Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 345/18 Generato dall'IA

Social security pension right is personal and non-heritable; cassation procedure dismissed due to applicant's death.

Numero d'incarto II UK 345/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the Social Insurance Institution against a lower court ruling granting a pension. The applicant had died before the final judgment, and the institution subsequently issued a decision paying the pension to the applicant's spouse. The court held that social security pensions are strictly personal rights that do not survive the death of the entitled individual, rendering the original judgment procedurally inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 136 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 355 § 1 k.p.c.: Social security pensions are personal rights that do not pass to heirs upon the death of the entitled person, making a final judgment in such cases procedurally inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
social security pension personal right death of applicant procedural inadmissibility non-heritability cassation appeal Fundusz Ubezpieczeń Społecznych riesame della rendita AI

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 136 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
107), z zastrzeżeniem wynikającym z art. 136 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U.
Art. 355 § 1 k.p.c.
małżonkowi zmarłego.W tym stanie rzeczy wydanie wyroku w niniejszej sprawie stało się niedopuszczalne (art. 355 § 1 k.p.c.), co mając na względzie, na mocy powyższego przepisu w związku z art.
Art. 3982 § 1 pkt 1 k.p.c.
355 § 1 k.p.c.), co mając na względzie, na mocy powyższego przepisu w związku z art. 39821 i art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
39821 i art. 391 § 1 k.p.c. orzeczono jak w postanowieniu.
art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c
art. 355 § 1 k.p.c
małżonkowi zmarłego.W tym stanie rzeczy wydanie wyroku w niniejszej sprawie stało się niedopuszczalne (art. 355 § 1 k.p.c.), co mając na względzie, na mocy powyższego przepisu w związku z art.
art. 391 § 1 k.p.c
39821 i art. 391 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 12 listopada 2001 r., P 2/01
wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 12 listopada 2001 r., P 2/01, OTK 2001 nr 8, poz.
uchwała składu powiększonego Sądu Najwyższego z 26 lutego 1965 r., III PO 22/64
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 345/18 POSTANOWIENIE Dnia 24 stycznia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kuźniar w sprawie z wniosku L. S.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych […] Oddział w W.‎o rentę z tytułu niezdolności do pracy,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 24 stycznia 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 14 listopada 2018 r., sygn. akt III AUa […], umarza postępowanie kasacyjne.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 8 czerwca 2018 r., III AUa […], Sąd Apelacyjny w […], uwzględniając częściowo apelację organu rentowego – Zakładu Ubezpieczeń Społecznych […] Oddziału w W., zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w W., przyznając wnioskodawcy L. S. prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy począwszy od dnia 1 stycznia 2015 r. i oddalając apelację organu rentowego w pozostałej części.Wyrok ten zaskarżył skargą kasacyjną pełnomocnik pozwanego organu rentowego, opierając ja na podstawie zawartej w art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c., wnosząc o uchylenia zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i orzeczenie co do istoty sprawy z zasądzeniem kosztów postepowania.

Jako podstawę przesądu wskazał oczywistą zasadność skargi.W odpowiedzi na skargę pełnomocnik wnioskodawcy wniósł o odmowe przyjęcia jej do rozpoznania, ewentualnie o jej oddalenie w przypadku przyjęcia do rozpoznania za zwrotem kosztów postępowania kasacyjnego.W dniu 20 listopada 2018 r. wnioskodawca zmarł, zaś pozwany organ rentowy – wykonując prawomocny wyrok Sądu Apelacyjnego w […], „wydał decyzję przyznającą rentę z tytułu niezdolności do pracy od 01.01.2015 do 29.02.2016 r. (…)”.W dniu 27 listopada H. S. – małżonka zmarłego wnioskodawcy wystąpiła z wnioskiem o wypłatę niezrealizowanego świadczenia po zmarłym, zaś organ rentowy – decyzją z dnia 19 grudnia 2018 r. - przyznał niezrealizowane świadczenie, przekazując je na rachunek bankowy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W utrwalonym orzecznictwie - odnośnie do prawa do emerytury (świadczenia z ubezpieczenia społecznego) - nie jest kwestionowane, że jest ono ściśle związane z osobą zmarłego i jako takie nie podlega dziedziczeniu (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 12 listopada 2001 r., P 2/01, OTK 2001 nr 8, poz. 249 oraz uchwałę składu powiększonego Sądu Najwyższego z 26 lutego 1965 r., III PO 22/64, OSNC 1965 nr 7-8, poz. 107), z zastrzeżeniem wynikającym z art. 136 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2018 r., poz. 1270 ze zm.).Zgodnie z art. 136 ust. 1 tej ustawy, w razie śmierci osoby, która zgłosi wniosek o świadczenia określone ustawą, świadczenia należne jej do dnia śmierci wypłaca się m.in. małżonkowi zmarłego.W tym stanie rzeczy wydanie wyroku w niniejszej sprawie stało się niedopuszczalne (art. 355 § 1 k.p.c.), co mając na względzie, na mocy powyższego przepisu w związku z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. orzeczono jak w postanowieniu.