Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 120/04 Generato dall'IA

Social security pension appeal dismissed; expert evidence inadmissible as no legal error occurred.

Numero d'incarto II UK 120/04
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by a claimant against a social security office's denial of a disability pension. The claimant argued that the lower court failed to admit expert opinions establishing her overall health status and work capacity, citing procedural violations. The court ruled that the appeal did not meet the statutory requirements for cassation review and that the lower court was not obligated to admit additional expert evidence when existing proof clearly indicated a lack of entitlement.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 393 § 1 pkt 1, 2, 3 k.p.c.; Art. 393 § 2 k.p.c.; Art. 3937 § 1 k.p.c.: A cassation appeal must explicitly cite specific circumstances justifying its acceptance under the Code of Civil Procedure; mere dissatisfaction with evidence or a need for further fact-finding does not constitute a legal error warranting Supreme Court review.

Parole chiave

Generato dall'IA
social security pension disability assessment expert evidence admissibility cassation requirements procedural error threshold work capacity determination lower court obligations

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 393 § 1 pkt 1, 2, 3 k.p.c.
rozpoznania, wskazanych w art. 393 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
art. 393 § 2 k.p.c.
w rozumieniu art. 393 § 2 k.p.c. Zgodnie z utrwalonym
art. 3937 § 1 k.p.c.
rozpoznania na podstawie art. 393 k.p.c. i art. 3937 § 1 k.p.c.
art. 286 k.p.c
obrazie art. 286 k.p.c., polegającej na „niedopuszczeniu dowodu i opinii biegłych,
art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c
związku z tym art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 393 k.p.c
nawet werbalnie do żadnej z przesłanek kasacyjnych wskazanych w art. 393 k.p.c.
art. 393 § 2 k.p.c
w rozumieniu art. 393 § 2 k.p.c.
art. 3937 § 1 k.p.c
rozpoznania na podstawie art. 393 k.p.c. i art. 3937 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 120/04

POSTANOWIENIE

Dnia 28 września 2004 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Katarzyna Gonera

w sprawie z wniosku E. Ł.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi [...]

o rentę z tytułu niezdolności do pracy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 28 września 2004 r.,

kasacji wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego [...]

z dnia 29 stycznia 2004 r.,

odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy [...] - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z 25

września 2002 r.,

oddalił odwołanie E. Ł. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych Oddział [...] z 28 maja 2001 r. nr I - 805944/25 odmawiającej

wnioskodawczyni prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.

Sąd uznał, że schorzenia wnioskodawczyni nie dają podstaw do orzeczenia

choćby częściowej niezdolności do pracy i odmówił wnioskodawczyni prawa do

renty z uwagi na niespełnienie przesłanek nabycia prawa do renty z tytułu

niezdolności do pracy wskazanych w art. 57 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.

o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 162, poz.

1118 ze zm.).

Sąd Apelacyjny [...] - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z 29

stycznia 2004 r.,

oddalił apelację wnioskodawczyni od powyższego wyroku Sądu

Okręgowego.

Kasację

zaskarżając

od

wyroku

Sądu

Apelacyjnego

wniosła

wnioskodawczyni,

wyrok ten w całości. Kasację oparto na podstawie naruszenia

przepisów postępowania, mającego istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie

obrazie art. 286 k.p.c., polegającej na „niedopuszczeniu dowodu i opinii biegłych,

uzasadniającej całościowo stan zdrowia wnioskodawczyni i jej przydatności do

pracy”.

Jako okoliczności uzasadniające rozpoznanie kasacji skarżąca wskazała

„potrzebę ustalenia stanu zdrowia wnioskodawczyni i jej przydatności do

zatrudnienia przy uwzględnieniu wszystkich jednostek chorobowych stwierdzonych

przez biegłych różnych specjalności jako obrazu całościowego”.

Skarżąca wniosła o uchylenie „zaskarżonego wyroku Sądu pierwszej

instancji” i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej

instancji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja jest szczególnym środkiem odwoławczym, służącym głównie

interesowi publicznemu przez zapewnienie jednolitości wykładni przepisów

prawnych oraz wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa i jurysprudencji, co

znajduje wyraz w okolicznościach uzasadniających odmowę jej przyjęcia do

rozpoznania, wskazanych w art. 393 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. (por. postanowienie Sądu

Najwyższego z 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000, nr 7-8, poz. 147). W

związku z tym art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. nakłada na sporządzającego kasację

obowiązek przytoczenia okoliczności uzasadniających jej przyjęcie przez Sąd

Najwyższy do merytorycznego rozpoznania. Skarżąca nie przedstawia w kasacji

żadnej z takich okoliczności w ujęciu art. 3933 § 1 pkt 3 w związku z art. 393 § 1 i §

2 k.p.c. Skarżąca stwierdza, że w niniejszej sprawie okolicznością tego rodzaju jest

„potrzeba ustalenia stanu zdrowia wnioskodawczyni i jej przydatności do

zatrudnienia przy uwzględnieniu wszystkich jednostek chorobowych stwierdzonych

przez biegłych różnych specjalności jako obrazu całościowego”. Pomimo, że

powyższe stwierdzenie występuje w wyodrębnionej części kasacji, zatytułowanej:

„Okoliczności uzasadniające rozpoznanie kasacji”, to w istocie nie nawiązuje ono

nawet werbalnie do żadnej z przesłanek kasacyjnych wskazanych w art. 393 k.p.c.

Spełnienie wymagania, określonego w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c., wymaga

wyraźnego wskazania, która lub które z okoliczności uzasadniających rozpoznanie

kasacji, określonych w art. 393 § 1 i § 2 k.p.c. występują w sprawie, następnie

przedstawienia takiej okoliczności lub takich okoliczności, z ukazaniem ich związku

z rozpoznawaną sprawą, oraz zaprezentowania szczegółowej argumentacji

prawnej, uzasadniającej, dlaczego Sąd Najwyższy powinien rozpoznać kasację.

Rozpatrywana kasacja wymagań tych nie spełnia. Skarżąca nie powołuje się ani na

występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, ani na potrzebę

wykładni przepisów prawa budzących wątpliwości interpretacyjne lub rozbieżności

w orzecznictwie sądów. Potrzeba ustalenia stanu zdrowia wnioskodawczyni oraz

jej

przydatności

do

zatrudnienia

przy

uwzględnieniu

różnych

jednostek

chorobowych ma przede wszystkim charakter faktyczny i nie wiąże się z

koniecznością

rozstrzygania problemów prawnych lub dokonywania przez Sąd

Najwyższy wykładni prawa.

Kasację oparto jedynie na podstawie naruszenia art. 286 k.p.c. w wyniku

niedopuszczenia dowodu z opinii biegłych różnych specjalności, ustalającej

całościowo

stan

zdrowia

wnioskodawczyni

i

jej

przydatności

do

pracy.

Niedopuszczenie dowodu z opinii kolejnych biegłych nie stanowi oczywistego

naruszenia prawa

w rozumieniu art. 393 § 2 k.p.c. Zgodnie z utrwalonym

orzecznictwem, potrzeba powołania innego (kolejnego) biegłego (biegłych) powinna

wynikać z okoliczności sprawy, a nie z samego niezadowolenia strony z dotychczas

złożonej (złożonych) opinii (por. np. wyrok Sądu Najwyższego z 4 sierpnia 1999, I

PKN 20/99, OSNAPiUS 2000, nr 22, poz. 807). Sąd Najwyższy niejednokrotnie

wyjaśniał, że sąd orzekający o prawie do świadczeń z ubezpieczenia społecznego

nie

ma

obowiązku

uwzględniania

kolejnych

wniosków

dowodowych

ubezpieczonego tak długo, aż strona udowodni tezę korzystną dla siebie (por.

wyroki Sądu Najwyższego: z 19 marca 1997 r. II UKN 45/97, OSNAPiUS 1998, nr

1, poz. 24, z 10 grudnia 1997 r., II UKN 391/97, OSNAPiUS 1998, nr 20, poz. 612).

Oznacza to, że Sąd Apelacyjny w rozpoznawanej sprawie nie miał obowiązku

dopuszczenia dowodu z opinii kolejnych (innych) biegłych „na okoliczność ustalenia

całościowego stanu zdrowia wnioskodawczyni”, gdy dowody już przeprowadzone

jednoznacznie wskazywały na brak podstaw do orzeczenia choćby częściowej

niezdolności wnioskodawczyni do pracy. W związku z tym zaskarżone orzeczenie

nie może naruszać wskazanego w kasacji przepisu w sposób oczywisty.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia kasacji do

rozpoznania na podstawie art. 393 k.p.c. i art. 3937 § 1 k.p.c.

kc