Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 339/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal regarding pension suspension due to continued employment after law change.

Numero d'incarto II UK 339/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a pensioner against the Social Insurance Institution's decision to suspend her pension. The court found that the lower courts correctly applied the law, noting the pensioner had not terminated her employment when she acquired her right to the pension. The Supreme Court rejected the claim that a constitutional ruling required a new interpretation of the case, stating the lower court's decision was consistent with the constitutional ruling and existing case law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 103a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 28 ustawy z dnia 16.12.2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych: The suspension of pensions for individuals who acquired the right before the law change remains lawful as the constitutional ruling does not retroactively invalidate the statutory requirement to terminate employment for those who acquired rights after the specified cutoff date.

Parole chiave

Generato dall'IA
pension suspension continued employment law change acquired rights constitutional ruling social insurance cassation appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 103a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Po tej dacie obowiązuje przepis art. 103a ustawy o emeryturach i rentach, który wyklucza możliwość pobierania emerytury oraz wynagrodzenia.
Art. 28 ustawy z dnia 16.12.2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw
akt K 2/12 orzekł, iż art. 28 ustawy z dnia 16.12.2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw w związku z art.
Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (wyżej in extenso) nie wykazał zasadnej podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. i dlatego nie został uwzględniony.Odwołuje się do rozbieżności w orzecznictwie sądów, jednak taka rozbieżność nie została wskazana.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych motywów orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 3989 § 2 k.p.c. aw
Art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej
akt K 2/12 orzekł, iż art. 28 ustawy z dnia 16.12.2010 r.
Art. 190 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej
Natomiast zgodnie z art. 190 Konstytucji sądy powszechne związane orzeczeniami Trybunału Konstytucyjnego, gdyż są ostateczne i prawomocne.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
W tym zakresie zmiana prawa nie została uznana za niekonstytucyjną – wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 13 listopada 2012 r., K 2/12.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na podstawę z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 2 Konstytucji
akt K 2/12 orzekł, iż art. 28 ustawy z dnia 16.12.2010 r.
art. 190 Konstytucji
Natomiast zgodnie z art. 190 Konstytucji sądy powszechne związane orzeczeniami Trybunału Konstytucyjnego, gdyż są ostateczne i prawomocne.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Prawidłowe było zatem zastosowanie prawa w indywidualnej sprawie, co wykracza poza potrzebę argumentacji, jako że skarżąca we wniosku nie odwołuje się do podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., nawet hasłowo nie twierdzi, że skarga jest oczywiście uzasadniona.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012 r., sygn. akt K 2/12
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 sierpnia 2013 r., III UK 117/12
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2013 r., I UK 122/13
III UK 117/12
Supreme Court dismisses pensioner's appeal, ruling continued employment suspends pension rights under Art. 103a of Social Security Act.
III UK 118/12
nie narusza zasady ochrony praw nabytych ani zasady zaufania obywateli do Państwa i stanowionego przez nie prawa (wyroki z 14 sierpnia 2013 r., III UK 117/12 i III UK 118/12, z 23 października 2013 r., I UK 122/13, dotąd niepublikowane).
I UK 122/13
Supreme Court dismisses pensioner's appeal, upholding suspension of pension due to continued employment with former employer.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 339/13 POSTANOWIENIE Dnia 20 listopada 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie z wniosku H. J.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T.‎o wypłatę emerytury,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 20 listopada 2013 r.,‎skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 12 marca 2013 r., sygn. akt III AUa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w […] wyrokiem z 12 marca 2013 r. oddalił apelację skarżącej H. J. od wyroku Sądu Okręgowego w T. z 10 stycznia 2012 r. w części oddalającej jej odwołanie od decyzji pozwanego z 27 września 2011 r., wstrzymującej jej od 1 października 2011 r. wypłatę emerytury wobec kontynuowania zatrudnienia. Ustalono, że ubezpieczona uzyskała emeryturę od 1 grudnia 2007 r. Pozwany, po zmianie prawa, skarżoną decyzją wstrzymał jej wypłatę emerytury. Sądy Okręgowy i Apelacyjny decyzję pozwanego uznały za prawidłową.

Ubezpieczona nie rozwiązała stosunku pracy z pracodawcą, u którego była zatrudniona w dniu nabycia prawa do emerytury. Po zmianie prawa w okresie od 8 stycznia 2009 r. do 30 września 2011 r. uzyskała możliwość pobierania emerytury oraz wynagrodzenia z tytułu nierozwiązanego stosunku pracy. Po tej dacie obowiązuje przepis art. 103a ustawy o emeryturach i rentach, który wyklucza możliwość pobierania emerytury oraz wynagrodzenia. W tym zakresie zmiana prawa nie została uznana za niekonstytucyjną – wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 13 listopada 2012 r., K 2/12.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na podstawę z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. „z uwagi na okoliczność, iż w sprawie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie.

Skarga kasacyjna zasługuje na przyjęcie do rozpoznania ponieważ w sprawie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 13 listopada 2012 r. sygn. akt K 2/12 orzekł, iż art. 28 ustawy z dnia 16.12.2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw w związku z art. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, dodanym przez art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r., w zakresie w jakim znajduje zastosowanie do osób, które nabyły prawo do emerytury przed 1 stycznia 2011 r., bez konieczności rozwiązania stosunku pracy, jest niezgodny z zasadą ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa, wynikającą z art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej.

Natomiast zgodnie z art. 190 Konstytucji sądy powszechne związane orzeczeniami Trybunału Konstytucyjnego, gdyż są ostateczne i prawomocne. Nie budzi wątpliwości, iż wyrok ten dotyczy osób które prawo nabyły przed dniem 1 stycznia 2011 r. i realizowały to prawo w okresie od 8 stycznia 2009 do 31 grudnia 2010 r. Jednakże Sąd Apelacyjny w […] w sprawie skarżącej dokonał błędnej wykładni norm przedmiotowego wyroku TK. Dlatego też, istnieje potrzeba dokonania przez Sąd Najwyższy interpretacji w zakresie wskazania kręgu osób, które na mocy tegoż wyroku TK są uprawnione do dochodzenia zapłaty zawieszonych na podstawie art. 28 ustawy z dnia 16.12. 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych świadczeń emerytalnych”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (wyżej in extenso) nie wykazał zasadnej podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. i dlatego nie został uwzględniony.Odwołuje się do rozbieżności w orzecznictwie sądów, jednak taka rozbieżność nie została wskazana. Objęty skargą wyrok Sądu Apelacyjnego w […] wcale nie jest sprzeczny z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 13 listopada 2012 r., K 2/12. Skarżąca uzyskała emeryturę w 2007 r. i w ocenie podstawy wniosku znaczenie ma samo literalne stwierdzenie w uzasadnieniu wyroku Trybunału, że „obowiązek rozwiązania stosunku pracy z dotychczasowym pracodawcą - jako warunek realizacji nabytego prawa do emerytury - nie będzie miał zastosowania do osób, które nabyły to prawo w okresie od 8 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2010 r.

Natomiast przepis ten pozostaje nadal w obrocie prawnym i znajduje zastosowanie do osób, które nabyły prawo do emerytury w momencie jego wejścia w życie i później, tj. od 1 stycznia 2011 r.” Orzecznictwo Sądu Najwyższego jest też zgodne w stwierdzeniu, że zastosowanie art. 103a ustawy o emeryturach i rentach z FUS wobec emerytów, którzy nabyli prawo do emerytury przed dniem 8 stycznia 2009 r. nie narusza zasady ochrony praw nabytych ani zasady zaufania obywateli do Państwa i stanowionego przez nie prawa (wyroki z 14 sierpnia 2013 r., III UK 117/12 i III UK 118/12, z 23 października 2013 r., I UK 122/13, dotąd niepublikowane).

Nie ma więc problemu wykładni jako przesłanki podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Prawidłowe było zatem zastosowanie prawa w indywidualnej sprawie, co wykracza poza potrzebę argumentacji, jako że skarżąca we wniosku nie odwołuje się do podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., nawet hasłowo nie twierdzi, że skarga jest oczywiście uzasadniona. Z tych motywów orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 3989 § 2 k.p.c. aw