Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PZ 5/07 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses lower court's review of appeal admissibility and logical link between claims and scope. Appeal meets formal requirements; substantive review belongs to second instance.

Numero d'incarto II PZ 5/07
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the lower court's decision rejecting an appeal, ruling that the first instance court lacks authority to evaluate the appeal's admissibility or the logical connection between claims and the scope of appeal. The appellant clearly challenged the entire judgment and presented substantiated claims, satisfying formal requirements under the Code of Civil Procedure. Consequently, the court held that substantive review and assessment of the appeal's merits fall exclusively within the jurisdiction of the second instance court.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 370 § 1 k.p.c.; Art. 373 k.p.c.: The first and second instance courts are not authorized to evaluate the admissibility of an appeal or the logical coherence between the claims raised and the scope of appeal, as these matters belong to the substantive review of the second instance.

Parole chiave

Generato dall'IA
Code of Civil Procedure appeal admissibility scope of appeal logical connection first instance jurisdiction second instance review professional representative

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 370 § 1 k.p.c.
Sąd pierwszej instancji nie jest uprawniony na podstawie art. 370 1 k.p.c.
Art. 368 § 1 k.p.c.
myśl art. 368 § 1 k.p.c. apelacja powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym
Art. 373 k.p.c.
postępowanie międzyinstancyjne, toczące się, z zastrzeżeniem art. 373 k.p.c., przed
Art. 398 § 15 k.p.c.
Z tych względów, na podstawie art. 39815 § 1 w związku z art.
Art. 394 § 3 k.p.c.
39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 373 k.p.c
postępowanie międzyinstancyjne, toczące się, z zastrzeżeniem art. 373 k.p.c., przed
art. 368 § 1 k.p.c
myśl art. 368 § 1 k.p.c.
art. 3701 k.p.c
Natomiast stosownie do treści art. 3701 k.p.c., apelację sporządzoną
art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c
ta nie spełnia wymagań określonych w art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 368 k.p.c
W zażaleniu pełnomocnik powoda stwierdził, że apelacja spełnia warunki formalne określone w art. 368 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II CZ 22/73
postanowienie SN z 6 marca 1973 r., II CZ 22/73, OSNCP 1974 nr 1, poz.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Postanowienie z dnia 20 marca 2007 r.

II PZ 5/07

Sąd pierwszej instancji nie jest uprawniony na podstawie art. 370 1 k.p.c.

do oceny zasadności apelacji, jak również do oceny logicznej poprawności powiązań między zarzutami apelacji a wskazanym w niej zakresem zaskarżenia.

Odnosi się to również do postępowania sądu drugiej instancji określonego w

art. 373 k.p.c.

Przewodniczący SSN Zbigniew Hajn (, sprawozdawca), Sędziowie SN:

Roman Kuczyński, Herbert Szurgacz.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 marca

2007 r. sprawy z powództwa Jerzego P. przeciwko Arkadiuszowi A. Firmie „A.” w Z. o

ustalenie stosunku pracy, na skutek zażalenia strony pozwanej na postanowienie

Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Słupsku z dnia 2 listopada 2006 r. [...]

u c h y l i ł zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 2 listopada 2006 r. Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Słupsku odrzucił apelację pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Lęborku z 19 lipca 2006 r. [...], w którym Sąd Rejonowy: (1) ustalił, że powód

Jerzy P. był zatrudniony u pozwanego Arkadiusza A. Firma „A." w Z. od 23 maja

2005 r. na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony oraz że 10

czerwca 2005 r. uległ, będąc pracownikiem pozwanego, wypadkowi przy pracy, (2) w

pozostałym zakresie oddalił powództwo i (3) nakazał ściągnąć od pozwanego na

rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Lęborku 64,80 zł tytułem zwrotu wydatków w sprawie.

W apelacji pełnomocnik pozwanego, będący radcą prawnym, wskazał, że zaskarża powyższy wyrok Sądu Rejonowego w całości, zarzuca mu błąd w ustaleniach

faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia oraz wnosi o jego zmianę i oddalenie powództwa w całości.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd Okręgowy wskazał, że w

myśl art. 368 § 1 k.p.c. apelacja powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym

dla pisma procesowego, a ponadto powinna zawierać, między innymi oznaczenie

wyroku, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony w całości

czy w części. Natomiast stosownie do treści art. 3701 k.p.c., apelację sporządzoną

przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego, niespełniającą wymagań określonych w art. 368 § 1 pkt 1-3 i pkt 5 k.p.c., sąd pierwszej instancji odrzuca

bez wzywania do usunięcia tych braków, zawiadamiając o tym właściwy organ samorządu zawodowego, do którego należy pełnomocnik. Następnie Sąd Okręgowy podkreślił, że wymogi apelacji, określone w art. 368 § 1 pkt 1-3 i 5 pkt 1-3 i 5 k.p.c. nie są

brakiem formalnym, lecz wadą apelacji i nie mogą być uzupełniane, jeżeli apelacja

została sporządzona przez fachowego pełnomocnika, wskazanego w art. 370 1 k.p.c.

W ocenie Sądu przepisu tego nie można rozumieć jedynie w ten sposób, że ma zastosowanie tylko w sytuacji, gdy apelacja wniesiona przez tych pełnomocników jest

dotknięta brakami polegającymi na tym, że nie zawiera wymagań z art. 368 § 1 pkt 13 i 5 k.p.c., ale ma on zastosowanie również wtedy, gdy ,,nie spełnia" tych wymagań

z powodu nieprawidłowego sformułowania ich w apelacji. Tymczasem apelacja sporządzona przez pełnomocnika pozwanego wprawdzie zawiera oznaczenie wyroku,

od którego jest wniesiona, niemniej jednak błędnie określa zakres jego zaskarżenia.

Pełnomocnik pozwanego wskazał, że zaskarża wyrok w całości, jednak nie złożył

żadnego wniosku co do powództwa w pozostałym zakresie. Oznacza to, że apelacja

ta nie spełnia wymagań określonych w art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c. W tej sytuacji, z mocy

art. 373 zdanie pierwsze k.p.c. w związku z art. 368 § 1 pkt 1 oraz 3701 k.p.c., Sąd

Okręgowy postanowił jak w sentencji.

W zażaleniu pełnomocnik powoda stwierdził, że apelacja spełnia warunki formalne określone w art. 368 k.p.c. Podniósł, że wskazując jako zarzut błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia nie mógł się ograniczyć do

punktu 1 sentencji wyroku, ponieważ ustalenia faktyczne, które uznał za błędne,

miały wpływ na cały wyrok. W związku z tym stwierdzenie, że zaskarża wyrok w całości było jak najbardziej prawidłowe. Sąd nietrafnie wskazał, że zarzuty dotyczyły

jedynie punktu 1 wyroku, gdyż zarzut błędnego ustalenia faktycznego dotyczy całego

tego orzeczenia. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości i

przyjęcie apelacji do rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 368 § 1 k.p.c. apelacja powinna czynić zadość wymaganiom

przewidzianym dla pisma procesowego, a ponadto zawierać: 1) oznaczenie wyroku,

od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony w całości czy w

części, 2) zwięzłe przedstawienie zarzutów, 3) uzasadnienie zarzutów, 4) powołanie,

w razie potrzeby, nowych faktów i dowodów oraz wykazanie, że ich powołanie w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji nie było możliwe albo że potrzeba powołania się na nie wynikła później, 5) wniosek o zmianę lub o uchylenie wyroku z

zaznaczeniem zakresu żądanej zmiany lub uchylenia. Z kolei art. 3701 k.p.c. stanowi,

że apelację sporządzoną przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego, niespełniającą wymagań określonych w art. 368 § 1 pkt 1-3 i pkt 5, sąd pierwszej

instancji odrzuca bez wzywania do usunięcia tych braków, zawiadamiając o tym właściwy organ samorządu zawodowego, do którego należy pełnomocnik.

Z powołanej wyżej treści art. 368 § 1 k.p.c. nie wynika wymaganie odniesienia

zarzutów apelacyjnych do wszystkich punktów wyroku objętych wskazanym w apelacji zakresem zaskarżenia. Artykuł 368 § 1 k.p.c. nie stawia również wymagania logicznie i merytorycznie spójnego powiązania stawianych w apelacji zarzutów ze

wskazanym przez składającego apelację zakresem zaskarżenia. W odniesieniu do

tych elementów apelacji wystarczające jest - z punktu widzenia formalnych wymagań

stawianych apelacji jako pismu procesowemu - wskazanie, czy wyrok stanowiący

przedmiot apelacji jest zaskarżony w całości czy w części oraz zwięzłe przedstawienie i uzasadnienie zarzutów. Należy też dodać, że art. 3701 k.p.c. normuje tzw. postępowanie międzyinstancyjne, toczące się, z zastrzeżeniem art. 373 k.p.c., przed

sądem pierwszej instancji po wniesieniu apelacji przez profesjonalnego pełnomocnika, a przed jej przekazaniem wraz z aktami sprawy sądowi drugiej instancji. Celem

tego postępowania jest kontrola spełnienia warunków formalnych i dopuszczalności

apelacji, a co za tym idzie sąd pierwszej instancji dokonujący czynności w ramach

postępowania międzyinstancyjnego nie jest uprawniony do oceny zasadności apelacji (por. postanowienie SN z 6 marca 1973 r., II CZ 22/73, OSNCP 1974 nr 1, poz.

16), jak również do oceny logicznej poprawności powiązań między stawianymi w

apelacji zarzutami a wskazanym w niej zakresem zaskarżenia. Analogiczne funkcje

pełni postępowanie przed sądem drugiej instancji, określone w art. 373 k.p.c., z tym,

że zawiera ono dodatkowo element kontroli prawidłowości orzeczenia wydanego w

pierwszej instancji na podstawie art. 3701 k.p.c. Z tego względu również sąd drugiej

instancji, działający na podstawie art. 373 k.p.c. powinien ograniczyć się do kontroli

formalnej poprawności i dopuszczalności apelacji.

Apelacja powoda spełnia wymagania określone w art. 368 § 1 k.p.c. Wbrew

twierdzeniu Sądu Okręgowego skarżący jasno wskazał, że zaskarża wyrok Sądu

Rejonowego w Lęborku w całości, a zatem w odniesieniu do wszystkich punktów

tego orzeczenia, oraz przedstawił i uzasadnił zarzuty. Natomiast jej ewentualne wady

merytoryczne powinny zostać ocenione przez Sąd Okręgowy w toku merytorycznego

rozpoznania sprawy.

Z tych względów, na podstawie art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

orzeczono jak w sentencji.