Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 33/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses pension appeal for failing to prove obvious merit under Article 3989 § 1(4) of Civil Procedure Code.

Numero d'incarto II UK 33/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal regarding a pension claim, ruling that the procedural requirements for acceptance were not met. The appellant argued the appeal was obviously justified based on witness testimony proving the actual nature of work rather than formal contract terms, but failed to cite specific legal provisions. The court held that merely asserting obvious merit without linking it to a clear violation of substantive law or citing relevant statutes does not satisfy the statutory criteria for acceptance.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; For a cassation appeal to be accepted as obviously justified, the applicant must demonstrate a qualified violation of law resulting in an obviously erroneous judgment, not merely assert obvious merit without legal basis.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal acceptance obviously justified appeal pension rights civil procedure code substantive law violation appellate review standards evidence assessment

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Podczas, gdy dla uwzględnienia skargi wystarczy, że jej podstawa jest usprawiedliwiona, to dla przyjęcia skargi do rozpoznania – z uwagi na jej oczywistą zasadność w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił zgodnie z art. 3989 § 2 k.p.c. aw
Art. 233 § 1 k.p.c.
Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest oparte na twierdzeniach, które są prostym zaprzeczeniem stanowisku zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego w […] w zakresie oceny materiału dowodowego sprawy dokonanej w ramach sędziowskiej swobodnej jego oceny (art. 233 § 1 k.p.c.).
art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c
art. 3984 § 2 k.p.c
3983 § 1 pkt 2 k.p.c.).W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3984 § 2 k.p.c.) wskazano, że „skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona”.
art. 3989 § 1 k.p.c
3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Stwierdzając, że nie zachodzą przyczyny przyjęcia skargi, określone w art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił zgodnie z art.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Podczas, gdy dla uwzględnienia skargi wystarczy, że jej podstawa jest usprawiedliwiona, to dla przyjęcia skargi do rozpoznania – z uwagi na jej oczywistą zasadność w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
3989 § 1 pkt 4 k.p.c.); przy czym autor skargi mylnie wskazał jednostkę art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.Wykazanie podnoszonej w skardze oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art.
art. 233 § 1 k.p.c
Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest oparte na twierdzeniach, które są prostym zaprzeczeniem stanowisku zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego w […] w zakresie oceny materiału dowodowego sprawy dokonanej w ramach sędziowskiej swobodnej jego oceny (art. 233 § 1 k.p.c.).
art. 3989 § 2 k.p.c
3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił zgodnie z art. 3989 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 204/06
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 stycznia 2008 r., III PK 70/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 3 kwietnia 2008 r., II PK 352/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 września 2008 r., I CZ 64/08
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 16 września 2003 r., IV CZ 100/03
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02
Sam zarzut naruszenia (nawet oczywistego) określonego przepisu (przepisów) nie prowadzi wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, OSNP 2004 nr 13, poz.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 33/15 POSTANOWIENIE Dnia 19 sierpnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Staryk w sprawie z wniosku J. B.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w O.‎o prawo do emerytury,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 19 sierpnia 2015 r.,‎skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 29 maja 2014 r., sygn. akt III AUa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 9 września 2013 r. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w O. – w sprawie J. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w O. o prawo do emerytury – zmienił odmowną decyzję organu rentowego z dnia 20 maja 2013 r. w ten sposób, że przyznał wnioskodawcy J. B. prawo do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach poczynając od dnia 1 maja 2013 r.Organ rentowy zaskarżył powyższy wyrok Sądu Okręgowego apelacją.Wyrokiem z dnia 29 maja 2014 r. Sąd Apelacyjny w […] zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w ten sposób, że oddalił odwołanie wnioskodawcy od decyzji organu rentowego z dnia 20 maja 2013 r.Powyższy wyrok Sądu Apelacyjnego wnioskodawca zaskarżył skargą kasacyjną; skargę oparto na drugiej podstawie kasacyjnej (art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.).W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3984 § 2 k.p.c.) wskazano, że „skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona”.

Wskazano, że: „z zeznań słuchanych w sprawie świadków wynika jednoznacznie, jakie prace wykonywał wnioskodawca w okresie zatrudnienia go u obu w.w. pracodawców. Nie ulega wątpliwości, że przy ocenie nabycia praw do wcześniejszej emerytury istotny jest rzeczywisty charakter pracy wykonywanej przez wnioskodawcę, a nie formalne zapisy zawarte w umowach o pracę. Świadkowie opisują wykonywane przez skarżącego prace, a on sam nie miał wpływu na to, jakie zapisy znalazły się w angażach”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna wnioskodawcy nie kwalifikuje się do przyjęcia jej do merytorycznego rozpoznania. Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W związku z tym wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinien wskazywać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w powołanym przepisie, a jego uzasadnienie zawierać argumenty świadczące o tym, że rzeczywiście, biorąc pod uwagę sformułowane w ustawie kryteria, istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy.Wniesiona w sprawie skarga kasacyjna zawiera wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania uzasadniony w ten sposób, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.); przy czym autor skargi mylnie wskazał jednostkę art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.Wykazanie podnoszonej w skardze oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) – jako przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania – wymagałoby przedstawienia tego, w czym wyraża się „oczywista zasadność” skargi oraz argumentacji wykazującej, że rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, LEX nr 198531; z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 204/06, LEX nr 421035; z dnia 9 stycznia 2008 r., III PK 70/07, LEX nr 448289; z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07, LEX nr 448205; z dnia 3 kwietnia 2008 r., II PK 352/07, LEX nr 465859 i z dnia 5 września 2008 r., I CZ 64/08).

Podczas, gdy dla uwzględnienia skargi wystarczy, że jej podstawa jest usprawiedliwiona, to dla przyjęcia skargi do rozpoznania – z uwagi na jej oczywistą zasadność w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. – niezbędne jest wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby wchodzenia w szczegóły, czy dokonywania pogłębionej analizy tekstu wchodzących w grę przepisów i doszukiwania się ich znaczenia (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 16 września 2003 r., IV CZ 100/03, LEX nr 82274; z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, LEX nr 375616; z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/ 07, LEX nr 453107; z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, LEX nr 490364; z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, LEX nr 491538 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08, LEX nr 494134).

W judykaturze podkreśla się, że przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Sam zarzut naruszenia (nawet oczywistego) określonego przepisu (przepisów) nie prowadzi wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, OSNP 2004 nr 13, poz. 230; z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, LEX nr 442743; z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08, LEX nr 469185 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08, LEX nr 494133 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2013 r., III SK 11/13 – Lex nr 1380967).Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie spełnia powyższych wymogów; nie wykazuje, aby w sprawie występował stan „oczywistej zasadności” skargi kasacyjnej w rozumieniu przepisu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Autor skargi kasacyjnej swoich twierdzeń o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej jako przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) nie wiąże z żadnym przepisem prawa.

Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest oparte na twierdzeniach, które są prostym zaprzeczeniem stanowisku zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego w […] w zakresie oceny materiału dowodowego sprawy dokonanej w ramach sędziowskiej swobodnej jego oceny (art. 233 § 1 k.p.c.). W tak przedstawionym – zacytowanym wyżej – ujęciu uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania brakuje odpowiedniego wywodu zawierającego argumentację, którą autor skargi wykazałby walor oczywistej zasadności jego skargi kasacyjnej w rozumieniu przepisu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Stwierdzając, że nie zachodzą przyczyny przyjęcia skargi, określone w art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił zgodnie z art. 3989 § 2 k.p.c. aw