Supreme Court dismisses appeal for failure to state grounds for admissibility under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the District Court's rejection of their cassation request. The appellants argued that their written submissions met the statutory requirements for admissibility, but the Court found the appeal lacked specific circumstances justifying its examination. The decision rests on the principle that merely citing legal grounds is insufficient; the appellant must explicitly present facts demonstrating a significant legal issue or interpretative conflict.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.; art. 393 § 1 pkt 3 k.p.c.: An appeal for cassation is inadmissible if it fails to explicitly present circumstances justifying its examination, as mere citation of legal grounds without specific factual or legal arguments does not satisfy the statutory requirement for admissibility.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II PZ 4/05
POSTANOWIENIE
Dnia 22 marca 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący)
SSN Andrzej Kijowski (sprawozdawca)
SSN Andrzej Wasilewski
w sprawie z powództwa M. Ś., B. W., A. K., I. S.
przeciwko K. Spółce jawnej L.P., D. J. w Ś.
o odszkodowanie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 22 marca 2005 r.,
zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych w P.
z dnia 28 października 2004 r., sygn. akt VI …/04,
1) oddala zażalenie;
2) zasądza od Spółki jawnej „K.” – L. P. i D. J. na rzecz powódek
[…] po 120 zł (słownie złotych: sto dwadzieścia) tytułem
częściowego zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
rozpoznaniu sprawy z powództwa
w P., po
[…] przeciwko K. Sp. jawna [...],
postanowieniem z dnia 28 października 2004 r. (VI Pa …/04) odrzucił kasację
strony powodowej od wyroku tegoż Sądu Okręgowego w P. z dnia 4 sierpnia 2004
r. Zdaniem Sądu kasacja podlegała odrzuceniu, albowiem nie zawierała
okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie (art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.).
W zażaleniu na powyższe postanowienie, powodowie stwierdzili, że kasacja
powinna zostać przyjęta do rozpoznania, gdyż wywody merytoryczne w niej
zawarte, uzasadniają przyjęcie, że czynią one zadość wymaganiom, o których
mowa w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie podlega oddaleniu, ponieważ okazało się nieusprawiedliwione.
Według przepisu
art. 393
§ 1 pkt 3 k.p.c. kasacja powinna zawierać
przedstawienie okoliczności warunkujących przyjęcie jej
do
rozpoznania, i to
niezależnie od zamieszczenia w niej przewidzianego przez art. 3933 § 1 pkt. 2
uzasadnienia podstaw kasacyjnych, co skądinąd
jasno wynika z oddzielnego
unormowania tych rygorów w dwóch powołanych przepisach ( por. postanowienie
SN z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001 r., z. 3, poz. 52 ).
Innymi słowy, jeżeli skarżący nie wskazał w kasacji okoliczności uzasadniających
jej rozpoznanie , to ustawowy obowiązek ich przedstawienia nie jest spełniony,
choćby nawet dały się ewentualnie wywieść z uzasadnienia tego specyficznego
środka zaskarżenia, pomyślanego – zwłaszcza po zmianach dokonanych ustawą z
dnia 24 maja 2000 r. – przede wszystkim w interesie publicznym, rozumianym jako
zapewnienie jednolitej wykładni i wkładu w rozwój prawa oraz jurysprudencji (por.
postanowienia SN z dnia 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000 r., z. 7-8,
poz.147 oraz z dnia 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSNC 2001 r., z. 10, poz.156
). Dlatego wnoszący kasację, który przykładowo powołuje się na występowanie w
danej sprawie istotnego zagadnienia prawnego, powinien zagadnienie to
sformułować i wskazać argumenty prowadzące do jego rozbieżnych ocen (por.
postanowienie SN z dnia 10 maja 2001 r., I CZ 35/01, OSNC 2002 r., z. 1, poz.11).
Stawianie kasacji wysokich wymagań profesjonalnych (art. 393 2 k.p.c.) w
pełni przy tym usprawiedliwia tezę, że okoliczności uzasadniające rozpoznanie
kasacji powinny być, podobnie jak pozostałe elementy przewidziane w art. 393 3 §
1 k.p.c.) przedstawione w wydzielonej części kasacji, jako odrębny typograficznie
element pisma procesowego, obok oznaczenia zaskarżonego orzeczenia ze
wskazaniem zakresu zaskarżenia, przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich
uzasadnienie, a także wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem
zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Kasacja powinna być zatem tak
skonstruowana i zredagowana, aby zarówno przeciwnik procesowy, jak i Sąd
Najwyższy nie musiał poszukiwać w wywodzie kasacyjnym, a tym bardziej
domyślać się wszystkich jej elementów (postanowienie SN z dnia 20 maja 2001 r.,
III CZ 36/01, OSNC 2002 r. nr 2, poz. 22).
Przedmiotowa kasacja nie spełnia tych wymagań, gdyż nie wskazuje żadnej z
podstaw jej
rozpoznania określonych w art.393 k.p.c. Nieprzedstawienie
okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji jest zaś
jej wadą istotną, o
konstrukcyjnym charakterze i wyklucza uzupełnienie tego braku , co kasację, a
właściwie jej namiastkę, czyni niedopuszczalną
(postanowienie SN z dnia 9
listopada 2000 r., II CKN 1385/00, OSNC 2001 r., z. 3, poz. 51). W takiej sytuacji
chodzi przy tym
jedynie o wyraźne i umotywowane stwierdzenie , że w danej
sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub istnieje potrzeba wykładni
przepisów
prawnych
budzących
poważne
wątpliwości
lub
wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów. Jeżeli – zdaniem wnoszącego kasację –
zaskarżone orzeczenie pozwala na takie stwierdzenie, to żadną miarą nie sposób
uznać, iżby nie było możliwe jego przedstawienie, co samo przez się warunkuje
dopuszczenie kasacji do tzw. ”przedsądu”( art. 393 i art. 393 7 §1 k.p.c.), w trakcie
którego liczy się dopiero siła argumentów przemawiających za faktycznym
przyjęciem sprawy do rozpoznania przez naczelny organ władzy sądowniczej (por.
postanowienie SN z dnia 5 czerwca 2001 r., IV CZ 45/01, OSNC 2001 r., z. 10,
poz.157). Odmowy przyjęcia kasacji
do rozpoznania nie wyłącza natomiast
ograniczenie się skarżącego do stwierdzenia , że
nie jest ona oczywiście
bezzasadna i zaniechanie wskazania przesłanek z art.393 § 1 pkt. 1 i 2 k.p.c. (por.
postanowienie SN z dnia 5 kwietnia 2001 r., 30/01, OSNC 2001 r., z. 11, poz.
168).To samo dotyczy ewentualnego
zamieszczenia w kasacji stwierdzeń, że
zaskarżone orzeczenie oczywiście narusza prawo lub że zachodzi nieważność
postępowania (art. 393 § 2 k.p.c.), gdyż podobne wypowiedzi mogą być
kwalifikowane jedynie jako element uzasadnienia podstaw kasacyjnych, a nie jako
„przedstawienie okoliczności uzasadniających
rozpoznanie kasacji”
(por.
postanowienie SN z dnia 27 listopada 2001 r., III CKN 462/01, OSNC 2002 r., z. 4,
poz. 56). Posłużenie się przez skarżącego ostatnio zacytowanym zwrotem
ustawowym z art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. świadczy co najwyżej, że przepis ten jest
stronie znany, a nie o tym, że się do niego zastosowała (por. postanowienie SN z
dnia 17 października 2001 r., III CZ 98/01, OSNC 2002 r., z. 5, poz.71).
Powyższe orzecznictwo znalazło potwierdzenie w uchwale Sądu Najwyższego
w składzie połączonych Izb : Cywilnej oraz Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02 (OSNC 2003 r., z. 7-8, poz.
92) nawet jeśli w uchwale tej uznano skądinąd, że dla spełnienia rygoru z art. 393 3
§1 pkt 3 k.p.c. „wystarczy” wykazanie przez stronę, iż zaskarżone orzeczenie
„oczywiście narusza prawo” lub zachodzi „nieważność postępowania” (art. 393 § 2
k.p.c.). Jest jednak oczywiste, że owo „wykazanie” nie może się ograniczyć do
przytoczenia cytowanych zwrotów ustawowych, lecz musi być szczegółowo
umotywowane.
Z tych względów kasacja została prawidłowo odrzucona przez Sąd drugiej
instancji z mocy art. 3935 k.p.c.