Supreme Court dismisses social security pension appeal due to lack of clear legal error in lower court's interpretation of disability law.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a claimant against a social security office's refusal of a work disability pension. The claimant argued that the appellate court incorrectly interpreted Article 6(1)(6) of the Social Insurance Act regarding the causal link between occupational disease and disability. The court found that the lower court correctly determined the illness did not significantly restrict the claimant's ability to work, thus denying the pension. Consequently, the Supreme Court ruled the appeal was not obviously justified and did not qualify for substantive review.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 6 ust. 1 pkt 6 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych; The right to a work disability pension based on occupational disease does not require the disease to be the sole cause of disability, but the illness must be sufficiently severe to significantly restrict the ability to work.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II UK 107/18 POSTANOWIENIE Dnia 10 kwietnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik w sprawie z wniosku S. A.przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E.o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 10 kwietnia 2019 r.,skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 21 grudnia 2017 r., sygn. akt III AUa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 21 grudnia 2017 r., III AUa […] Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację S. A. (wnioskodawca) od wyroku Sądu Okręgowego w E. z 27 marca 2017 r., IV U […], oddalającego odwołanie wnioskodawcy od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E. (organ rentowy) z 16 grudnia 2015 r., odmawiającej wnioskodawcy prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową.Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu Apelacyjnego wniósł wnioskodawca, zaskarżając go w całości. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance jej oczywistej zasadności, której wnioskodawca upatruje w oparciu wyroku Sądu Apelacyjnego na całkowicie błędnej interpretacji przepisu art. 6 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (jednolity tekst: Dz.U. z 2015 r., poz. 1242 ze zm., dalej jako ustawa o ubezpieczeniu wypadkowym).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wnioskodawca podnosi, iż Sąd drugiej instancji orzekł wbrew utrwalonej linii orzeczniczej, dotyczącej art. 6 ust. 1 pkt 6 ustawy o ubezpieczeniu wypadkowym, zgodnie z którą nie uzależnia się prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową od tego, czy choroba ta jest wyłączną przyczyną niezdolności do pracy. Wystarczy, że choroba ta pozostaje w splocie przyczyn, których skutkiem jest owa niezdolność.
Wnioskodawca nie dostrzega jednak, że przyczyną odmowy uwzględnienia wniesionego przez niego odwołania i przyznania mu prawa do renty przez Sąd Apelacyjny było uznanie, że do stwierdzenia niezdolności do pracy konieczne jest, by schorzenia pozostające w związku z chorobą zawodową były na tyle nasilone, że w sposób istotny ograniczają możliwość pracy zarobkowej, co nie miało miejsca w przedmiotowej sprawie. W tych okolicznościach nie można uznać, iż skarga wnioskodawcy jest oczywiście uzasadniona i kwalifikuje się do merytorycznego rozpoznania.Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy z mocy art. 3989 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.