Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PZ 23/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on civil procedure grounds, ruling full evidence trial not required for second instance decision.

Numero d'incarto II PZ 23/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's complaint against the appellate court's decision to remand the case for a new trial. The lower court had overturned a first-instance dismissal of a work accident claim because the regional court relied on expert opinions from a different case without conducting a full evidentiary hearing. The Supreme Court ruled that the appellate court erred in concluding a complete evidence trial was necessary, as the first instance had already gathered sufficient evidence through multiple witnesses and documents.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 386 § 4 k.p.c.; Art. 382 k.p.c.; In the second instance of civil proceedings, the court is not required to conduct a full evidentiary trial to overturn a first-instance judgment unless specific statutory conditions mandate a complete re-evaluation of evidence.

Parole chiave

Generato dall'IA
second instance procedure evidentiary trial requirements work accident claim expert opinion admissibility remand for retrial

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 386 § 4 k.p.c.
art. 386 § 4 k.p.c., polegający na błędnym uznaniu przez Sąd drugiej instancji, że wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia w całości postępowania dowodowego; (2) art.
Art. 382 k.p.c.
386 § 4 k.p.c., polegający na błędnym uznaniu przez Sąd drugiej instancji, że wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia w całości postępowania dowodowego; (2) art. 382 k.p.c., przez jego niezastosowanie; (3) art.
Art. 385 k.p.c.
382 k.p.c., przez jego niezastosowanie; (3) art. 385 k.p.c., ewentualnie art.
Art. 386 § 1 k.p.c.
W konsekwencji, w razie uwzględnienia apelacji - z reguły - zmienia zaskarżony wyrok i orzeka co do istoty sprawy (art. 386 § 1 k.p.c.).
Art. 378 § 1 k.p.c.
W postępowaniu apelacyjnym Sąd drugiej instancji, kontynuując postępowanie przed sądem pierwszej instancji, rozpoznaje sprawę na nowo w sposób - w zasadzie - nieograniczony (art. 378 § 1 i art.
Art. 3941 § 11 k.p.c.
Kontroli prawidłowości takiego orzeczenia służy zażalenie przewidziane w art. 3941 § 11 k.p.c.Z brzmienia art.
Art. 398 § 15 k.p.c.
Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 w związku z art.
Art. 108 § 2 k.p.c.
orzekł, jak w sentencji, pozostawiając rozstrzygniecie o kosztach postępowania zażaleniowego Sądowi Apelacyjnemu stosownie do art. 108 § 2 w związku z art.
art. 210 § 3 k.p.c
Zdaniem Sądu Okręgowego, pozbawiło to strony prawa zadawania biegłemu pytań i roztrząsania wyników postępowania dowodowego z opinii biegłego zgodnie z art. 210 § 3 k.p.c., a więc także krytyki opinii biegłego.
art. 386 § 4 k.p.c
art. 386 § 4 k.p.c., polegający na błędnym uznaniu przez Sąd drugiej instancji, że wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia w całości postępowania dowodowego; (2) art.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PZ 23/13 POSTANOWIENIE Dnia 10 października 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący)‎SSN Zbigniew Hajn (sprawozdawca)‎SSN Romualda Spyt w sprawie z powództwa B. M.‎przeciwko W. Przedsiębiorstwu Budowlanemu Spółce z o.o. ‎o ustalenie,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 10 października 2013 r.,‎zażalenia strony pozwanej od wyrok Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W.‎z dnia 18 kwietnia 2013 r., uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu - Sądowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W. do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 29 listopada 2012 r. Sąd Rejonowy w sprawie z powództwa B. M. przeciwko stronie pozwanej W. Przedsiębiorstwo Budowlane Spółka z o.o. o ustalenie zdarzenia za wypadek przy pracy oddalił powództwo.Sąd Rejonowy na podstawie stanu faktycznego ustalonego w toku przewodu sądowego oceniając, czy w powyższej sprawie zdarzenie, w następstwie którego poniósł śmierć J. M. zostało wywołane przyczyną zewnętrzną, oparł się na materiale dowodowym zawartym w aktach sprawy Sądu Rejonowego o sygn. akt XU …/11, a zwłaszcza opinii biegłego kardiologa i opinii D./…/ Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w W. dopuszczonych jako dowód do sprawy.Ustalając w sprawie stan faktyczny Sąd Rejonowy oparł się na opinii biegłych sądowych, a także na zeznaniach przesłuchanych w sprawie świadków, i dał wiarę przedstawionym w sprawie dokumentom uznając, że żadna ze stron w toku postępowania nie podważyła skutecznie ich autentyczności i wiarygodności.

Mając to na uwadze Sąd Rejonowy uznał, że zaistniałe 4 lutego 2010 r. zdarzenie nie wyczerpuje ustawowych znamion wypadku przy pracy określonych w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. Nr 199, poz. 1673 ze zm.), brak było bowiem przyczyny zewnętrznej. Dlatego wniesione przez powódkę B. M. powództwo o ustalenie oddalił.Wyrokiem zaskarżonym rozpoznawanym zażaleniem Sąd Okręgowy, wskutek apelacji powódki, uchylił wyrok Sądu pierwszej instancji i sprawę przekazał temu Sądowi do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania odwoławczego.

Sąd Okręgowy stwierdził, że do rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy konieczne było posiadanie wiadomości specjalnych w zakresie przyczyn i okoliczności śmierci męża powódki J. M. Jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga wiadomości specjalnych to dowód z opinii biegłego jest konieczny. Tymczasem Sąd Rejonowy w rozpoznawanej sprawie posłużył się dowodem z opinii biegłego złożonym w innej sprawie, którego w istocie nie przeprowadził. Dowód z opinii biegłego musi być bowiem przeprowadzony z zachowaniem wszystkich przepisów obowiązujących w tej dziedzinie.

Tymczasem Sąd Rejonowy postępowanie dowodowe ograniczył jedynie do wydania postanowienia o dopuszczeniu dowodu z akt o sygnaturze XU …/11 i zawartych w nich opiniach biegłego kardiologa i biegłych Medycyny Pracy. Dowodów tych - co wynika z protokołu rozprawy z 22 listopada 2012 r. – nawet nie ujawnił na rozprawie. Zdaniem Sądu Okręgowego, pozbawiło to strony prawa zadawania biegłemu pytań i roztrząsania wyników postępowania dowodowego z opinii biegłego zgodnie z art. 210 § 3 k.p.c., a więc także krytyki opinii biegłego. Dlatego dowód z opinii biegłego ze sprawy XU …/11 nie mógł być traktowany jako dowód w procesie w sprawie z powództwa powódki B.

M. Oparcie więc orzeczenia Sądu Rejonowego na opinii biegłego w sprawie XU …/11 jako źródła materiału faktycznego w sprawie, która stanowiła podstawę ustalenia okoliczności będących przedmiotem oceny i wyroku Sądu Rejonowego było wadliwe i stanowiło podstawę uchylenia tego wyroku W zażaleniu strona pozwana zaskarżyła wyrok Sądu Okręgowego w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie od powódki kosztów dotychczasowego postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego przed Sądami pierwszej i drugiej instancji oraz kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.

W zażaleniu zarzucono naruszenie: (1) przepisów postępowania w sposób, który miał istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 386 § 4 k.p.c., polegający na błędnym uznaniu przez Sąd drugiej instancji, że wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia w całości postępowania dowodowego; (2) art. 382 k.p.c., przez jego niezastosowanie; (3) art. 385 k.p.c., ewentualnie art. 386 § 1, przez ich niezastosowanie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W postępowaniu apelacyjnym Sąd drugiej instancji, kontynuując postępowanie przed sądem pierwszej instancji, rozpoznaje sprawę na nowo w sposób - w zasadzie - nieograniczony (art. 378 § 1 i art. 382 k.p.c.). W konsekwencji, w razie uwzględnienia apelacji - z reguły - zmienia zaskarżony wyrok i orzeka co do istoty sprawy (art. 386 § 1 k.p.c.). Uchylenie zaskarżonego wyroku połączone z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji dopuszczone zostało jedynie w przypadkach określonych w art. 386 § 2 i 4 k.p.c. Kontroli prawidłowości takiego orzeczenia służy zażalenie przewidziane w art. 3941 § 11 k.p.c.Z brzmienia art. 386 § 4 k.p.c. jednoznacznie wynika, że podstawę taką stanowi konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości.

Po zmianie tego przepisu, dokonanej ustawą z dnia 24 maja 2000 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego, ustawy o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz ustawy o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. Nr 48, poz. 554 z późn. zm.), która weszła w życie z dniem 1 lipca 2000 r., potrzeba uzupełnienia postępowania dowodowego w znacznej części nie jest już podstawą do wydania przez sąd drugiej instancji orzeczenia kasatoryjnego.W sprawie rozpoznawanej przez Sąd Okręgowy nie zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości.

Sąd Okręgowy wprawdzie stwierdził, że Sąd Rejonowy postępowanie dowodowe ograniczył jedynie do wydania postanowienia o dopuszczeniu dowodu z akt o sygnaturze XU …/11 i zawartych w nich opiniach biegłego kardiologa i biegłych Medycyny Pracy, jednakże stwierdzenie to nie oddaje rzeczywistego stanu rzeczy. Sąd Okręgowy w tym samym uzasadnieniu stwierdził, że Sąd Rejonowy, „ustalając w sprawie stan faktyczny oparł się na opinii biegłych sądowych a także na zeznaniach przesłuchanych w sprawie świadków”. Trafnie też skarżąca podkreśliła, że dowód z opinii biegłego był tylko jednym z wielu dowodów, jakie Sąd pierwszej instancji przeprowadził.

Istotnie, jak wynika z protokołów rozpraw w postepowaniu w pierwszej instancji, Sąd Rejonowy dopuścił i przeprowadził wiele dowodów (vide karty: 93, 134, 139-141 odwrót, 174, 202-203), co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu jego wyroku. Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji, pozostawiając rozstrzygniecie o kosztach postępowania zażaleniowego Sądowi Apelacyjnemu stosownie do art. 108 § 2 w związku z art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c.