Supreme Court dismisses appeal regarding lawyer fee calculation in wrongful dismissal compensation case.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal concerning the amount of legal representation costs awarded in a wrongful dismissal compensation suit. The appellant argued that the lower court incorrectly applied regulations to set fees at 240 zł instead of the claimed 900 zł based on the case value. The court ruled that the minimum statutory fee for such labor dispute cases applies, rendering the appellant's citation of higher fee provisions inapplicable.
Regesto Legislator
Generato dall'IA§ 12 ust. 2 pkt 2 w związku z § 6 pkt 5 i § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie; The minimum fee for legal representation in wrongful dismissal compensation cases prevails over higher fee scales based on case value.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II PZ 5/11
POSTANOWIENIE
Dnia 8 marca 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Małgorzata Gersdorf
SSN Halina Kiryło
w sprawie z powództwa T. S.
przeciwko Przedsiębiorstwu Handlu Artykułami Przemysłowymi i Tytoniowymi
o odszkodowanie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw
Publicznych w dniu 8 marca 2011 r.,
na skutek zażalenia powoda na postanowienie zawarte w pkt II wyroku Sądu
Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 2 grudnia 2010 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 2 grudnia 2010 r., Sąd Okręgowy – Sąd Pracy oddalił (w
pkt
I)
apelację
strony
pozwanej
-
Przedsiębiorstwa
Handlu
Artykułami
Przemysłowymi i Tytoniowymi Spółki Jawnej od wyroku Sądu Rejonowego – Sądu
Pracy z dnia 14 września 2010 r., w sprawie z powództwa T. S. o odszkodowanie i
(w pkt II) zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 240 zł tytułem zwrotu
kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu odwoławczym.
W zażaleniu od powyższego postanowienia - w przedmiocie kosztów
zastępstwa procesowego (pkt II wyroku) - pełnomocnik powoda, zarzucając
naruszenie prawa materialnego – § 12 ust. 2 pkt 2 w związku z § 6 pkt 5 i § 13 ust.
1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w
sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa
kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163,
poz.1348 ze zm.) poprzez jego błędne zastosowanie i zasądzenie na rzecz powoda
od strony pozwanej tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego przed Sądem
drugiej instancji kwoty 240 zł, podczas gdy - w ocenie pełnomocnika - należało
zasądzić kwotę 900 zł, wniósł o jego zmianę poprzez zasądzenie na rzecz powoda
dalszej kwoty 660 zł oraz zasądzenie od strony pozwanej na rzecz powoda kosztów
postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według
norm przepisanych.
W ocenie pełnomocnika, zasądzona w przez Sąd drugiej instancji kwota 240
zł nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach, a zgodnie z § 13 ust. 1
pkt 1 oraz § 12 ust. 2 pkt 2 w związku z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., z uwagi na wartość odszkodowania
będącego przedmiotem postępowania, należało zasądzić kwotę 900 zł.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
Zażalenie jest nieuzasadnione. Przede wszystkim należy wskazać, iż Sąd
drugiej instancji w uzasadnieniu wyroku z dnia 2 grudnia 2010 r., w żaden sposób
nie uzasadnił swojego rozstrzygnięcia w zakresie kosztów postępowania, jednak
brak ten (niazakwestionowany w zarzutach zażalenia) - w ocenie Sądu
Najwyższego
–
nie
uniemożliwia
merytorycznego
rozpoznania
i
oceny
podniesionych w zażaleniu zarzutów. Przede wszystkim należy przypomnieć, że w
powyższej sprawie Sądy obu instancji orzekały o zasadności żądania zasądzenia
od strony pozwanej (pracodawcy) na rzecz powoda odszkodowania wynikającego z
nieuzasadnionego wypowiedzenia powodowi umowy o pracę zawartej na czas
nieokreślony, w oparciu o art. 45 § 1 w związku z art. 471 k.p. Ze względu na
materię tego sporu, dla określenia wysokości opłat za czynności adwokata w takiej
sprawie,
przesądzające
znaczenie
ma
uchwała
siedmiu
sędziów
Sądu
Najwyższego z dnia 24 lutego 2011 r., I PZP 6/10 (niepublikowana), mającą moc
zasady prawnej, w której stwierdzono, iż podstawę zasądzenia przez sąd opłaty za
czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego w sprawie ze stosunku pracy o
odszkodowanie, o którym mowa w art. 56 § 1 w związku z art. 58 k.p., stanowi
stawka minimalna określona w § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności
adwokackie [... ]. Mimo, że uchwała ta wprost odnosi się do opłaty za czynności
adwokata z tytułu zastępstwa prawnego w sprawie ze stosunku pracy o
odszkodowanie, będące jednym z uprawnień pracownika w razie niezgodnego z
prawem rozwiązania przez pracodawcę umowy o pracę bez wypowiedzenia, to
jednak niewątpliwie znajduje ona zastosowanie także do takich opłat w sprawie
uprawnień pracownika w razie nieuzasadnionego lub niezgodnego z prawem
wypowiedzenia umowy o pracę przez pracodawcę. Tym samym, wbrew zarzutom
zażalenia - w sprawie nie znajdą zastosowania przepisy § 12 ust. 2 pkt 2 w związku
z § 6 pkt 5 powołanego wyżej rozporządzenia.
Tym się kierując, Sąd Najwyższy z mocy art. 398¹4 w związku z art. 394¹ § 3
k.p.c. orzekł o oddaleniu zażalenia.