Criminal appeal dismissed as it concerns only factual findings and evidence assessment, not legal issues.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by M. Z. against the District Court's decision regarding disability assessment. The appellant argued that the lower courts violated procedural rules by failing to recognize a moderate disability level based on medical documentation. The Court ruled that the appeal was inadmissible because it addressed only factual determinations and evidence evaluation, which fall outside the scope of cassation review under the Code of Civil Procedure.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 39813 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it concerns only factual findings or evidence assessment rather than a significant legal issue or a serious interpretation of legal provisions.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II UK 186/16 POSTANOWIENIE Dnia 28 listopada 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Gudowska w sprawie z wniosku M. Z. przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (…)o ustalenie stopnia niepełnosprawności,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 28 listopada 2016 r.,skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 18 grudnia 2015 r., sygn. akt III Ua (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. przyznaje radcy prawnemu K. N., Kancelaria w K. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w K. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści) z podatkiem od towarów i usług w obowiązującej stawce tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2015 r. Sąd Okręgowy w K., III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił apelację M. Z. od wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 14 maja 2015 r. oddalającego jego odwołanie od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (…) z dnia 19 grudnia 2014 r. w przedmiocie ustalenia lekkiego stopnia niepełnosprawności na stałe. Sąd drugiej instancji uznał, że przed Sądem pierwszej instancji biegli wypowiadali się jedynie w zakresie własnych specjalizacji, więc z urzędu dopuścił dowód ze wspólnej opinii biegłych internisty oraz psychiatry.
W ocenie Sądu, opinia ta była wiarygodnym dowodem istnienia u skarżącego niepełnosprawności w stopniu ustalonym w postępowaniu administracyjnym. Skarga kasacyjna wnioskodawcy została oparta na zarzucie naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. w następstwie czego doszło do uznania, że odwołujący nie zalicza się do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności oraz naruszenia prawa materialnego, tj. art. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (jednolity tekst: Dz.U. z 2011 r.
Nr 127, poz. 721 ze zm.) przez nieprzyjęcie, że schorzenia, na które cierpi powodują niepełnosprawność co najmniej stopnia umiarkowanego.Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania, o przyznanie na rzecz pełnomocnika odwołującego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz o zwolnienie odwołującego od kosztów sądowych w postępowaniu kasacyjnym w całości. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazał, że skarga jest oczywiście uzasadniona, podnosząc, że „zaskarżone orzeczenie Sądu Okręgowego w K. rażąco, w sposób oczywisty narusza przepisy postępowania, a mianowicie art. 233 § 1 k.p.c. poprzez nieprzyjęcie przez Sąd Rejonowy w K., a następnie przez Sąd Okręgowy w K., na podstawie dokumentacji medycznej odwołującego, że M.
Z. zalicza się do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, jeżeli istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, jeżeli zachodzi nieważność postępowania lub jeżeli skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie został oparty na którejkolwiek z tych przesłanek. Przyczyną wniesienia skargi skarżący uczynił problem bez znaczenia jurydycznego, a odnoszący się wyłącznie do ustaleń faktycznych oraz oceny dowodów, co – jak wynika z art. 3983 § 3 oraz art. 39813 § 2 k.p.c. – nie stanowi przedmiotu kontroli kasacyjnej.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu orzeczono na podstawie art. 98 § 3 k.p.c. w związku z § 4 ust. 1 i § 15 ust. 2 w związku z § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2015 r., poz. 1805).