Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 161/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses social pension appeal, ruling moderate disability does not equal total work incapacity.

Numero d'incarto II UK 161/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal against a social pension denial decision. The appellant argued that expert opinions were improperly excluded and that the lower court failed to consider specific medical evidence. The court ruled that established precedent clarifies that a moderate disability certificate does not automatically satisfy the statutory requirement for total work incapacity needed for social pension eligibility.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4 ust. 1 ustawy o rencie socjalnej; Art. 12 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach: A moderate disability certificate does not equate to total work incapacity, which is the sole prerequisite for granting a social pension.

Parole chiave

Generato dall'IA
social pension eligibility total work incapacity moderate disability certificate cassation appeal dismissal work disability assessment

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 roku o rencie socjalnej
1227 ze zm.), a tym samym nie spełniła przesłanek określonych w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 roku o rencie socjalnej (Dz.U.
Art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
na dowodach z opinii biegłych lekarzy otolaryngologa – foniatry i psychologa, że wnioskodawczyni nie jest całkowicie niezdolna do pracy w rozumieniu art. 12 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Art. 98 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c., uwzględniając taryfowe wynagrodzenie pełnomocnika strony pozwanej zgodnie z § 12 ust.
art. 47714 § 4 k.p.c
1268 ze zm.) dla przyznania dochodzonego świadczenia.Powyższy wyrok zaskarżył w całości skargą kasacyjną pełnomocnik wnioskodawczyni i zarzucając naruszenie przepisów postępowania - art. 47714 § 4 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 3989 § 2 k.p.c
art. 98 k.p.c
3989 § 2 k.p.c.O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c., uwzględniając taryfowe wynagrodzenie pełnomocnika strony pozwanej zgodnie z § 12 ust.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II UKN 134/00
Supreme Court dismissed pension appeal, ruling disability criteria apply to all work except specially adapted roles.
I UK 286/07
Social pension requires total work incapacity; moderate disability certification does not automatically satisfy this statutory condition.
I UK 264/07
2 ustawy emerytalnej, stąd też brak całkowitej niezdolności do pracy w rozumieniu tego ostatniego przepisu, uniemożliwia przyznanie prawa do renty socjalnej (tak w wyroku z dnia 8 kwietnia 2008 r., I UK 264/07, Monitor Prawa Pracy 2008 nr 10, s.
I UK 177/04
Supreme Court dismissed cassation, ruling disability degree must be considered when assessing work incapacity under social security law.
I UK 233/08
178 i z dnia 17 lutego 2009 r., I UK 233/08, niepublikowany) przyjęto, że orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności nie przesądza o istnieniu całkowitej niezdolności do pracy w rozumieniu ustawy o emeryturach i rentach (a także w rozumieniu ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r.
I UK 17/12
Supreme Court quashes social security court ruling for failing to analyze disability degree when assessing work incapacity for pension.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 161/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 sierpnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kuźniar w sprawie z wniosku C. K.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w L.‎o rentę socjalną,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 27 sierpnia 2013 r.,‎skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 7 marca 2012 r., sygn. akt III AUa […], 1. odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania, 2. zasądza od wnioskodawczyni na rzecz organu rentowego kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 7 marca 2012 r., III AUa […], Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację wnioskodawczyni C. K. od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w L. z dnia 2 listopada 2011 r. w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w L. o rentę socjalną, którym oddalono odwołanie wnioskodawczyni od decyzji organu rentowego z dnia 2 lutego 2011 r., odmawiającej przyznania prawa do renty socjalnej. Sąd Apelacyjny podzielił ustalenia Sądu pierwszej instancji oparte m.in. na dowodach z opinii biegłych lekarzy otolaryngologa – foniatry i psychologa, że wnioskodawczyni nie jest całkowicie niezdolna do pracy w rozumieniu art. 12 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst;

Dz.U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), a tym samym nie spełniła przesłanek określonych w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 roku o rencie socjalnej (Dz.U. Nr 135, poz. 1268 ze zm.) dla przyznania dochodzonego świadczenia.Powyższy wyrok zaskarżył w całości skargą kasacyjną pełnomocnik wnioskodawczyni i zarzucając naruszenie przepisów postępowania - art. 47714 § 4 k.p.c. związku z art. 47714a k.p.c. polegające na „nieuchyleniu decyzji oraz wyroku sądu I instancji i braku przekazania sprawy organowi rentowemu”, oraz „naruszenie prawa postępowania cywilnego - mające wpływ na rozstrzygnięcie sprawy - polegające na pominięciu dopuszczenia dowodu z opinii zespołu biegłych z zakresu medycyny pracy i medycyny społecznej oraz polegające na zaniechaniu przesłuchania powódki C.

K., podczas gdy powołanie wnioskowanych przez powódkę dowodów jest niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy”, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania, wraz z orzeczeniem o kosztach postępowania.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na istotne zagadnienie prawne wymagające rozstrzygnięcia – „czy opinia biegłych sądowych w postępowaniu sądowym I instancji uchyla moc dowodową orzeczenia o stopniu niepełnosprawności Powiatowego Zespołu ds.

Orzekania o Niepełnosprawności i czy wyrok sądu rozpatrującego odwołanie od decyzji ZUS w przedmiocie odmowy przyznania renty socjalnej z powodu zdolności do pracy uchyla orzeczenie o stopniu niepełnosprawności Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności”.W odpowiedzi na skargę kasacyjną, pełnomocnik organu rentowego wniósł o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ewentualnie jej oddalenie, wraz z orzeczeniem o kosztach zastępstwa procesowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wstępnie trzeba przypomnieć, że ograniczenia dopuszczalności wnoszenia skargi kasacyjnej wynikają z konstytucyjnej roli Sądu Najwyższego w systemie organów wymiaru sprawiedliwości.

Zgodnie bowiem z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U. Nr 240, poz. 2052 ze zm.) rolą tego Sądu w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości pozostaje zapewnienie w ramach nadzoru zgodności z prawem oraz jednolitości orzecznictwa sądów powszechnych i wojskowych przez rozpoznawanie kasacji oraz innych środków odwoławczych, podejmowanie uchwał rozstrzygających zagadnienia prawne i rozstrzyganie innych spraw określonych w ustawach. Skarga kasacyjna nie jest więc (kolejnym) środkiem zaskarżenia przysługującym od każdego rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, z uwagi na przeważający w jej charakterze element interesu publicznego.

Służy ona kontroli prawidłowości stosowania prawa, nie będąc instrumentem weryfikacji trafności ustaleń faktycznych stanowiących podstawę zaskarżonego orzeczenia, gdy się weźmie nadto pod uwagę, że Konstytucja w art. 177 ust. 1 gwarantuje jedynie dwuinstancyjne postępowanie. Ewentualna możliwość dalszego postępowania, w tym postępowania przed Sądem Najwyższym, stanowi uprawnienie dodatkowe, które może zostać obwarowane szczególnymi przesłankami, w tym określonymi w art. 3989 § 1 k.p.c.Zgodnie z tym przepisem Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli:1.w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,2.istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,3.zachodzi nieważność postępowania lub4.skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Odwołanie się do przesłanki istnienia potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości (ze wskazaniem, na czym te poważne wątpliwości polegają), nie doczekał się wykładni, bądź że jego niejednolita wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002 nr 12, poz. 151 i z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, niepublikowane).

W myśl utrwalonego orzecznictwa, nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawa ani nie występuje w sprawie istotne zagadnienie prawne, jeżeli Sąd Najwyższy wyraził swój pogląd we wcześniejszym orzecznictwie, a nie zachodzą okoliczności uzasadniające zmianę tego poglądu. Tymczasem sformułowane przez skarżącego wątpliwości interpretacyjne zostały rozstrzygnięte przez Sąd Najwyższy, w którego orzecznictwie przyjmuje się zgodnie, że przesłanka całkowitej niezdolności do jakiejkolwiek pracy (aktualnie art. 12 ust. 2 i art. 13 ust. 4 ustawy emerytalnej) odnosi się do każdego zatrudnienia w innych warunkach niż specjalnie stworzone na stanowiskach pracy odpowiednio przystosowanych do stopnia i charakteru naruszenia sprawności organizmu (por. wyrok z dnia 8 grudnia 2000 r., II UKN 134/00, OSNAPiUS 2000 nr 15, poz. 369), natomiast legitymowanie się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności (art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, jednolity tekst:

Dz.U. z 2008 r. Nr 14, poz. 92 ze zm.) nie jest równoznaczne ze spełnieniem przesłanki całkowitej niezdolności do pracy, o której mowa w art. 4 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (por. wyrok z dnia 11 marca 2008 r., I UK 286/07, OSNP 2009 nr 13-14, poz. 178) oraz w art. 12 ust. 2 ustawy emerytalnej, stąd też brak całkowitej niezdolności do pracy w rozumieniu tego ostatniego przepisu, uniemożliwia przyznanie prawa do renty socjalnej (tak w wyroku z dnia 8 kwietnia 2008 r., I UK 264/07, Monitor Prawa Pracy 2008 nr 10, s. 548).

W utrwalonym orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. wyroki z dnia 11 lutego 2005 r., I UK 177/04 OSNP z 2005 r. nr 18, poz. 290, z dnia 11 marca 2008, I UK 286/07 OSNP 2009 nr 13-14, poz. 178 i z dnia 17 lutego 2009 r., I UK 233/08, niepublikowany) przyjęto, że orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności nie przesądza o istnieniu całkowitej niezdolności do pracy w rozumieniu ustawy o emeryturach i rentach (a także w rozumieniu ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej). Orzeczenie takie (o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności) nie wywiera bezpośredniego wpływu na ustalenie niezdolności do pracy koniecznej dla przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, aczkolwiek powinno być wzięte pod rozwagę w trakcie prowadzenia postępowania dowodowego i przy dokonywaniu ustaleń faktycznych (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2012 r., I UK 17/12, niepublikowany).Gdy więc skarżący nie wykazał istnienia przesłanek warunkujących przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c., uwzględniając taryfowe wynagrodzenie pełnomocnika strony pozwanej zgodnie z § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (...) - Dz.U.

Nr 163, poz. 1348 ze zm.aw