania prawne Sądu pierwszej instancji oraz przyjął je za własne przy
rozstrzyganiu sprawy. Wyjaśnił, że nabycie prawa do wcześniejszej emerytury
uzależnione jest od łącznego spełnienia trzech przesłanek: 1) osiągnięcia
wymaganego
wieku
emerytalnego,
2)
osiągnięcia
wymaganego
okresu
składkowego i nieskładkowego oraz 3) wykonywania przez wymagany okres pracy
w szczególnych warunkach, wymienionej w załączniku A. Wnioskodawca osiągnął
wymagany okres ubezpieczenia a także wiek emerytalny. Sąd Apelacyjny podzielił
również stanowisko Sądu pierwszej instancji co do kwalifikacji pracy wykonywanej
przez
wnioskodawcę
jako
pracy
w
szczególnych
warunkach.
Z
ustaleń
poczynionych przez Sąd pierwszej instancji wynikało bowiem, że wnioskodawca
wykonywał prace wymienione w wykazie A, dział V, pkt 4 i 15, stanowiącym
integralną część rozporządzenia.
Organ rentowy zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego w całości skargą
kasacyjną i wniósł o jego uchylenie oraz orzeczenie co do istoty sprawy,
ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi
Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił
naruszenie art. 184 ustawy poprzez przyznanie wnioskodawcy prawa do emerytury
od dnia 4 maja 2009 r. pomimo niespełnienia przesłanki warunkującej przyznanie
świadczenia w postaci rozwiązania stosunku pracy.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
Skarga kasacyjna organu rentowego jest zasadna.
Zgodnie z art. 184 ust. 2 ustawy, emerytura w wieku niższym przysługuje
osobom, takim jak wnioskodawca, pod pewnymi warunkami. Jednym z nich jest
rozwiązanie stosunku pracy przez ubezpieczonego będącego pracownikiem. Z
dołączonej do akt sprawy dokumentacji organu rentowego wynika, że stosunek
pracy wnioskodawcy miał ustać z dniem 31 maja 2009 r. (akta organu rentowego,
karta 25). W uzasadnieniu decyzji organu rentowego z dnia 5 maja 2009 r. o
odmowie prawa do emerytury wyjaśniono, że jednym z powodów wydania
przedmiotowej decyzji był fakt nierozwiązania przez wnioskodawcę stosunku pracy
(akta organu rentowego, karta 52). Tymczasem Sądy obu instancji pominęły w
swoich rozważaniach kwestię dalszego pozostawania przez wnioskodawcę w
stosunku pracy, koncentrując się przy rozstrzyganiu sprawy na zagadnieniu
dotyczącym spełnienia przez wnioskodawcę tych warunków uzyskania prawa do
emerytury w wieku niższym, które odnoszą się do odpowiednio długiego okresu
pracy w szczególnych warunkach. Z akt organu rentowego wynika zaś, że stosunek
pracy wnioskodawcy ustał dopiero w dniu 15 sierpnia 2010 r., a zatem dopiero po
dacie wydania przez Sąd Apelacyjny zaskarżonego wyroku.
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.