Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PZ 53/06 Generato dall'IA

CPC appeal dismissed; lawyer's request for reasoning not equivalent to request for reasoned judgment under Art. 387 § 3. The two-month appeal period did not start because the client did not formally request the judgment with reasoning.

Numero d'incarto II PZ 53/06
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against the district court's rejection of her cassation complaint. The plaintiff's lawyer had requested only the reasoning of the judgment, not the full reasoned judgment itself. The court held that under the Civil Procedure Code, a request for reasoning is distinct from a request for the reasoned judgment, and without the latter, the two-month deadline for filing a cassation appeal cannot begin to run.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 387 § 3 k.p.c.; Art. 3985 § 1 k.p.c.: A request by a lawyer for the reasoning of a judgment is not equivalent to a request for the reasoned judgment; consequently, the two-month period for filing a cassation appeal does not commence unless the party formally requests the judgment with reasoning.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal reasoned judgment Civil Procedure Code appeal period legal representation procedural deadline judgment reasoning

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 387 § 3 k.p.c.
uzasadnieniem na podstawie art. 387 § 3 k.p.c. i pozostaje bez wpływu na rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Art. 3985 § 1 k.p.c.
Kiedy natomiast strona z żądaniem doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem nie wystąpiła, dwumiesięczny termin przewidziany w art. 3985 § 1 k.p.c. w ogóle
Art. 39814 k.p.c.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 387 § 3 k.p.c
uzasadnieniem na podstawie art. 387 § 3 k.p.c.
art. 3982 § 1 k.p.c
Tymczasem stosownie do art. 3982 § 1 k.p.c.
art. 387 k.p.c
więc rozumieć w ten sposób, że dwumiesięczny termin do wniesienia skargi kasacyjnej liczony jest od dnia doręczenia orzeczenia w sposób prawidłowy, zgodny z treścią art. 387 k.p.c.
art. 3985 § 1 k.p.c
Kiedy natomiast strona z żądaniem doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem nie wystąpiła, dwumiesięczny termin przewidziany w art. 3985 § 1 k.p.c.
art. 3986 § 2 k.p.c
art. 3986 § 2 k.p.c., przez odrzucenie skargi kasacyjnej pomimo braku którejkolwiek
art. 61 § 1 k.c
instancji powinien zatem postąpić zgodnie z art. 61 § 1 k.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I PKN 583/99
Failure to file a lawyer's request for the judgment's reasoning results in an unreasoned judgment being served.
I PZ 104/02
Appeal dismissed because a late request for judgment copy did not meet cassation admissibility requirements under Polish Civil Procedure Code.
III CZ 74/04
231 i z dnia 14 września 2004 r., III CZ 74/04, niepublikowane).
III CZ 149/98
także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 1998 r., III CZ 149/98, niepublikowane).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Postanowienie z dnia 29 listopada 2006 r.

II PZ 53/06

Złożony przez pełnomocnika strony będącego adwokatem lub radcą

prawnym wniosek, którego treścią jest żądanie uzasadnienia wyroku sądu drugiej instancji, nie może być utożsamiany z żądaniem doręczenia wyroku wraz z

uzasadnieniem na podstawie art. 387 § 3 k.p.c. i pozostaje bez wpływu na rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Przewodniczący SSN Zbigniew Hajn, Sędziowie SN: Herbert Szurgacz,

Małgorzata Wrębiakowska-Marzec (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 listopada 2006 r. sprawy z powództwa Hanny M. przeciwko Bankowi [...] SA w W. o odszkodowanie, na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu OkręgowegoSądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 28

czerwca 2006 r. [...]

o d d a l i ł zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2006 r. Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę kasacyjną powódki Anny M. od wyroku tego Sądu z dnia

14 marca 2006 r., którym oddalono jej apelację w sprawie przeciwko Bankowi [...] SA

w W. o odszkodowanie. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że w dacie zapadnięcia wyroku reprezentujący powódkę pełnomocnik będący adwokatem wystąpił

z wnioskiem o doręczenie jego uzasadnienia. Uzasadnienie wyroku zostało sporządzone i doręczone pełnomocnikowi powódki, a w dniu 14 czerwca 2006 r. wniósł on

skargę kasacyjną. Tymczasem stosownie do art. 3982 § 1 k.p.c. skargę kasacyjną

wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch miesięcy

od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem. Oznacza to, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej jest uprzednie otrzymanie odpisu wyroku sądu

drugiej instancji wraz z uzasadnieniem po złożeniu przez stronę wniosku w tym

przedmiocie zgodnie z treścią art. 387 § 1 i 3 k.p.c. Przepis art. 398 5 § 1 k.p.c. należy

więc rozumieć w ten sposób, że dwumiesięczny termin do wniesienia skargi kasacyjnej liczony jest od dnia doręczenia orzeczenia w sposób prawidłowy, zgodny z treścią art. 387 k.p.c. To z kolei oznacza, że tylko wtedy, gdy strona zażądała w terminie tygodniowym doręczenia jej orzeczenia wraz z jego uzasadnieniem można mówić

o spełnieniu wstępnego wymogu dla powstania możliwości wniesienia skargi kasacyjnej. Kiedy natomiast strona z żądaniem doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem nie wystąpiła, dwumiesięczny termin przewidziany w art. 3985 § 1 k.p.c. w ogóle

nie może rozpocząć biegu, a tym samym niemożliwe staje się wniesienie skargi kasacyjnej. Z tych powodów wniosek składany przez stronę musi być sformułowany

precyzyjnie, tak aby nie było wątpliwości, czy stronie chodzi wyłącznie o odpis, czy

też o wydanie orzeczenia z uzasadnieniem . Wniosek strony nie musi wskazywać

celu jego złożenia, ale przepisy art. 387 i 3985 § 1 k.p.c. wyraźnie przewidują, że

dotyczyć ma doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem.

W zażaleniu na powyższe postanowienie powódka zarzuciła obrazę art. 398 5

§ 1 k.p.c., przez niewłaściwe zastosowanie zawartej w tym przepisie normy prawnej,

art. 3986 § 2 k.p.c., przez odrzucenie skargi kasacyjnej pomimo braku którejkolwiek

negatywnej przesłanki w nim zawartej oraz art. 65 § 1 i 2 k.p.c., przez jego niezastosowanie i uznanie, że złożony w terminie wniosek nie był zapowiedzią wniesienia

skargi kasacyjnej. W konsekwencji skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi drugiej instancji w celu nadania biegu

skardze kasacyjnej.

W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że zgodnie z normą prawną zawartą

w art. 61 § 1 i 2 k.p.c. oświadczenie woli należy tłumaczyć tak jak tego wymagają ze

względu na okoliczności, w których zostało złożone, zasady współżycia społecznego

oraz ustalone zwyczaje, zaś w umowach należy badać jaki był zgodny zamiar stron i

cel umowy, aniżeli opierać się na jej dosłownym brzmieniu. Wniosek o doręczenie

wyroku zawierał oczywistą omyłkę pisarską przez brak słowa „wyroku”, czy też „orzeczenia”. Okoliczność, że wniosek został złożony w terminie oraz niekorzystny dla

powódki wynik sprawy wymagały potraktowania oświadczenia woli w nim zawartego

jako zapowiedzi skargi kasacyjnej z wszelkimi tego konsekwencjami. Sąd drugiej

instancji powinien zatem postąpić zgodnie z art. 61 § 1 k.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 398 5 § 1 k.p.c.

skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie

dwóch miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem stronie skarżącej. Z

kolei w myśl art. 387 § 3 k.p.c. orzeczenie z uzasadnieniem doręcza się tej stronie,

która w terminie tygodniowym od ogłoszenia sentencji zażądała doręczenia. W przepisie tym jednoznacznie chodzi o żądanie doręczenia „orzeczenia z uzasadnieniem”,

a zatem jeżeli strona zażądała doręczenia tylko sentencji orzeczenia lub tylko uzasadnienia, doręczeniu podlega sama sentencja lub samo uzasadnienie, szczególnie

w sytuacji, gdy z żądaniem takim wystąpił pełnomocnik strony będący adwokatem

lub radcą prawnym, od którego należy wymagać należytego wykonywania

elementarnych zadań warsztatowych, w tym prawidłowego od strony formalnej sporządzania pism procesowych. Rzeczą profesjonalnego pełnomocnika jest dochowanie szczególnej staranności przy sporządzaniu każdego pisma procesowego i zamieszczenie w nim w prawidłowy sposób wszystkich niezbędnych elementów, zaś

sąd nie ma obowiązku wyinterpretowywania z jego treści elementów brakujących lub

przytoczonych w nieprawidłowy sposób bądź domyślania się celu, w jakim strona

występuje z danym wnioskiem. W konsekwencji jeśli strona zaniechała wystąpienia z

żądaniem doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem należy uznać, że nie jest

uprawniona do wniesienia skargi kasacyjnej. Warunkiem skutecznego wniesienia

tego nadzwyczajnego środka odwoławczego jest bowiem uprzednie doręczenie stronie odpisu wyroku sądu drugiej instancji z uzasadnieniem po złożeniu przez stronę

wniosku w tym przedmiocie w trybie art. 387 § 3 k.p.c. Termin do wniesienia skargi

kasacyjnej biegnie zatem od doręczenia dokonanego prawidłowo, czyli zgodnie z

wymaganiami art. 387 § 3 k.p.c., zaś w sytuacji gdy z żądaniem takim strona nie wystąpiła, przewidziany w art. 3985 § 1 k.p.c. termin nie może w ogóle rozpocząć biegu,

a tym samym wniesienie skargi kasacyjnej jest niemożliwe (por. także wyrok Sądu

Najwyższego z dnia 11 kwietnia 2000 r., I PKN 583/99, OSNAPiUS 2001 nr 18, poz.

555 oraz postanowienia z dnia 7 stycznia 2003 r., I PZ 104/02, OSNP 2004. nr 13,

poz. 231 i z dnia 14 września 2004 r., III CZ 74/04, niepublikowane). W konsekwencji

złożony przez pełnomocnika strony, będącego adwokatem lub radcą prawnym, wniosek, którego treścią jest żądanie uzasadnienia wyroku sądu drugiej instancji, nie

może być utożsamiany z żądaniem doręczenia takiego wyroku wraz z uzasadnie-

niem na podstawie art. 387 § 3 k.p.c. i pozostaje bez wpływu na rozpoczęcie biegu

terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (por. także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 1998 r., III CZ 149/98, niepublikowane).

Podniesiony w zażaleniu zarzut naruszenia przez Sąd drugiej instancji art. 65

§ 1 i 2 k.p.c. polega na nieporozumieniu, gdyż przepis ten reguluje kwestię zdolności

do czynności procesowych i nie znajduje w sprawie zastosowania, podobnie jak

przytoczone w uzasadnieniu zażalenia przepisy art. 61 § 1 i 2 k.p.c. i art. 61 § 1 k.c.

Pierwszy z nich dotyczy wytaczania przez organizacje społeczne powództw na rzecz

obywateli, drugi zaś chwili złożenia oświadczenia woli i możliwości jego skutecznego

odwołania. Z przywołanej w uzasadnieniu zażalenia treści art. 65 § 1 i 2 k.c. wydaje

się wynikać, że skarżącemu chodzi o ten właśnie przepis. Jednakże dotyczy on

czynności prawnych wywołujących skutki materialnoprawne, a nie czynności procesowych, do których należy złożenie wniosku o doręczenie wyroku sądu wraz z uzasadnieniem.

Z powyższych względów zażalenie podlega oddaleniu na podstawie art. 398 14

k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.