Cassation appeal dismissed for missing statutory requirements and being filed outside the legal time limit.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal because it was filed outside the two-month statutory deadline and failed to meet specific content requirements. The appellant argued for a change in the social insurance status of employees based on material law violations, but the court focused on procedural defects. The decision was grounded in the failure to comply with strict procedural rules regarding filing times and the necessity of stating the scope of the appeal.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3985 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 1, Art. 3986 § 2, Art. 3986 § 3 k.p.c.: A cassation appeal must be filed within two months of receiving the reasoned judgment and must explicitly state whether the judgment is challenged in whole or in part; failure to meet these requirements results in automatic dismissal without summons to correct.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II UK 201/05
POSTANOWIENIE
Dnia 11 kwietnia 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Zbigniew Hajn
w sprawie z odwołania A. J.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w W.
z udziałem C. Sp. z o.o. w W.
o objęcie ubezpieczeniem społecznym pracowników,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 11 kwietnia 2006 r.,
skargi kasacyjnej ubezpieczonej od wyroku Sądu Apelacyjnego w W.
z dnia 3 czerwca 2005 r., sygn. akt III AUa …/04,
odrzuca skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W. w sprawie A.
J. z udziałem zainteresowanej C. Sp. z o.o. w W. przeciwko Zakładowi
Ubezpieczeń Społecznych I Oddziałowi w W. o objęcie ubezpieczeniem
społecznym pracowników na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych od
wyroku Sądu Okręgowego wyrokiem z 3 czerwca 2005 r. zmienił zaskarżony wyrok
i oddalił odwołanie.
Powódka zaskarżyła wyrok Sądu Apelacyjnego skargą kasacyjną i wniosła o
zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie apelacji pozwanego, zasądzenie
od pozwanego na rzecz powódki kosztów procesu według norm przepisanych, w
tym też kosztów postępowania apelacyjnego.
Jako podstawę skargi kasacyjnej autorka kasacji wskazała naruszenie prawa
materialnego, to jest art. 83 § 1 k.c. przez jego błędną wykładnię, art. 6 ust. 1 pkt 1,
8 ust. 1 i 3 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
przez nieuwzględnienie żądania powódki polegającego na ustaleniu, że we
wskazanym okresie podlegała obowiązkowi ubezpieczenia społecznego. Zarzuciła
również naruszenie przepisów postępowania w zakresie, który miał istotny wpływ
na wynik sprawy, to jest art. 233 § 1 k.p.c. przez nadużycie swobodnej oceny
dowodów.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3985 § 1 k.p.c. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał
zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia
z uzasadnieniem stronie skarżącej. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku zostało
doręczone pełnomocniczce skarżącej 18 lipca 2006 r. (k. 114). Skargę kasacyjna
skarżąca wniosła 19 września 2005 r., tj. w ostatnim dniu wskazanego wyżej
terminu z art. 3985 § 1 k.p.c. Pismo zawierające uzupełnienie skargi kasacyjnej
zostało wniesione do sądu drugiej instancji 27 września 2005 r. (k. 127), a więc po
upływie ustawowego terminu do wniesienia kasacji określonego w art. 398 5 § 1
k.p.c. W tej sytuacji nie może być one brane pod uwagę przy ocenie skargi z punktu
widzenia wymogów stawianych skardze kasacyjnej w art. 398 4 k.p.c. Ocena taka
może zatem dotyczyć jedynie skargi kasacyjnej wniesionej 19 września 2005 r.
Powyższa skarga nie odpowiada tym wymaganiom. Zgodnie z art. 3984 § 1
Skarga kasacyjna powinna zawierać, między innymi, oznaczenie orzeczenia, od
którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w
części (pkt. 1) oraz wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania i jego uzasadnienie (pkt.
3). Rozpatrywana skarga nie zawiera określenia, czy orzeczenie jest skarżone w
całości czy w części, jak również nie zawiera wniosku o jej przyjęcie do
rozpoznania, ani uzasadnienia takiego wniosku. Zgodnie z art. 398 6 § 2 k.p.c. brak
tego rodzaju jest nieusuwalny i prowadzi do odrzucenia kasacji bez wzywania
skarżącego do jego usunięcia. W związku z tym rozpatrywana skarga podlegała
odrzuceniu przez Sąd drugiej instancji bez wzywania skarżącej do jej uzupełnienia.
Wobec powyższego Sąd Najwyższy odrzucił skargę na podstawie art. 3986 §
3 w związku z art. 3986 § 2 k.p.c.