Supreme Court dismissed pension appeal for attacking factual findings, violating procedural rules on cassation grounds.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by a pensioner against a social insurance fund's recalculation decision. The appellant argued the recalculation violated material law by using a higher index, claiming it deprived her of constitutional social security rights. The court rejected this because the appeal's reasoning attacked established facts and judicial assessments, which is procedurally impermissible under cassation rules requiring a clear legal error rather than factual re-evaluation.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 3984 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 1, § 2 k.p.c.: A cassation appeal claiming obvious justification is admissible only if it points to a clear violation of substantive or procedural law visible without deep legal analysis, and cannot be used to challenge factual findings or judicial evaluations.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II UK 162/10
POSTANOWIENIE
Dnia 17 listopada 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jerzy Kuźniar
w sprawie z wniosku W. M.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych
o wysokość emerytury,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 17 listopada 2010 r.,
skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego […]
z dnia 12 lutego 2010 r.,
odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 lutego 2010 r., Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych oddalił apelację wnioskodawczyni W. M. od wyroku
Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 26 października
2009 r. w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o wysokość
emerytury, uznając, że przeliczenie świadczenia wnioskodawczyni dokonane przez
ZUS w decyzji z dnia 7 sierpnia 2007 r. polegało tylko na zastosowaniu wyższego
(korzystniejszego)
wskaźnika
wysokości
podstawy
wymiaru
wynoszącego
207,66%, w miejsce poprzedniego -178,84%, wynikającego z decyzji o przyznaniu
emerytury z dnia 18 kwietnia 2006 r. W ocenie Sądu drugiej instancji dokonano
ponownego obliczenia emerytury zgodnie z art. 111 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 17
grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
(jednolity tekst: Dz.U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.),
W
skardze
kasacyjnej
od
powyższego
wyroku
pełnomocnik
wnioskodawczyni zarzucając naruszenie prawa materialnego poprzez jego
niezastosowanie - art. 110 ust. 1 w związku z art. 53 ust. 4, art. 111 ust. 3 oraz art.
133 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z
Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i
przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi drugiej instancji wraz z
orzeczeniem o kosztach postępowania.
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniony został
wskazaniem, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W ocenie
pełnomocnika wnioskodawczyni „organ rentowy dopuścił się rażących uchybień w
postępowaniu o przeliczenie wysokości świadczenia, czym w praktyce pozbawił
ubezpieczoną konstytucyjnego prawa do zabezpieczenia społecznego”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje;
W obecnym stanie prawnym, Sąd Najwyższy – stosownie do art. 3989 § 1
k.p.c. – przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje
istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych
budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżność w orzecznictwie
sądów, zachodzi nieważność postępowania lub gdy skarga kasacyjna jest
oczywiście uzasadniona. Jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej
do rozpoznania jest twierdzenie skarżącego, iż skarga jest oczywiście uzasadniona
(art. 3984 § 1 w związku z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), powinien on w uzasadnieniu
wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący, w czym wyraża się ta „oczywistość" i
przedstawić argumenty na poparcie tego twierdzenia. Zgodnie z dotychczasowym
orzecznictwem Sądu Najwyższego, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z
uwagi na jej oczywistą zasadność wymaga wykazania kwalifikowanej postaci
naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego polegającej na jego
oczywistości, widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy
prawniczej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 września 2003 r., IV
CZ 100/03, niepublikowane), bowiem spełnienie tej przesłanki możliwe jest
wyłącznie przy takim naruszeniu prawa, którego stwierdzenie nie wymaga
dokonywania pogłębionej analizy prawnej (por. postanowienia Sądu Najwyższego z
dnia 10 lipca 2007 r., II UK 45/07, a także postanowienie z dnia 2 sierpnia 2007 r.,
III UK 45/07, oba niepublikowane). Tymczasem treść uzasadnienia ocenianej skargi
kasacyjnej wskazuje jednoznacznie, że istotna część wywodów kwestionuje
ustalenia faktyczne przyjęte przez Sądy orzekające w sprawie jak i ich ocenę, co
nie jest prawnie dopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.). Wobec powyższego, gdy
zaskarżony wyrok nie zapadł nadto w warunkach nieważności postępowania, brak
podstaw do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 9 § 2 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.