Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 238/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed social security appeal as it lacked legal issues and relied on factual disputes.

Numero d'incarto II UK 238/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland rejected the cassation appeal filed by a furniture company against a social security office. The court found that the lower court's factual findings were correct and the dispute concerned only the employer's interpretation of internal regulations rather than a legal error. Consequently, the appeal was dismissed because it did not raise any significant legal questions or demonstrate a violation of law under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 328 § 2 k.p.c.; The Supreme Court rejects a cassation appeal if it does not raise a significant legal issue, does not require interpretation of laws, and is based solely on a disagreement with the factual findings of the court of second instance.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal social security contributions goods vouchers factual findings legal issue requirement civil procedure code employer benefits

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3981 § 1 and § 2 k.p.c.
potwierdza przepis art. 3981 § 1 i § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
art. 328 § 2 k.p.c.
wymaganiom art. 328 § 2 k.p.c. - wyjaśnia podstawę faktyczna i prawną
art. 3989 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 12 ust. 1 of the Income Tax Act
charakteru socjalnego jest przychodem pracownika w rozumieniu art. 12 ust.
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 328 § 2 k.p.c
wymaganiom art. 328 § 2 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 238/11

POSTANOWIENIE

Dnia 27 stycznia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Roman Kuczyński

w sprawie z wniosku K. Mebel Joint Venture sp. z o.o. z siedzibą w Z.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Z.

z udziałem M. Z., A. B., W. D., K. B., M. G., T. W., A. F.

o składki,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 27 stycznia 2012 r.,

na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 12 maja 2011 r.,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze szczególnym, co

potwierdza przepis art. 3981 § 1 i § 2 k.p.c. oraz reprezentatywne piśmiennictwo.

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

rozpoznania, gdy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a ponadto, gdy zachodzi

nieważność postępowania lub gdy skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Przytoczone przesłanki ustawowe stanowią, więc obligatoryjny i nieodzowny

element oceny w tym stadium postępowania kasacyjnego. Badanie ich na

podstawie i w zakresie, przedstawionego w skardze kasacyjnej, uzasadnienia

wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania doprowadziło Sąd Najwyższy do konkluzji,

że w sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek wymienionych w art. 398 9 § 1 k.p.c.

W szczególności nie formułuje ona w istocie zagadnienia prawnego w sposób, jaki

oczekiwałby tego Sąd Najwyższy, nie jest też w świetle wywodów skargi kwestią

wymagającą rozstrzygnięcia ani wykładnia wskazanych przepisów ani zasady ich

stosowania. W

sprawie

nie

występują

także

wymagające

rozstrzygnięcia

zagadnienia proceduralne. Ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd drugiej

instancji należy uznać za prawidłowe. Zarzuty skargi kasacyjnej dotyczą w istocie

własnej wersji stanu faktycznego i są jedynie polemiką z ustaleniami Sądu drugiej

instancji. Ponadto skarga ta nie wskazuje w dostatecznym stopniu naruszenia

wyrokiem Sądu drugiej instancji prawa; uzasadnienie tego wyroku odpowiada

wymaganiom art. 328 § 2 k.p.c. - wyjaśnia podstawę faktyczna i prawną

rozstrzygnięcia. Wskazać należy, że wypłata bonów towarowych niemająca

charakteru socjalnego jest przychodem pracownika w rozumieniu art. 12 ust. 1

ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (jednolity

tekst: Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), który stanowi podstawę wymiaru

składek na ubezpieczenie społeczne. W niniejszej sprawie regulamin zakładowy

świadczeń socjalnych nie przewidywał świadczeń w postaci „bonów towarowych”,

zatem Sąd drugiej instancji słusznie stwierdził, że takie świadczenie nie zostało

przyznane w ramach zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Pracodawca

nie może dowolnie (poza regulaminem) przyznawać nowe świadczenia socjalne.

Stwierdzić należy, że przedmiotowe bony byłyby świadczeniem socjalnym

zwolnionym z obowiązku odprowadzania od nich składek na ubezpieczenia

społeczne, gdyby pracodawca zmienił regulamin, włączając do jego katalogu wyżej

wymienione świadczenie, a następnie rozdzielając to świadczenie pracownikom,

zróżnicował jego wysokość stosując kryterium sytuacji życiowej, rodzinnej,

materialnej pracownika.

Wobec powyższego Sąd Najwyższy działając na podstawie art. 398 9 § 2

k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.