Supreme Court dismisses appeal as legal issue lacks connection to case facts and is not obvious.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the social insurance fund's cassation appeal against a lower court ruling awarding work accident compensation. The fund argued that the court incorrectly classified a sports-related death as a work accident under specific statutory provisions. The court rejected this, noting the legal question raised was detached from the actual facts where the sports activity was a direct result of official duties. Consequently, the appeal was dismissed because the alleged legal issue did not meet the threshold for cassation review.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is rejected if the alleged legal issue is not connected to the specific facts of the case or if its justification is not obvious.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II UK 299/15 POSTANOWIENIE Dnia 3 lutego 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogusław Cudowski w sprawie z wniosku M. K., J. K. i J. K.przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G.o jednorazowe odszkodowanie,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 3 lutego 2016 r.,skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego w G.z dnia 30 stycznia 2015 r., sygn. akt VII Ua […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 30 stycznia 2015 r. Sąd Okręgowy w G. oddalił apelację Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. od wyroku Sądu Rejonowego w G. z 24 czerwca 2014 r. przyznającego M. K., J. K. oraz J. K. w częściach równych prawo do jednorazowego odszkodowania w kwocie 88.042 zł.Organ rentowy zaskarżył wyrok Sądu Okręgowego w całości. Zarzucił naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, w szczególności naruszenie art. 3 ust. 1 i ust. 4 oraz art. 22 ust. 1 ustawy z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (tj.
DzU z 2009 r., Nr 167, poz. 1322, ze zm.), poprzez uznanie, że zdarzenie z 9 stycznia 2013 r., jakiemu uległ mąż i ojciec wnioskodawców A. K., było wypadkiem przy pracy. Zdaniem skarżącego za przyjęciem skargi kasacyjnej przemawia występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego oraz potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, to jest potrzeba jednoznacznego wskazania czy w dyspozycji art. 3 ust. 1 i ust. 4 ustawy z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych mieści się również taka sytuacja, jaka zaistniała w sprawie A.
K., kiedy to za wypadek przy pracy uznaje się zgon pracownika po zakończeniu pracy, na skutek aktywności sportowej nie związanej z wykonywanymi czynnościami służbowymi. Ponadto, według skarżącego, skarga jest „oczywiście uzasadniona wobec skutków społecznych i finansowych dla Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, jakie może wywołać linia orzekania przyjęta przez Sąd Okręgowy w G. w zaskarżonym wyroku”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne (pkt 1), istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości prawne lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie (pkt 2), zachodzi nieważność postępowania (pkt 3), lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (pkt 4).
Jeżeli okoliczności te nie zachodzą, Sąd Najwyższy, zgodnie z art. 3989 § 2 k.p.c., jest uprawniony do wydania postanowienia o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Z uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wynika, że problem wykładni art. 3 ust. 1 i ust. 4 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych skarżący kwalifikuje jednocześnie w kategoriach okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1 oraz pkt 2 k.p.c. W tym miejscu należy zauważyć, że przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego różni się od przesłanek wymienionych w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Ten sam problem prawny nie może być jednocześnie istotnym zagadnieniem prawnym, które z założenia jest problemem charakteryzującym się „nowością”, oraz stanowić przedmiotu rozbieżnej wykładni w orzecznictwie bądź wypowiedziach doktryny (por. postanowienia SN z: 3 października 2013 r., III SK 11/13, LEX nr 1380967; 30 września 2014 r., III SK 2/14, LEX nr 1544567).
Istotne zagadnienie prawne, jeżeli miałoby stanowić przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, to powinno występować w rozpoznawanej sprawie (postanowienie SN z 25 lutego 2008 r., I UK 339/07, LEX nr 453109). Podobny warunek jest wpisany w podstawę tzw. przedsądu, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Potrzeba wykładni, uzasadniająca przyjęcie skargi do rozpoznania, powinna występować „w sprawie”; co oznacza, że powinna pozostawać w związku z istniejącym w sprawie stanem faktycznym i prawnym, a jej dokonanie ma służyć właściwemu rozstrzygnięciu sprawy (postanowienie SN z 6 lutego 2014 r.
I PK 246/13, LEX nr 1646083). Wskazane we wniosku zagadnienie prawne nie uzasadnia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ponieważ zostało sformułowane w oderwaniu do ustaleń stanowiących podstawę zaskarżonego wyroku. Skarżący, formułując je, przyjął, że wypadek A. K. nastąpił „na skutek aktywności sportowej nie związanej z wykonywanymi czynnościami sportowymi”. Tymczasem, z ustaleń dokonanych przez Sąd Rejonowego oraz zaakceptowanych przez Sąd Okręgowy wynika, że: drużyna piłki nożnej została przejęta przez A.
K. na polecenie przełożonego Dyrektora Biura Współpracy Instytucjonalnej, w ramach jego obowiązków służbowych oraz stosowanie do posiadanych przez niego uprawnień; celem utworzenia drużyny była możliwość podjęcia rywalizacji z drużynami piłkarskimi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, Kancelarii Sejmu i Senatu, a przez to budowanie pozytywnego odbioru społecznego Kancelarii Prezydenta RP – w konsekwencji, że wypadek jaki nastąpił podczas treningu drużyny piłkarskiej Kancelarii Prezydenta RP pozostawał w związku z pracą.
Jeżeli chodzi o przesłankę tzw. przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., to występuje ona wówczas, gdy bez pogłębionej analizy zastosowanych przez sąd przepisów prawa materialnego i bez wnikania w szczegóły postępowania dowodowego - dla oceny naruszenia przepisów prawa procesowego - można stwierdzić zasadność przytoczonych podstaw kasacyjnych. Innymi słowy oczywista zasadność skargi kasacyjnej zwykle wynika z oczywistego, widocznego prima facie naruszenia przepisów prawa (postanowienie SN z 10 lipca 2007 r., II UK 45/07, LEX nr 898439).
Podkreśla się przy tym, że przesłanka ta wymaga samodzielnego odrębnego do podstaw kasacyjnych wskazania i wykazania naruszenia konkretnego przepisów prawa, które jest oczywiste i bez wątpliwości prowadzi do stwierdzenia, że objęty skargą wyrok jest wadliwy i dlatego skarga powinna zostać przyjęta do rozpoznania (przykładowo postanowienie SN z 4 lutego 2014 r., II UK 458/13, LEX nr 1644551).Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania ze względu na jej oczywistą zasadność nie spełnia powyższych wymogów. Skarżący nie wskazał i nie uzasadnił naruszenia przepisów prawa, które byłoby oczywiste, a co za tym idzie nie wykazał również oczywistej wadliwości wyroku.Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., orzeczono jak w sentencji postanowienia. l.n]