Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PZ 4/05 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for failure to state grounds for admissibility under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto II PZ 4/05
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the District Court's rejection of their cassation request. The appellants argued that their written submissions met the statutory requirements for admissibility, but the Court found the appeal lacked specific circumstances justifying its examination. The decision rests on the principle that merely citing legal grounds is insufficient; the appellant must explicitly present facts demonstrating a significant legal issue or interpretative conflict.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.; art. 393 § 1 pkt 3 k.p.c.: An appeal for cassation is inadmissible if it fails to explicitly present circumstances justifying its examination, as mere citation of legal grounds without specific factual or legal arguments does not satisfy the statutory requirement for admissibility.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation admissibility Civil Procedure Code grounds for examination significant legal issue interpretative conflict inadmissible appeal procedural requirements

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.
okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie (art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.).
art. 393 § 1 pkt 3 k.p.c.
okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie (art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.).
art. 3935 k.p.c.
instancji z mocy art. 3935 k.p.c.
art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c
okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie (art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.).
art.393 k.p.c
rozpoznania określonych w art.393 k.p.c.
art. 393 § 2 k.p.c
postępowania (art. 393 § 2 k.p.c.), gdyż podobne wypowiedzi mogą być
art. 3935 k.p.c
instancji z mocy art. 3935 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00
postanowienie SN z dnia 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99
postanowienie SN z dnia 22 marca 2001 r., V CZ 131/00
postanowienie SN z dnia 10 maja 2001 r., I CZ 35/01
postanowienie SN z dnia 10 maja 2001 r., I CZ 35/01, OSNC 2002 r., z.
postanowienie SN z dnia 20 maja 2001 r., III CZ 36/01
postanowienie SN z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00
postanowienie SN z dnia 5 czerwca 2001 r., IV CZ 45/01
postanowienie SN z dnia 5 czerwca 2001 r., IV CZ 45/01, OSNC 2001 r., z.
postanowienie SN z dnia 5 kwietnia 2001 r., 30/01
postanowienie SN z dnia 5 kwietnia 2001 r., 30/01, OSNC 2001 r., z.
postanowienie SN z dnia 27 listopada 2001 r., III CKN 462/01
postanowienie SN z dnia 27 listopada 2001 r., III CKN 462/01, OSNC 2002 r., z.
postanowienie SN z dnia 17 października 2001 r., III CZ 98/01
uchwała SN z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PZ 4/05

POSTANOWIENIE

Dnia 22 marca 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący)

SSN Andrzej Kijowski (sprawozdawca)

SSN Andrzej Wasilewski

w sprawie z powództwa M. Ś., B. W., A. K., I. S.

przeciwko K. Spółce jawnej L.P., D. J. w Ś.

o odszkodowanie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 22 marca 2005 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w P.

z dnia 28 października 2004 r., sygn. akt VI …/04,

1) oddala zażalenie;

2) zasądza od Spółki jawnej „K.” – L. P. i D. J. na rzecz powódek

[…] po 120 zł (słownie złotych: sto dwadzieścia) tytułem

częściowego zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

rozpoznaniu sprawy z powództwa

w P., po

[…] przeciwko K. Sp. jawna [...],

postanowieniem z dnia 28 października 2004 r. (VI Pa …/04) odrzucił kasację

strony powodowej od wyroku tegoż Sądu Okręgowego w P. z dnia 4 sierpnia 2004

r. Zdaniem Sądu kasacja podlegała odrzuceniu, albowiem nie zawierała

okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie (art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.).

W zażaleniu na powyższe postanowienie, powodowie stwierdzili, że kasacja

powinna zostać przyjęta do rozpoznania, gdyż wywody merytoryczne w niej

zawarte, uzasadniają przyjęcie, że czynią one zadość wymaganiom, o których

mowa w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie podlega oddaleniu, ponieważ okazało się nieusprawiedliwione.

Według przepisu

art. 393

§ 1 pkt 3 k.p.c. kasacja powinna zawierać

przedstawienie okoliczności warunkujących przyjęcie jej

do

rozpoznania, i to

niezależnie od zamieszczenia w niej przewidzianego przez art. 3933 § 1 pkt. 2

uzasadnienia podstaw kasacyjnych, co skądinąd

jasno wynika z oddzielnego

unormowania tych rygorów w dwóch powołanych przepisach ( por. postanowienie

SN z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001 r., z. 3, poz. 52 ).

Innymi słowy, jeżeli skarżący nie wskazał w kasacji okoliczności uzasadniających

jej rozpoznanie , to ustawowy obowiązek ich przedstawienia nie jest spełniony,

choćby nawet dały się ewentualnie wywieść z uzasadnienia tego specyficznego

środka zaskarżenia, pomyślanego – zwłaszcza po zmianach dokonanych ustawą z

dnia 24 maja 2000 r. – przede wszystkim w interesie publicznym, rozumianym jako

zapewnienie jednolitej wykładni i wkładu w rozwój prawa oraz jurysprudencji (por.

postanowienia SN z dnia 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000 r., z. 7-8,

poz.147 oraz z dnia 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSNC 2001 r., z. 10, poz.156

). Dlatego wnoszący kasację, który przykładowo powołuje się na występowanie w

danej sprawie istotnego zagadnienia prawnego, powinien zagadnienie to

sformułować i wskazać argumenty prowadzące do jego rozbieżnych ocen (por.

postanowienie SN z dnia 10 maja 2001 r., I CZ 35/01, OSNC 2002 r., z. 1, poz.11).

Stawianie kasacji wysokich wymagań profesjonalnych (art. 393 2 k.p.c.) w

pełni przy tym usprawiedliwia tezę, że okoliczności uzasadniające rozpoznanie

kasacji powinny być, podobnie jak pozostałe elementy przewidziane w art. 393 3 §

1 k.p.c.) przedstawione w wydzielonej części kasacji, jako odrębny typograficznie

element pisma procesowego, obok oznaczenia zaskarżonego orzeczenia ze

wskazaniem zakresu zaskarżenia, przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich

uzasadnienie, a także wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem

zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Kasacja powinna być zatem tak

skonstruowana i zredagowana, aby zarówno przeciwnik procesowy, jak i Sąd

Najwyższy nie musiał poszukiwać w wywodzie kasacyjnym, a tym bardziej

domyślać się wszystkich jej elementów (postanowienie SN z dnia 20 maja 2001 r.,

III CZ 36/01, OSNC 2002 r. nr 2, poz. 22).

Przedmiotowa kasacja nie spełnia tych wymagań, gdyż nie wskazuje żadnej z

podstaw jej

rozpoznania określonych w art.393 k.p.c. Nieprzedstawienie

okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji jest zaś

jej wadą istotną, o

konstrukcyjnym charakterze i wyklucza uzupełnienie tego braku , co kasację, a

właściwie jej namiastkę, czyni niedopuszczalną

(postanowienie SN z dnia 9

listopada 2000 r., II CKN 1385/00, OSNC 2001 r., z. 3, poz. 51). W takiej sytuacji

chodzi przy tym

jedynie o wyraźne i umotywowane stwierdzenie , że w danej

sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub istnieje potrzeba wykładni

przepisów

prawnych

budzących

poważne

wątpliwości

lub

wywołujących

rozbieżności w orzecznictwie sądów. Jeżeli – zdaniem wnoszącego kasację –

zaskarżone orzeczenie pozwala na takie stwierdzenie, to żadną miarą nie sposób

uznać, iżby nie było możliwe jego przedstawienie, co samo przez się warunkuje

dopuszczenie kasacji do tzw. ”przedsądu”( art. 393 i art. 393 7 §1 k.p.c.), w trakcie

którego liczy się dopiero siła argumentów przemawiających za faktycznym

przyjęciem sprawy do rozpoznania przez naczelny organ władzy sądowniczej (por.

postanowienie SN z dnia 5 czerwca 2001 r., IV CZ 45/01, OSNC 2001 r., z. 10,

poz.157). Odmowy przyjęcia kasacji

do rozpoznania nie wyłącza natomiast

ograniczenie się skarżącego do stwierdzenia , że

nie jest ona oczywiście

bezzasadna i zaniechanie wskazania przesłanek z art.393 § 1 pkt. 1 i 2 k.p.c. (por.

postanowienie SN z dnia 5 kwietnia 2001 r., 30/01, OSNC 2001 r., z. 11, poz.

168).To samo dotyczy ewentualnego

zamieszczenia w kasacji stwierdzeń, że

zaskarżone orzeczenie oczywiście narusza prawo lub że zachodzi nieważność

postępowania (art. 393 § 2 k.p.c.), gdyż podobne wypowiedzi mogą być

kwalifikowane jedynie jako element uzasadnienia podstaw kasacyjnych, a nie jako

„przedstawienie okoliczności uzasadniających

rozpoznanie kasacji”

(por.

postanowienie SN z dnia 27 listopada 2001 r., III CKN 462/01, OSNC 2002 r., z. 4,

poz. 56). Posłużenie się przez skarżącego ostatnio zacytowanym zwrotem

ustawowym z art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. świadczy co najwyżej, że przepis ten jest

stronie znany, a nie o tym, że się do niego zastosowała (por. postanowienie SN z

dnia 17 października 2001 r., III CZ 98/01, OSNC 2002 r., z. 5, poz.71).

Powyższe orzecznictwo znalazło potwierdzenie w uchwale Sądu Najwyższego

w składzie połączonych Izb : Cywilnej oraz Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02 (OSNC 2003 r., z. 7-8, poz.

92) nawet jeśli w uchwale tej uznano skądinąd, że dla spełnienia rygoru z art. 393 3

§1 pkt 3 k.p.c. „wystarczy” wykazanie przez stronę, iż zaskarżone orzeczenie

„oczywiście narusza prawo” lub zachodzi „nieważność postępowania” (art. 393 § 2

k.p.c.). Jest jednak oczywiste, że owo „wykazanie” nie może się ograniczyć do

przytoczenia cytowanych zwrotów ustawowych, lecz musi być szczegółowo

umotywowane.

Z tych względów kasacja została prawidłowo odrzucona przez Sąd drugiej

instancji z mocy art. 3935 k.p.c.