Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PZ 9/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on costs but remands for proper reasoning under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto II PZ 9/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court partially dismissed the appeal, remanding the case regarding second-instance costs for a new ruling while rejecting the rest. The lower court awarded costs based on Article 100 of the Civil Procedure Code but provided insufficient reasoning on how the costs were calculated. The Supreme Court held that such a brief justification prevents proper review and fails to explain the criteria for the proportional cost allocation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 100 k.p.c.; Art. 394 k.p.c.: A decision on litigation costs must provide a detailed explanation of the calculation criteria and final outcome to allow for effective review by the Supreme Court.

Parole chiave

Generato dall'IA
litigation costs proportional allocation second instance procedural reasoning civil procedure code remand for ruling costs assessment

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 100 k.p.c.
na podstawie art. 100 k.p.c., uwzględniając fakt częściowego uwzględnienia
Art. 394 k.p.c.
Sądu Najwyższego (art. 3941 k.p.c.
art.100 k.p.c
na podstawie art. 100 k.p.c., uwzględniając fakt częściowego uwzględnienia
art. 3941 k.p.c
Sądu Najwyższego (art. 3941 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PZ 9/12

POSTANOWIENIE

Dnia 14 maja 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Maciej Pacuda (przewodniczący)

SSN Małgorzata Gersdorf (sprawozdawca)

SSN Romualda Spyt

w sprawie z powództwa P.G., A. K.

przeciwko P. Polska Spółce Akcyjnej

o wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 14 maja 2012 r.,

zażalenia powodów na postanowienie zawarte w punkcie II wyroku

Sądu Okręgowego z dnia 30 września 2011 r.,

1. uchyla zaskarżone postanowienie w zakresie odnoszącym

się do kosztów postępowania za drugą instancję i w tej części

przekazuje

sprawę

rozpoznania

i

Sądowi

Okręgowemu

orzeczenia

o

kosztach

do

ponownego

postępowania

zażaleniowego przed Sądem Najwyższym.

2. odrzuca zażalenie w pozostałej części.

Uzasadnienie

Powodowie P. G. i A. K. wnieśli zażalenie na postanowienie Sądu

Okręgowego, dotyczące kosztów postępowania za obie instancje zawarte w pkt II

wyroku z dnia 30 września 2011 r., w sprawie /…/. Wyrok Sądu Okręgowego

zasądzał na rzecz powodów żądane kwoty i koszty postępowania za obie instancje.

W pisemnym, uzasadnieniu skarżonego postanowienia sąd drugiej instancji

wskazał tylko, że orzeczenie o kosztach ferowane zostało na zasadzie art.100

k.p.c.

Skarżący w zażaleniu

podnosili, że sąd zastosował w sprawie słusznie

zasadę stosunkowego rozdzielenia kosztów postępowania, jednak błędnie obliczył

należne koszty zastępstwa procesowego, wadliwie przyjmując zakres wygrania

sprawy.

Skarżący przedstawili własne rozliczenia kosztów procesu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie wymaga uwzględnienia i uchylenia zaskarżonego postanowienia w

zakresie kosztów postępowania za II instancję, natomiast odrzucenia w pozostałej

części, jako że nie jest dopuszczalne zaskarżenie postanowienia w tym zakresie do

Sądu Najwyższego (art. 3941 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym do dnia 3 maja

2012 r.).

Konieczność uchylenia w tej części zaskarżonego postanowienia wynika z

niewłaściwie skonstruowanego uzasadnienia. Sąd drugiej instancji lakoniczne

stwierdził w nim, iż „o orzeczeniu kosztów postępowania apelacyjnego orzeczono

na podstawie art. 100 k.p.c., uwzględniając fakt częściowego uwzględnienia

żądań”. Nie jest to wystarczające, bowiem nie poddaje się weryfikacji Sądu

Najwyższego.

Sąd

Okręgowy nie

wskazał,

jaką

kwotę

zasądza

tytułem

postępowania w każdej instancji oraz na jakich kryteriach opiera swoje rozliczenie.

Przy stosunkowym rozliczeniu kosztów należy ocenić ostateczny wynik

sprawy. W motywach orzeczenia należy wskazać na generalne kryteria tego

rozliczenia, tak by adresat orzeczenia mógł się zorientować co do przyjętej techniki

wzajemnego obciążania stron kosztami postępowania. Takiego uzasadnienia

postanowienia o kosztach brakuje.

Z tych względów należało orzec jak w sentencji.