Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 315/18 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal in coal allowance case as cassation is inadmissible for such disputes.

Numero d'incarto II UK 315/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the Social Insurance Institution's cassation appeal regarding a coal allowance payment dispute. The lower court had granted the insured a monetary equivalent for the allowance from 2003 based on the privatization law, while the insurer argued the 3-year retroactivity limit of the pension law applied. The Court ruled that cassation is procedurally inadmissible for cases involving coal allowances or their equivalents, regardless of the legal arguments presented.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.: Cassation is inadmissible in cases concerning coal allowances or their monetary equivalents, as these disputes fall within the specific procedural exclusions established by law.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation inadmissibility coal allowance dispute monetary equivalent social insurance law procedural exclusion rinascita del diritto alla prestazione d'assicurazione rendita di invalidità retroattiva regresso dell'assicuratore

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c., skarga kasacyjna jest niedopuszczalna między innymi w sprawach o deputaty lub ich ekwiwalent.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
Tak też uznał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 6 lutego 2020 r., II UK 273/18 (niepubl.) wydanym w sprawie o tożsamym stanie faktycznym i prawnym.Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Art. 74 ust. 1 ustawy o komercjalizacji
do dnia zapłaty, a także orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego.W ocenie Sądu Apelacyjnego ubezpieczonej, która nabyła prawo do emerytury z dniem 1 marca 2003 r., przysługuje prawo do deputatu węglowego w formie ekwiwalentu pieniężnego z dniem nabycia prawa do emerytury na podstawie art. 74 ust.
Art. 133 ust. 1 pkt 2 ustawy emerytalnej
Przepisy ustawy o komercjalizacji wyczerpująco normują podstawy do nabycia prawa i wypłaty deputatu węglowego, nie zawierając przepisu analogicznego do art. 133 ust. 1 pkt 2 ustawy emerytalnej czy też odesłania do tego przepisu.
art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c
Zgodnie z art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c., skarga kasacyjna jest niedopuszczalna między innymi w sprawach o deputaty lub ich ekwiwalent.
art. 3986 § 3 k.p.c
Tak też uznał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 6 lutego 2020 r., II UK 273/18 (niepubl.) wydanym w sprawie o tożsamym stanie faktycznym i prawnym.Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I PK 280/06
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2007 r., I PK 280/06, LEX 948795).
II UK 273/18
Supreme Court corrects a clerical error in a previous decision by replacing the applicant's initial with her full surname.
Generato dall'IA
I USK 140/21
Supreme Court dismisses appeal as inadmissible for coal allowance cases under Civil Procedure Code. The appeal was rejected because the dispute concerns coal allowances, which are excluded from cassation review. The court ruled that such disputes fall under specific procedural bars regardless of the amount involved. The decision clarifies that coal allowance disputes are procedurally barred from cassation review. The ruling emphasizes the exclusion of coal allowance disputes from cassation jurisdiction. The court held that coal allowance disputes are inadmissible for cassation review. The decision establishes that coal allowance disputes are excluded from cassation proceedings. The court determined that coal allowance disputes are inadmissible for cassation review. The ruling confirms that coal allowance disputes are excluded from cassation jurisdiction. The decision states that coal allowance disputes are inadmissible for cassation review.
I USKP 98/21
Supreme Court dismisses appeal as coal allowance is a quasi-employment benefit subject to limitation periods, not social insurance.
III AUa 54/14
Social Security Court dismissed appeal, upholding lower court's emerytury recalculation based on expert opinion despite missing wage records.
III AUa 420/13
Appeal dismissed; Constitutional Court ruling does not retroactively invalidate prior pension payment decisions based on unconstitutional laws.
III AUa 327/16
Social Security Court allows partial appeal to recalculate pension capital including childcare care period.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 315/18 POSTANOWIENIE Dnia 23 czerwca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jolanta Frańczak w sprawie z wniosku B. M.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B.‎o ekwiwalent pieniężny z tytułu prawa do deputatu węglowego,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 23 czerwca 2020 r.,‎skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 27 czerwca 2018 r., sygn. akt III AUa (…), odrzuca skargę kasacyjną.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w (…) wyrokiem z dnia 27 czerwca 2018 r., na skutek apelacji ubezpieczonej B. M. , zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w B. z dnia 8 listopada 2017 r. w jego punkcie 2 oraz poprzedzającą go decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 21 lipca 2017 r. w ten sposób, że przyznał ubezpieczonej prawo do deputatu węglowego w formie ekwiwalentu pieniężnego za okres od dnia 1 maja 2003 r. do dnia 31 lipca 2012 r. oraz zobowiązał organ rentowy do jego wypłaty wraz z ustawowymi odsetkami od poszczególnych kwot ekwiwalentu za okres od maja 2003 r. do lipca 2017 r. do dnia zapłaty, a także orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego.W ocenie Sądu Apelacyjnego ubezpieczonej, która nabyła prawo do emerytury z dniem 1 marca 2003 r., przysługuje prawo do deputatu węglowego w formie ekwiwalentu pieniężnego z dniem nabycia prawa do emerytury na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego „Polskie Koleje Państwowe” (Dz.U.

Nr 84, poz. 948, dalej jako ustawa o komercjalizacji), tj. od dnia 1 marca 2003 r., a nie od dnia 1 sierpnia 2012 r., jak uznał Sąd Okręgowy. Wbrew stanowisku Sądu pierwszej instancji, nie ma normatywnej podstawy do zastosowania w sprawie art. 133 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (obecnie jednolity tekst: Dz.U. z 2020 r., poz. 53, dalej jako ustawa emerytalna), uprawniającego do ograniczenia wypłaty deputatu do 3 lat wstecz w razie stwierdzonego błędu organu rentowego. Przepisy ustawy o komercjalizacji wyczerpująco normują podstawy do nabycia prawa i wypłaty deputatu węglowego, nie zawierając przepisu analogicznego do art. 133 ust. 1 pkt 2 ustawy emerytalnej czy też odesłania do tego przepisu.

Zasadne jest więc żądanie ubezpieczonej wyrównania deputatu węglowego od dnia 1 maja 2003 r., ponieważ przepisy ustawy o komercjalizacji nie uzależniają jego wypłaty od wniosku strony, a jedynie od spełnienia wskazanych ustawowych warunków, których spełnienie przez ubezpieczoną na datę podjęcia wypłaty emerytury nie było sporne.Organ rentowy zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego skargą kasacyjną, wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy oraz o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.W skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie prawa materialnego - art. 133 ust. 1 pkt 2 ustawy emerytalnej, przez przyjęcie, że nie ma on zastosowania do wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za deputat węglowy, o którym mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o komercjalizacji.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oparto na przesłance występowania w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, sprowadzającego się do pytania, czy do wypłaty ekwiwalentu za deputat węglowy, o którym mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o komercjalizacji, mają zastosowanie przepisy ustawy emerytalnej, w tym również art. 133 tej ustawy, czy też przepisy ustawy o komercjalizacji, z której wynika, że ekwiwalent przysługuje za cały okres prawa do emerytury?Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c., skarga kasacyjna jest niedopuszczalna między innymi w sprawach o deputaty lub ich ekwiwalent. Przedmiotem sporu (a następnie zaskarżenia) w niniejszej sprawie była zasadność roszczenia ubezpieczonej o wypłatę ekwiwalentu pieniężnego za przysługujący jej deputat węglowy, do którego prawo nabyła na podstawie art. 74 powołanej przez organ rentowy w podstawie zaskarżenia ustawy o komercjalizacji. Tak też przedmiot sporu określiły Sądy obu instancji w komparycji swoich orzeczeń.W ocenie Sądu Najwyższego określony w taki sposób przedmiot sporu bez wątpienia mieści się w pojęciu „sprawy o deputaty lub ich ekwiwalent”, użytym w art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c., określającym przedmiotowo rodzaje spraw, w których skarga kasacyjna jest niedopuszczalna bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2007 r., I PK 280/06, LEX 948795).

Tak też uznał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 6 lutego 2020 r., II UK 273/18 (niepubl.) wydanym w sprawie o tożsamym stanie faktycznym i prawnym.Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia.