Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 143/03 Generato dall'IA

Social Security Court dismissed pension claim because training allowance does not count as contributory period.

Numero d'incarto II UK 143/03
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by Leszek D. against a lower court decision denying his right to a disability pension. The applicant argued that his training allowance should be treated as a contributory period, but the court found this incorrect because the relevant statute only recognizes unemployment benefits and student stipends for this purpose. The court ruled that the training allowance is a distinct benefit with different legal characteristics and does not satisfy the statutory requirements for establishing a contributory period necessary for pension eligibility.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 30 ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu; Art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS: Only unemployment benefits and student stipends count as contributory periods for disability pension purposes; training allowances are excluded.

Parole chiave

Generato dall'IA
social security pension contributory period training allowance disability pension unemployment benefit statutory interpretation social insurance law

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 30 ust. 1 of the Act on Employment and Prevention of Unemployment of 14 December 1994
Stosownie do art. 30 ust.
Art. 6 ust. 1 pkt 2 of the Act on Pensions and Allowances from the Social Insurance Fund of 17 December 1998
rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z
Art. 5 ust. 1 pkt 9 of the Act on Social Insurance of 13 October 1998
tylko osoby, pobierające zasiłek dla bezrobotnych oraz absolwenci pobierający stypendium w okresie odbywania szkolenia lub stażu (art. 5 ust.
Art. 2 ust. 1 pkt 23 of the Act on Employment and Prevention of Unemployment of 14 December 1994
zasiłku szkoleniowego, wolą ustawodawcy, z mocy art. 24 ust.
art. 233 § 1 k.p.c
56 ze zm.) oraz przepisów postępowania - art. 233 § 1 k.p.c.
art. 39312 k.p.c
Z przytoczonych motywów, na podstawie art. 39312 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Wyrok z dnia 28 października 2003 r.

II UK 143/03

Przewodniczący SSN Roman Kuczyński, Sędziowie SN: Zbigniew Myszka,

Herbert Szurgacz (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2003 r.

sprawy z wniosku Leszka D. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy, na skutek kasacji

wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 4 grudnia 2002 r.

[...]

o d d a l i ł kasację.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach wyrokiem z dnia 20 lipca 2002 r. oddalił odwołanie Leszka D. od decyzji ZUS Oddział w S.

z dnia 4 czerwca 2002 r. odmawiającej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.

Sąd ustalił, że ubezpieczony występował z wnioskiem o prawo do renty w 1999 r. i w

2000 roku. Po przeprowadzeniu badań przez biegłych neurologa, internisty i pulmonologa - ubezpieczony został uznany za zdolnego do pracy i wyrokiem z dnia 28

maja 2001 r. Sąd Okręgowy odwołanie oddalił.

Po złożeniu kolejnego wniosku o rentę w dniu 5 kwietnia 2002 r. organ rentowy ustalił częściową niezdolność Leszka D. do pracy, jednakże datę powstania tej

niezdolności określił na dzień 1 kwietnia 2002 r.

Zdaniem Sądu, częściowa niezdolność do pracy nie powstała w ciągu 18 miesięcy od ustania okresu składkowego. Ubezpieczony w okresie od 13 sierpnia 2001

r. do 18 września 2001 r. pobierał dodatek szkoleniowy wypłacany przez Powiatowy

Urząd Pracy w S. z Funduszu Pracy z tytułu kursu zorganizowanego przez Ośrodek

Szkoleń Gospodarczych i Informatycznych przy Agencji Rozwoju Lokalnego w S.

Okres pobierania tego dodatku szkoleniowego nie stanowi okresu składkowego w

rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z

FUS. Obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnym i rentowym podlegają bowiem

tylko osoby, pobierające zasiłek dla bezrobotnych oraz absolwenci pobierający stypendium w okresie odbywania szkolenia lub stażu (art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia

13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. Nr 137, poz.

337 ze zm.). Natomiast określenie statusu osoby bezrobotnej następuje w oparciu o

przepisy artykułu 2 ust. 1 pkt 23 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i

przeciwdziałaniu bezrobociu (jednolity tekst: Dz.U. z 1997 r. Nr 25, poz. 128 ze zm.),

który jako zasiłek określa zasiłek dla bezrobotnych, a jako stypendium określa kwotę

wypłaconą z Funduszu Pracy bezrobotnemu zarejestrowanemu w urzędzie pracy po

raz pierwszy jako absolwent (pkt 21b). Stosownie do art. 30 ust. 1 tej ustawy tylko

okresy pobierania zasiłku dla bezrobotnych oraz stypendiów, wlicza się do okresu

pracy wymaganego do nabycia lub zachowania uprawnień pracowniczych oraz okresów składkowych w rozumieniu przepisu o z.e.p. Natomiast dodatek szkoleniowy,

który ubezpieczony pobierał na podstawie art. 16 ustawy, jest odrębną kategorią

świadczenia, inną niż zasiłek dla bezrobotnych względnie, stypendium. Ustawodawca w całym systemie prawa ubezpieczeń społecznych nie uwzględnił dodatku szkoleniowego jako świadczenia, którego pobieranie podlegałoby obowiązkowi opłacania

składek na ubezpieczenie społeczne i stanowiłoby tym samym okres składkowy w

zakresie uprawnień do świadczeń emerytalno-rentowych. W konsekwencji należy

stwierdzić, że okres pobierania przez ubezpieczonego dodatku szkoleniowego nie

stanowi okresu składkowego w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS, a ubezpieczony nie spełnia warunku

określonego w art. 57 pkt 3 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, gdyż jego niezdolność do pracy nie powstała w ciągu 18-tu miesięcy od ustania okresu składkowego i mimo istnienia niezdolności do pracy nie przysługuje mu prawo do renty.

Apelację od wyroku wniósł ubezpieczony twierdząc, że pobieranie zasiłku

szkoleniowego z Funduszu Pracy jest okresem, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 6

ustawy o emeryturach i rentach z FUS.

Sąd Apelacyjny w Katowicach wyrokiem z dnia 4 grudnia 2002 r. oddalił apelację.

Zdaniem Sądu „dodatek szkoleniowy” jako świadczenie wypłacane z Funduszu Pracy, pełni tę samą rolę co „zasiłek szkoleniowy” wypłacany na podstawie art.

15 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu. Dodatek szkoleniowy i zasiłek szkoleniowy przysługiwały i przysługują bezrobotnym w okresie od-

bywania szkolenia, na które zostali skierowani przez starostę. Okres pobierania

zasiłku szkoleniowego, wolą ustawodawcy, z mocy art. 24 ust. 1, podlegał wliczeniu

do okresów zatrudnienia w rozumieniu przepisów o z.e.p. (art. 24 ustawy z 17 października 1991 r., Dz.U. nr 106, poz. 457). Natomiast ustawą o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu z dnia 14 grudnia 1994 r. ustawodawca wyłączył w sposób

stanowczy dodatek szkoleniowy z przywileju doliczania do okresów składkowych, o

których mowa w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS. Sąd nie może dociec przyczyn zmiany nazwy z „zasiłek” na „dodatek”

przy zachowaniu tych samych funkcji i sposobu finansowania, niemniej jednak należy

przyjąć, że chodziło o wyeliminowanie osób pobierających dodatek szkoleniowy z

możliwości doliczenia tego okresu do okresu składkowego.

Kasacja ubezpieczonego została oparta na zarzucie naruszenia prawa materialnego - art. 6 ust. 2 oraz 57 pkt 2 i 3 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych w związku z art. 16 ust. 1 i art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 14

grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jednolity: Dz.U. z

2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm.) oraz przepisów postępowania - art. 233 § 1 k.p.c. Zdaniem skarżącego pojęcie „dodatku szkoleniowego” jest tożsame z pojęciem „zasiłku

szkoleniowego” ponieważ dodatki te spełniają tę samą funkcję, są jednakowo finansowane ze środków Funduszu Pracy, a ponadto - zdaniem kasacji - skoro ustawa o

emeryturach i rentach z FUS posługuje się w powołanych przepisach wyłącznie pojęciem „zasiłku szkoleniowego”, a równolegle obowiązująca ustawa o zatrudnieniu i

przeciwdziałaniu bezrobociu posługuje się wyłącznie pojęciem „dodatku szkoleniowego”, nie możnaby znaleźć innego sensownego uzasadnienia dla posługiwania się

przez ustawodawcę pojęciem zasiłku szkoleniowego, które w istocie należałoby

uznać za pojęcie puste.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 30 ust. 1

ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu okresy

pobierania zasiłku oraz stypendiów, przyznanych na podstawie art. 37a i 37b, wlicza

się do okresu pracy wymaganego do nabycia lub zachowania uprawnień pracowniczych oraz okresów składkowych w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z

FUS. Wykładnia językowa powołanego przepisu prowadzi do wniosku, że spośród

okresów korzystania ze świadczeń przewidzianych powołaną ustawą jedynie okres

pobierania zasiłku dla bezrobotnych oraz okres pobierania stypendium stanowią

okresy składkowe w rozumieniu przepisów emerytalno-rentowych. Oznacza to, że są

one również okresami, w których, zgodnie z art. 57 ustawy o emeryturach i rentach z

FUS, musi powstać niezdolność do pracy (albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy

od ustania tych okresów) jako przesłanka prawa do renty z tytułu niezdolności do

pracy.

Stanowisko skarżącego nie jest trafne. Nie zauważył on, że przewidziane

ustawą o emeryturach i rentach z FUS zaliczenie okresów pobierania zasiłków

szkoleniowych do okresów składkowych dotyczy jedynie okresów pobierania tych

zasiłków przed dniem 15 listopada 1991 r. (art. 6 ust. 2 zdanie 1 powołanej ustawy).

Wliczanie okresów pobierania zasiłku szkoleniowego po tej dacie przewidywała następnie ustawa z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu (art. 24).

Natomiast ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w czasie, kiedy ubezpieczonemu wypłacono dodatek szkoleniowy, nie przewidywała w ogóle tego rodzaju świadczenia, przewidywała natomiast świadczenie w postaci dodatku szkoleniowego (art. 16).

Uzupełniająco można wskazać, że nie jest też trafny pogląd skarżącego o tożsamości funkcji zasiłku szkoleniowego i dodatku szkoleniowego. Zasiłek szkoleniowy

przysługiwał za okresy wykazujące cechy zatrudnienia, mianowicie okresy przyuczenia do zawodu lub przekwalifikowania i ta okoliczność uzasadniała potraktowanie go

przez ustawodawcę (art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 29 grudnia 1989 r. o zatrudnieniu, art.

15 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu) na równi z

okresem składkowym. Natomiast dodatek szkoleniowy przewidziany art. 16 ust. 1

ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oznacza kwotę wypłaconą bezrobotnemu w okresie szkolenia obejmującego przyuczenie do zawodu, przekwalifikowanie lub podwyższenie kwalifikacji zawodowych. W konsekwencji zasadniczo

różna jest wysokość wymienionych świadczeń: zasiłek szkoleniowy stanowił 80%

wynagrodzenia (względnie 100%), wysokość dodatku szkoleniowego to 20% zasiłku

dla bezrobotnych.

Z przytoczonych motywów, na podstawie art. 39312 k.p.c. orzeczono jak w

sentencji wyroku.