Supreme Court dismisses cassation appeal as no significant legal issue exists regarding military pension double payment rules.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the pension authority's cassation appeal against a lower court ruling that denied the appellant's obligation to return military pension benefits. The authority argued that Article 12 in conjunction with Article 41(2) of the Military Pension Act was violated due to the potential for double payment of military pension and retroactive allowance. The court determined the appeal failed to raise a significant legal issue because a prior ruling had already clarified that invalidating a discharge decision does not trigger a return obligation under Article 48.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 12 w zw. z art. 41 ust. 2 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych; Art. 48 ust. 1 tej ustawy: Skarga kasacyjna nie podlega rozpoznaniu, gdy nie występuje istotne zagadnienie prawne ani potrzeba wykładni przepisów budząca poważne wątpliwości.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II UK 228/08
POSTANOWIENIE
Dnia 13 listopada 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Roman Kuczyński
w sprawie z wniosku W. W.
przeciwko Wojskowemu Biuru Emerytalnemu
o wysokość świadczenia,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw
Publicznych w dniu 13 listopada 2008 r.,
na skutek skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego z
dnia 15 kwietnia 2008 r.,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2008 r. Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych na skutek apelacji pozwanego Wojskowego Biura
Emerytalnego oddalił apelację od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 marca 2007 r. stwierdzającego, że odwołujący
W. W. nie jest zobowiązany do zwrotu świadczenia emerytalnego pobranego za
okres od 1 lipca 2004 r. do dnia 31 maja 2006 r.
Skargę kasacyjną na powyższe orzeczenie wniósł organ rentowy zarzucając
naruszenie art. 12 w związku z art. 41 ust. 2 ustawy z 10 grudnia 1993 r. o
zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz.U. z 2004 r.
nr 8, poz. 66 ze zm.), polegające na ich niezastosowaniu w sprawie i przyjęciu, że
podstawą żądania strony pozwanej może być jedynie art. 48 tej ustawy, a w
konsekwencji na wadliwym ustaleniu, że wnioskodawca nie ma obowiązku zwrotu
kwoty emerytury określonej w zaskarżonej decyzji. Jako okoliczności uzasadniające
rozpoznanie skargi kasacyjnej organ rentowy wskazał istotne zagadnienie prawne
polegające na tym, że w sprawie istnieje potrzeba rozstrzygnięcia kwestii
podwójnego pobierania świadczeń, tj. emerytury wojskowej oraz uposażenia
przyznanego wstecz, w sytuacji, gdy w myśl art. 41 ust. 2 wojskowej ustawy
emerytalnej, emerytury lub renty inwalidzkiej nie wypłaca się za okres, za który
żołnierz otrzymał uposażenie. Z powyższego przepisu w ocenie organu rentowego
wynika jednoznacznie, iż nie można łączyć wojskowej emerytury z równoczesnym
pobieraniem uposażenia przewidzianego w ustawie o uposażeniu żołnierzy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna, spełniająca wymagania z przepisu art. 398 4 k.p.c. podlega
dalszej kontroli w postaci tzw. przedsądu a więc badaniu, czy w sprawie występują
okoliczności uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania (art.3989 § 1 i 2 k.p.c.) a
mianowicie, czy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne (co polega na
przytoczeniu jego treści i wskazaniu argumentów prawnych, które z reguły
prowadzą do rozbieżnych ocen prawnych – por. postanowienie Sądu Najwyższego
z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, M.Prawn. 2001, nr 13, poz. 670), czy istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości a także
potrzeba wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie
sądów (co wymaga przedstawienia tych rozbieżności i wykazania, że przepisy je
wywołujące nie zostały dostatecznie wyjaśnione w dotychczasowej judykaturze
sądowej). W ramach przedsądu następuje także badanie, czy skarga jest
oczywiście uzasadniona (przy czym oczywistość ta musi jawić się jako rażące i od
razu dostrzegalne, uwidoczniające się bez głębszej analizy naruszenie prawa
wyrażające się w sprzeczności wykładni lub stosowania prawa z jego brzmieniem
lub powszechnie przyjętymi regułami interpretacji) a nadto, czy w sprawie nie
występuje nieważność postępowania (art. 39813 § 1 k.p.c.). Tę ostatnią okoliczność
Sąd Najwyższy bierze pod uwagę z urzędu, jakkolwiek może ją także podnieść
strona skarżąca, co podlega ocenie w ramach przedsądu.
Oceniając skargę Sąd Najwyższy nie dopatruje się występowania przesłanek
pozwalających na przyjęcie jej do rozpoznania. W szczególności nie formułuje ona
w istocie zagadnienia prawnego w sposób, jaki oczekiwałby tego Sąd Najwyższy,
nie jest też w świetle wywodów kasacji kwestią wymagającą rozstrzygnięcia ani
wykładnia wskazanych przepisów ani zasady ich stosowania, skoro Sąd Najwyższy
uchwałą z dnia 11 września 2008 r., III UZP 1/08 (jeszcze niepublikowana) w
składzie siedmiu sędziów przesądził, że stwierdzenie nieważności decyzji o
zwolnieniu żołnierza z zawodowej służby wojskowej nie powoduje obowiązku
zwrotu emerytury wypłaconej po zwolnieniu ze służby (art. 48 ust. 1 ustawy z dnia
10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich
rodzin, Dz. U. z 1994 r. Nr 10, poz. 36 ze zm.; obecnie jednolity tekst: Dz. U. z 2004
r. Nr 8, poz. 66).
Z powyższych motywów Sąd Najwyższy - na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.