Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 214/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as clearly unfounded, citing facts and evidence review as inadmissible grounds.

Numero d'incarto II UK 214/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal, ruling it clearly unfounded because it challenged factual findings and evidence evaluation. The appellant argued that the lower court incorrectly applied civil code provisions regarding sham employment contracts, while the Social Insurance Institution maintained the worker was not actually employed. The court dismissed the appeal because the Supreme Court cannot review facts or evidence assessments, limiting cassation to clear legal errors.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 233 k.p.c.: Cassation appeals cannot be based on objections regarding fact-finding or evidence evaluation, reserving the Supreme Court's function to the law.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal clearly unfounded fact-finding review evidence evaluation sham employment contract social insurance obligation Supreme Court function

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 83 k.c.
Art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
83 k.c.), wyłączającej obowiązek ubezpieczenia społecznego - art. 6 ust.
Art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
Art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
1 i art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U.
Art. 233 § 1 k.p.c.
oraz naruszenie art. 233 § 1 k.p.c., wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie „zmianę zaskarżonego wyroku (…) i orzeczenie, że G.K.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie ma uzasadnienia.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Trzeba w związku z tym przypomnieć, że zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub ocena dowodów.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Tym się kierując, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
art. 83 k.c
art. 233 § 1 k.p.c
oraz naruszenie art. 233 § 1 k.p.c., wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie „zmianę zaskarżonego wyroku (…) i orzeczenie, że G.K.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2001 r., I PKN 15/01, OSNAPiUS 2002 nr 20, poz. 494
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2001 r., I PKN 15/01, OSNAPiUS 2002 nr 20, poz. 494 oraz z dnia 17 października 2001 r., I PKN 157/01, OSNP 2003 nr 18, poz.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 października 2001 r., I PKN 157/01, OSNP 2003 nr 18, poz. 437

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 214/15 POSTANOWIENIE Dnia 3 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kuźniar w sprawie z wniosku G. K. i P. M. ‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Ostrowie Wielkopolskim‎o podleganie ubezpieczeniu społecznemu,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 3 grudnia 2015 r.,‎skargi kasacyjnej wnioskodawcy P. M. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu‎z dnia 15 października 2014 r., sygn. akt III AUa 2483/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 15 października 2014 r., III AUa 2483/13, Sąd Apelacyjny w Poznaniu zmienił, na skutek apelacji pozwanego organu rentowego – Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Ostrowie Wlkp., wyrok Sądu Okręgowego - Sądu Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu z dnia 29 sierpnia 2012 r., którym zmieniono, uwzględniając odwołanie wnioskodawcy P. M., decyzję organu rentowego z dnia 4 kwietnia 2011 r., stwierdzając, że wnioskodawca G. K. podlegał jako pracownik obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym od dnia 1 czerwca 2009 r. z tytułu umowy o pracę zawartej z P. M..

W ocenie Sądu Apelacyjnego, ponowna ocena dowodów zebranych przed Sądem pierwszej instancji, uzupełnionych w postępowaniu apelacyjnym, dała podstawę do ustalenia, że umowy o prace zawarte pomiędzy wnioskodawcami nie były faktycznie wykonywane, co powoduje uznanie ich pozorności (art. 83 k.c.), wyłączającej obowiązek ubezpieczenia społecznego - art. 6 ust. 1 pkt 1, art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2015 r., poz.121 ze zm.) Powyższy wyrok zaskarżył skargą kasacyjną w całości pełnomocnik wnioskodawcy P. M. i zarzucając naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie – art. 83 k.c. oraz naruszenie art. 233 § 1 k.p.c., wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie „zmianę zaskarżonego wyroku (…) i orzeczenie, że G.K. podlega ubezpieczeniom (…) od dnia 1 czerwca 2009 r. (…)” z zasądzeniem kosztów postępowania.

We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w związku z naruszeniem art. 233 § 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie ma uzasadnienia.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli:1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,3) zachodzi nieważność postępowania lub4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Jeżeli podstawą wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania jest oczywista zasadność skargi (tak jak w ocenianej sprawie), to w jego uzasadnieniu powinny się znaleźć odpowiednie wywody potwierdzające tę okoliczność.

Skarga jest bowiem oczywiście uzasadniona, jeżeli zaskarżone nią orzeczenie zapadło wskutek oczywistego naruszenia prawa, zaś oczywiste naruszenie prawa powinno być rozumiane jako widoczna, bez potrzeby dokonywania pogłębionej analizy jurydycznej, sprzeczność wykładni lub stosowania prawa z jego brzmieniem albo powszechnie przyjętymi regułami interpretacji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2001 r., I PKN 15/01, OSNAPiUS 2002 nr 20, poz. 494 oraz z dnia 17 października 2001 r., I PKN 157/01, OSNP 2003 nr 18, poz. 437).Natomiast w okolicznościach sprawy, uzasadnienie skargi kasacyjnej w istocie sprowadza się do polemiki z poczynionymi ustaleniami Sądu Apelacyjnego, zarzucając naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. Trzeba w związku z tym przypomnieć, że zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub ocena dowodów.

Oznacza to jednoznaczne określenie funkcji Sądu Najwyższego jako sądu prawa, który rozpoznając skargę kasacyjną w granicach jej podstaw, jest związany z mocy art. 39813 § 2 k.p.c. ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia. Wyłączenie w art. 3983 § 3 k.p.c. z podstaw skargi kasacyjnej zarzutów dotyczących oceny dowodów pozbawia skarżącego możliwości powoływania się na zarzut naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów przewidzianej w art. 233 k.p.c. W tej części skarga kasacyjna wnioskodawcy nie została oparta na ustawowej podstawie.

Tym się kierując, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.