Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PZ 27/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed appeal for non-compliance with procedural cost claim deadlines and lack of specific data.

Numero d'incarto II PZ 27/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal regarding the recovery of legal representation costs. The lower court had awarded a specific amount for travel expenses, but the appellant argued the claim was invalid due to missing engine displacement data required by the Motor Vehicle Costs Regulation. The court ruled that the claim failed because the lawyer did not submit a detailed cost list before the hearing closed, rendering the request time-barred regardless of the missing engine data.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 98 § 3 k.p.c.; Art. 109 k.p.c.: A claim for legal representation costs must be submitted in a detailed list before the hearing closes; failure to do so results in the loss of the claim, even if the list contained insufficient data for calculation.

Parole chiave

Generato dall'IA
legal representation costs detailed cost list procedural deadline time-barred claim court hearing closure motor vehicle costs regulation engine displacement data

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 98 § 3 k.p.c.
Stosownie do art. 98 § 3 k.p.c., do niezbędnych kosztów procesu strony
Art. 109 k.p.c.
oraz art. 109 k.p.c. poprzez uznanie, iż powód nie złożył skutecznie wniosku o zasądzenie od
§ 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy
art. 109 k.p.c
naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 98 § 1 i § 3 k.p.c. oraz art. 109 k.p.c. poprzez uznanie, iż powód nie złożył skutecznie wniosku o zasądzenie od
art. 98 § 3 k.p.c
Stosownie do art. 98 § 3 k.p.c., do niezbędnych kosztów procesu strony
art. 39814 k.p.c
art. 39814 k.p.c. oddalił zażalenie.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III CZP 13/02
Polish Supreme Court rejects request to clarify if lawyer fees in cost lists must be documented or reduced for VAT.
I CZ 96/65
1150, z dnia 25 października 1965 r., I CZ 96/65, Lex nr 5897, z dnia 28
II PO 36/72
grudnia 1972 r., II PO 36/72, OSPiKA 1973, z.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PZ 27/11

POSTANOWIENIE

Dnia 11 października 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Bogusław Cudowski (przewodniczący)

SSN Zbigniew Myszka

SSN Romualda Spyt (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego

przeciwko B. C.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 11 października 2011 r.,

zażalenia strony powodowej na postanowienie zawarte w punkcie III. wyroku Sądu

Okręgowego w G. z dnia 28 stycznia 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 28 stycznia 2011 r. Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych, po rozpoznaniu apelacji powoda od wyroku Sądu

Rejonowego, Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 30 czerwca 2009 r., w

sprawie z powództwa Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego

przeciwko B. C. o zapłatę, zasądził w punkcie III od pozwanego na rzecz powoda

kwotę 659 (sześćset pięćdziesiąt dziewięć) złotych tytułem zwrotu kosztów

postępowania apelacyjnego.

Pełnomocnik strony pozwanej zaskarżył zażaleniem postanowienie w

przedmiocie zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego, wnosząc o jego zmianę

poprzez zasądzenie kwoty 1.227,34 zł tytułem zwrotu kosztów tego postępowania.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono błędną wykładnię przepisu prawa

materialnego, tj. § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r.

w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów

używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów

niebędących własnością pracodawcy (Dz.U. Nr 27, poz. 271 ze zm.)

- przez

przyjęcie, że wskazany przepis wymaga złożenia wprost oświadczenia przez

pełnomocnika procesowego co do pojemności skokowej silnika pojazdu oraz że w

przedmiotowej sprawie żądanie pełnomocnika powoda zasądzenia kosztów

stawiennictwa przed Sądem Najwyższym na rozprawie w dniu 18 marca 2010 r. nie

wypełniło przesłanek określonych we wskazanym przepisie wykonawczym, a także

naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 98 § 1 i § 3 k.p.c. oraz art. 109 k.p.c. poprzez uznanie, iż powód nie złożył skutecznie wniosku o zasądzenie od

pozwanego na rzecz powoda zwrotu wydatków pełnomocnika w postaci kosztów

stawiennictwa przed Sądem Najwyższym na rozprawie w dniu 18 marca 2010 r. w

wysokości 568,34 zł.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 98 § 3 k.p.c., do niezbędnych kosztów procesu strony

reprezentowanej

przez

wykwalifikowanego

pełnomocnika

(adwokata,

radcę

prawnego, rzecznika patentowego) zalicza się wynagrodzenie i wydatki jednego

adwokata. Sąd, orzekając o kosztach procesu, powinien uwzględnić koszty

rzeczywiście poniesione, ujęte w spisie. Uwzględnienie w rozliczeniu kosztów

procesu wynagrodzenia i wydatków adwokata, radcy prawnego lub rzecznika

patentowego wymaga przedstawienia przez stronę - przed zamknięciem rozprawy

poprzedzającej wydanie orzeczenia - spisu kosztów (bez konieczności ich

udokumentowania) albo zgłoszenia wniosku o przyznanie kosztów według norm

przepisanych. W myśl art. 109 k.p.c., spis kosztów powinien być złożony przed

zamknięciem rozprawy w poszczególnych instancjach pod rygorem utraty

roszczenia o ich zwrot (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 27 listopada

2002 r., III CZP 13/02, OSNC 2004, nr 1, poz. 6, z glosą A. Nowaka, M.Praw. 2004,

nr 24, s. 1150, z dnia 25 października 1965 r., I CZ 96/65, Lex nr 5897, z dnia 28

grudnia 1972 r., II PO 36/72, OSPiKA 1973, z. 7, poz. 160).

W przedmiotowej sprawie trudno uznać, że profesjonalny pełnomocnik złożył

przed zamknięciem rozprawy spis kosztów uwzględniający wydatek w postaci

kosztów dojazdu na rozprawę przed Sądem Najwyższym samochodem osobowym

na trasie G.-W. i W.-G., bowiem, jak wynika z protokołu rozprawy poprzedzającej

wydanie wyroku z dnia 14 stycznia 2011 r., wniósł on o „zasądzenie kosztów

stawiennictwa przed Sądem Najwyższym na rozprawie w dniu 18 marca 2010 r.,

na którą składa się iloczyn 340 km razy stawka kilometrówki, której w tej chwili nie

mogę przytoczyć”. Tak ujęte roszczenie w żaden sposób nie określiło kwoty

wydatku z uwagi na brak istotnych informacji o wysokości ryczałtu za 1 km, którego

wysokość jest uzależniona od pojemności skokowej silnika samochodu (zob. § 2

rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków

ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów

służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących

własnością pracodawcy). O ile więc ma rację skarżący, że wskazanie pojemności

skokowej silnika samochodu oraz ilości kilometrów stanowi wystarczającą

podstawę do zweryfikowania złożonego oświadczenia i ustalenia poniesionych

wydatków, o tyle nie ma to znaczenia w sytuacji, kiedy jedno z tych podstawowych

danych nie było znane Sądowi przed zamknięciem rozprawy, zaś kwestia, jakiej

marki samochodem poruszał się pełnomocnik strony, nie jest wiedzą, która Sąd

mógł powziąć z urzędu. Naprawienie powyższego braku po zamknięciu rozprawy

(w terminie publikacyjnym wyroku) - poprzez wskazanie wysokości przysługującego

ryczałtu za 1 km - jest bezskuteczne, bowiem roszczenie o zwrot tych kosztów

wygasło po zamknięciu rozprawy.

Mając to na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 394 1 § 3 w związku z

art. 39814 k.p.c. oddalił zażalenie.