Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 181/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on pension recalculation, ruling legal issue already settled by prior precedent.

Numero d'incarto II UK 181/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a pensioner against a lower court's decision regarding pension recalculation. The appellant argued that the second-instance court incorrectly interpreted Article 55 of the Pension Act by equating a new application with the initial entitlement request. The court determined that this specific legal question had already been definitively resolved in earlier Supreme Court rulings, rendering the current appeal inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 55 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 3989 § 2 k.p.c.: The Supreme Court will not accept a cassation appeal if the legal issue raised has already been resolved in its prior jurisprudence.

Parole chiave

Generato dall'IA
pension recalculation Article 55 Pension Act cassation appeal dismissal res judicata precedent legal interpretation uniformity

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
od decyzji organu rentowego z dnia 24 października 2013 r., odmawiającej przeliczenia emerytury na podstawie art. 55 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.
Art. 26 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
27 ustawy emerytalnej, który kontynuował ubezpieczenie emerytalne po osiągnięciu przewidzianego w tym przepisie wieku emerytalnego, może być obliczona emerytura na podstawie art. 26 ustawy emerytalnej, jeżeli jest ona wyższa od obliczonej zgodnie z art.
Art. 27 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
55 w związku z art. 27 ustawy emerytalnej, budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów związane z ustaleniem, czy ubezpieczonemu spełniającemu warunki do uzyskania emerytury na podstawie art.
Art. 32 Konstytucji RP
55 ustawy, art. 32 Konstytucji RP w związku z art.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
27 ustawy po dniu 31 grudnia 2008 r.Tym się kierując, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.[as]
Art. 3989 § 2 k.p.c.
27 ustawy po dniu 31 grudnia 2008 r.Tym się kierując, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.[as]
art. 32 Konstytucji RP
55 ustawy, art. 32 Konstytucji RP w związku z art.
art. 328 § 2 k.p.c
391 § 1 w związku z art. 328 § 2 k.p.c., polegające na nieprawidłowym wskazaniu podstawy faktycznej i prawnej uzasadnienia, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.
art. 3989 § 1 k.p.c
27 ustawy po dniu 31 grudnia 2008 r.Tym się kierując, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.[as]
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
27 ustawy po dniu 31 grudnia 2008 r.Tym się kierując, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.[as]

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 181/16 POSTANOWIENIE Dnia 21 lutego 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kuźniar w sprawie z wniosku B.G. ‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych […] Oddziałowi w W. ‎o wysokość emerytury,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 21 lutego 2017 r.,‎skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...]‎z dnia 29 października 2015 r., sygn. akt III AUa [...], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 29 października 2015 r., III AUa [...], Sąd Apelacyjny w [...] zmienił, na skutek apelacji pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych […] Oddziału w W., wyrok Sądu Okręgowego w W. i oddalił odwołanie wnioskodawczyni B.G. od decyzji organu rentowego z dnia 24 października 2013 r., odmawiającej przeliczenia emerytury na podstawie art. 55 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2016 r., poz. 887 ze zm. dalej „ustawa emerytalna”), wskazując, że wnioskodawczyni przyznano emeryturę od dnia 1 kwietnia 2008 r., natomiast art. 55 ustawy emerytalnej znajduje zastosowanie wtedy, gdy wniosek o przyznanie emerytury został złożony po dniu 31 grudnia 2008 r.Powyższy wyrok zaskarżył w całości skargą kasacyjną pełnomocnik wnioskodawczyni, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego – art. 55 w związku z art. 26 i 27 ustawy emerytalnej przez ich błędną wykładnię, polegającą na zrównaniu przez Sąd drugiej instancji pojęcia „wniosek o przyznanie emerytury” z wnioskiem o przyznanie uprawnienia do emerytury, co doprowadziło Sąd drugiej instancji do przekonania, że wnioskodawczyni nie spełniła przesłanek przewidzianych w art. 55 ustawy, art. 32 Konstytucji RP w związku z art. 55 ustawy emerytalnej, poprzez błędną wykładnię art. 55 ustawy emerytalnej, co doprowadziło do niezastosowania art. 32 Konstytucji RP i zróżnicowania sytuacji prawnej obywateli oraz przepisów postępowania - art. 391 § 1 w związku z art. 328 § 2 k.p.c., polegające na nieprawidłowym wskazaniu podstawy faktycznej i prawnej uzasadnienia, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Pełnomocnik wnioskodawczyni wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i orzeczenie co do istoty sprawy z zasądzeniem kosztów postepowania kasacyjnego.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na występowanie istotnych zagadnień prawnych dotyczących zasad stosowania art. 55 ustawy emerytalnej; 1) – „czy przesłanki zastosowania art. 55 ustawy emerytalnej zostaną spełnione w przypadku, gdy określony w tym przepisie wniosek o przyznanie emerytury złożony po dniu 31 grudnia 2008 r. jest kolejnym wnioskiem ubezpieczonego o przyznanie emerytury po ukończeniu powszechnego wieku emerytalnego na podstawie art. 27 ustawy emerytalnej, złożonym w związku z wcześniejszym zawieszeniem wypłaty świadczeń emerytalnych spowodowanym kontynuowaniem zatrudnienia i ubezpieczenia (…)”, 2) – „czy pojęcie wniosku o przyznanie emerytury, o którym mowa w art. 55 ustawy emerytalnej należy rozumieć w ujęciu szerokim, a zatem uznać, iż w zakres tego pojęcia obejmuje zarówno wniosek o ustalenie prawa do emerytury jak również wniosek o wypłatę ustalonego i przysługującego świadczenia, (…)”.

Pełnomocnik wnioskodawczyni wskazał także na potrzebę wykładni przepisów prawnych, tj. „art. 55 w związku z art. 27 ustawy emerytalnej, budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów związane z ustaleniem, czy ubezpieczonemu spełniającemu warunki do uzyskania emerytury na podstawie art. 27 ustawy emerytalnej, który kontynuował ubezpieczenie emerytalne po osiągnięciu przewidzianego w tym przepisie wieku emerytalnego, może być obliczona emerytura na podstawie art. 26 ustawy emerytalnej, jeżeli jest ona wyższa od obliczonej zgodnie z art. 53 ustawy emerytalnej w przypadku, gdy: - wniosek o przyznanie o emerytury złożony po dniu 31 grudnia 2008 r. nie jest pierwszym, lecz kolejnym wnioskiem o przyznanie emerytury złożonym na podstawie art. 27 ustawy po ukończeniu powszechnego wieku emerytalnego, - pierwszy wniosek o przyznanie emerytury został złożony przed dniem 31 grudnia 2008 r., a wypłata emerytury na jego podstawie została wstrzymana w związku z kontynuowaniem zatrudnienia, - wypłata świadczenia na rzecz ubezpieczonego nastąpiła po dniu 31 grudnia 2008 r., na skutek złożenia drugiego wniosku o przyznanie emerytury po ukończeniu powszechnego wieku emerytalnego”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie ma uzasadnienia.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, jeżeli istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, jeżeli zachodzi nieważność postępowania lub jeżeli skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Za istotne zagadnienie prawne w rozumieniu cytowanego przepisu uznaje się zagadnienie dotychczas niewyjaśnione i nierozwiązane w orzecznictwie, a więc cechujące się nowością, którego rozstrzygnięcie może sprzyjać rozwojowi prawa.

W utrwalonym orzecznictwie przyjmuje się, że powołanie się na tę okoliczność wymaga, obok sformułowania tego zagadnienia, także przytoczenia związanych z nim konkretnych przepisów prawnych, wskazania, dlaczego jest ono istotne oraz przedstawienia argumentacji wskazującej na rozbieżne oceny prawne (por. postanowienia: z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002 nr 1, poz. 11, z dnia 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, Wokanda 2004 nr 7-8, poz. 51, z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05, LEX nr 180841). W sytuacji gdy podstawą wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania jest potrzeba wykładni przepisów prawa, konieczne jest określenie, które przepisy wymagają wykładni Sądu Najwyższego, ze wskazaniem, na czym polegają związane z tym poważne wątpliwości, lub z przedstawieniem rozbieżności w orzecznictwie sądów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, Biuletyn SN 2002 nr 7, s. 10).

Wypada również dodać, że podobnie jak w przypadku gdy podstawą wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest występujące w sprawie zagadnienie prawne (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), nie zachodzi ona, jeżeli Sąd Najwyższy zajął już stanowisko w kwestii tego zagadnienia prawnego lub wykładni przepisów i wyraził swój pogląd we wcześniejszych orzeczeniach, brak nadto okoliczności uzasadniających zmianę tego poglądu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2003 r., I PK 230/02, OSNAPiUS – wkładka z 2003 r. nr 13, poz. 5).Kwestie wskazywane jako zagadnienie wywołujące wątpliwości prawne zostały już rozstrzygnięte w orzecznictwie Sądu Najwyższego.

W wyroku z dnia 8 lipca 2015 r., II UK 217/14 (Monitor Prawa Pracy 2015 nr 10, s. 549) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że z możliwości obliczenia wysokości emerytury na podstawie art. 55 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, nie mogą korzystać ubezpieczeni urodzeni przed dniem 1 stycznia 1949 r., także kontynuujący ubezpieczenia emerytalne i rentowe po osiągnięciu przewidzianego w art. 27 ustawy wieku emerytalnego, którym przyznane zostały emerytury po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego (art. 27 ustawy) przed końcem 2008 r. w wysokościach obliczonych według dotychczasowych zasad.

Stanowisko to zostało potwierdzone w wyroku z dnia 31 stycznia 2017 r., II UK 652/15 (niepublikowany), w którym Sąd Najwyższy stwierdził, że „zastosowanie art. 55 ustawy zależy od złożenia pierwszego wniosku o emeryturę tzw. ustawową na podstawie art. 27 ustawy po dniu 31 grudnia 2008 r.Tym się kierując, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.[as]