Supreme Court dismisses police pension appeal for failure to meet statutory admissibility criteria under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a police officer against a lower court's decision on his pension amount. The appellant argued that the lower court incorrectly applied the pension reduction criteria and violated constitutional rights, claiming the need to exhaust domestic remedies before seeking EU justice. The court rejected this because the appeal failed to demonstrate any of the four statutory grounds for admissibility required by law, specifically citing the lack of a significant legal issue or binding precedent.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court accepts a cassation appeal only if a significant legal issue exists, there is a need for interpretation of laws raising serious doubts or conflicting case law, the proceedings are invalid, or the appeal is obviously justified; mere assertion of the need to exhaust domestic remedies before the European Court of Justice does not satisfy these statutory prerequisites.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II UK 191/13 POSTANOWIENIE Dnia 11 września 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Romualda Spyt w sprawie z wniosku J. B.przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w W.o wysokość emerytury policyjnej,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 11 września 2013 r.,skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 18 maja 2012 r., sygn. akt III AUa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wnioskodawca J. B. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w […] z dnia 18 maja 2012 r.Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a mianowicie art. 15 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (jednolity tekst:
Dz.U. z 2013 r., poz. 667 ze zm.) oraz naruszenie przepisów art. 2, 30 i 32 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie ochrony praw nabytych - przez zupełnie bezzasadne przyjęcie, że w odniesieniu do J. B. mogą mieć zastosowanie kryteria pozwalające na obniżenie wcześniej przyznanej emerytury.Skarżący wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania „wobec potrzeby wyczerpania drogi sądowej w kraju przed skierowaniem skargi do Trybunału Sprawiedliwości w Strasburgu”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne (pkt 1), istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (pkt 2), zachodzi nieważność postępowania (pkt 3) lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (pkt 4). W związku z tym wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinien wskazywać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w powołanym przepisie, a jego uzasadnienie zawierać argumenty świadczące o tym, że rzeczywiście, biorąc pod uwagę sformułowane w ustawie kryteria, istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy.Należy zauważyć, że zarówno w skardze kasacyjnej z dnia 16 lipca 2012 r., jak i w piśmie procesowym z dnia 19 maja 2013 r. wskazano na „potrzebę wyczerpania drogi sądowej w kraju przed skierowaniem skargi do Trybunału Sprawiedliwości w Strasburgu”, co nie odpowiada wskazanym wyżej ustawowym przesłankom przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Skarżący nie zdołał zatem wykazać, że zachodzi potrzeba rozpoznania jego skargi przez Sąd Najwyższy, wobec czego z mocy art. 3989 k.p.c., należało postanowić jak w sentencji.aw