Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 144/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses pension bridge claim appeal as legal issue already settled by precedent.

Numero d'incarto II UK 144/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland rejected the Social Insurance Institution's cassation appeal against a lower court ruling granting a bridge pension. The Social Insurance Institution argued that work periods performed via an intermediary agent for foreign shipowners did not constitute special working conditions under the Bridge Pension Act. However, the court found that existing Supreme Court jurisprudence already established that such work periods qualify regardless of the intermediary's status as an employer or contributor. Consequently, the court determined no new legal interpretation was needed, as the matter was fully resolved by prior case law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court will not admit a cassation appeal if the legal issue raised has already been settled by established case law, thereby eliminating the need for further interpretation or the resolution of conflicting judicial precedents.

Parole chiave

Generato dall'IA
bridge pension entitlement special working conditions intermediary employment cassation appeal admissibility uniform judicial interpretation social insurance contributions foreign shipowner employment

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych
Art. 51 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych
4 i art. 51 w związku z art.
Art. 2 pkt 2 i pkt 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych
51 w związku z art. 2 pkt 2 i pkt 3 oraz art.
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 k.p.c
Skarżący nie zdołał zatem wykazać, że zachodzi potrzeba rozpoznania jego skargi przez Sąd Najwyższy, wobec czego z mocy art. 3989 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 144/15 POSTANOWIENIE Dnia 22 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Romualda Spyt w sprawie z wniosku M. W.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Gdańsku‎o prawo do emerytury pomostowej,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 22 października 2015 r.,‎skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku‎z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt III AUa 91/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIEOrgan rentowy – Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Gdańsku – wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 16 października 2014 r.Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie prawa materialnego, tj. art. 4 i art. 51 w związku z art. 2 pkt 2 i pkt 3 oraz art. 3 stawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (jednolity tekst: Dz.U. z 2015 r., poz. 965), przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w okolicznościach sprawy, a mianowicie przez przyjęcie przez Sąd drugiej instancji, że wnioskodawca spełnił wymóg posiadania 15 lat pracy w warunkach szczególnych, uwzględniając okresy pracy wykonywanej we wskazanych okresach, bowiem w tych okresach wnioskodawca był zatrudniony za pośrednictwem M. (na stanowisku oficera lub kapitana), co w konsekwencji skutkowało stwierdzeniem, iż ubezpieczony M.W. nabył prawo do emerytury pomostowej.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniono tym, że „w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne oraz potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości w praktyce przy ich stosowaniu, a mianowicie: czy wobec treści art. 2 pkt 2 i 3 oraz art. 51 i 4 ustawy o emeryturach pomostowych można zaliczyć do okresów pracy w warunkach szczególnych w rozumieniu art. 3 ustawy, okres pracy marynarza, wykonywanej u armatora zagranicznego, do której został skierowany przez pośrednika, a nie płatnika i czy taki marynarz jest w kręgu podmiotów uprawnionych do ubiegania się o emeryturę pomostową na podstawie art. 49 ustawy o emeryturach pomostowych”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne (pkt 1), istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (pkt 2), zachodzi nieważność postępowania (pkt 3) lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (pkt 4). W związku z tym wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinien wskazywać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w powołanym przepisie, a jego uzasadnienie zawierać argumenty świadczące o tym, że rzeczywiście, biorąc pod uwagę sformułowane w ustawie kryteria, istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy.W pierwszej kolejności należy wskazać, że podstawowym celem instytucji przedsądu jest rozważenie, czy w skardze kasacyjnej podniesiono okoliczności, których rozważenie przez Sąd Najwyższy będzie wkładem w rozwój prawa i zapewnienie jednolitości jego sądowej wykładni.

Tylko wtedy wykazany zostaje publicznoprawny charakter skargi kasacyjnej (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000 nr 7-8, poz. 147; oraz z 9 listopada 2005 r., V CSK 70/05).Sformułowana przez skarżącego kwestia - przedstawiana jako istotne zagadnienie prawne - została już rozstrzygnięta przez Sąd Najwyższy. Jak wynika z ugruntowanego w tej mierze stanowiska, przy miarodajnych ustaleniach faktycznych, z których wynika, że ubezpieczony był kierowany do prac na statkach morskich u armatorów zagranicznych i opłacono za niego składki na ubezpieczenie społeczne bądź też opłacał dobrowolne składki na pracownicze ubezpieczenie społeczne, nie powinno być sporu, że jego okresy za granicą u armatorów zagranicznych były okresami wykonywania zatrudnienia w szczególnych warunkach (por. wyroki: z dnia 21 stycznia 2010 r.

II UK 162/09, LEX nr 583806; z dnia 12 marca 2010 r., II UK 286/09, LEX nr 602705; z dnia 1 czerwca 2010 r., II UK 5/10, LEX nr 589882; z dnia 8 marca 2003 r., II UK 196/02, OSNP 2004 nr 8, poz. 144; z dnia 12 lipca 2011 r., II UK 382/10, OSNP 2012 nr 17-18, poz. 221). W wyroku z dnia 14 maja 2014 r., II UK 465/13 (LEX nr 1475169) Sąd Najwyższy stwierdził, że dla oceny prawa wnioskodawcy do emerytury pomostowej, nie ma przesądzającego znaczenia, że pośrednik kierujący do pracy za granicą nie jest płatnikiem składek, o którym mowa w art. 2 ustawy pomostowej oraz nie jest podmiotem uprawnionym do wystawienia zaświadczenia, o jakim mowa w art. 51 ustawy o emeryturach pomostowych.

Zaświadczenie takie służy do ustalenia tzw. faktów ubezpieczeniowych - okresów pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze przypadających przed dniem 1 stycznia 2009 r. i stanowi podstawę do przyjęcia, że okresy pracy w nim podane są okresami pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze, przy czym dla uzyskania uprawnienia do emerytury pomostowej istotne znaczenie ma fakt wykazania (udokumentowania) pracy w warunkach szczególnych, zaś mniejsze czy zaświadczenie o pracy w takich warunkach wystawił płatnik składek, będący pracodawcą w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o emeryturach pomostowych.

Zgodnie z ustalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego potrzeba wykładni przepisu budzącego poważne wątpliwości lub wywołującego rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.) zachodzi wtedy, kiedy jego niejednolita wykładnia wywołuje wyraźnie wskazane przez skarżącego rozbieżności w orzecznictwie bądź kiedy przepis ten nie doczekał się wykładni w kierunku wskazywanym przez skarżącego (por. postawienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 czerwca 2008 r., III CSK104/08, LEX nr 42436, z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, LEX nr 57231).Przytoczone wyżej jednolite orzecznictwo nie potwierdza potrzeby wykładni art. 2 pkt 2 i 3 oraz art. 51 i 4 ustawy o emeryturach pomostowych.

Skarżący nie zdołał zatem wykazać, że zachodzi potrzeba rozpoznania jego skargi przez Sąd Najwyższy, wobec czego z mocy art. 3989 k.p.c. należało postanowić jak w sentencji.