Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PZ 22/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-payment of fees after court order rejecting fee waiver request.

Numero d'incarto II PZ 22/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision to reject the appeal due to unpaid fees. The appellant had initially paid a small fee, then requested a waiver after being ordered to pay the balance, but the waiver request was denied. The court ruled that once the lower court rejected the waiver request, the statutory deadline for payment began immediately, and the failure to pay within that period resulted in the automatic dismissal of the appeal.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 112 ust. 2, 3 u.k.s.; Art. 1302 k.p.c.: If a request for exemption from court costs is rejected before the payment deadline expires, the party is summoned to pay; however, if the appeal is not paid within the subsequent one-week period following the rejection of the waiver request, the appeal is dismissed without prior summons.

Parole chiave

Generato dall'IA
court costs fee waiver appeal dismissal professional representative payment deadline recupero dei costi ripetibili dell'avvocato pagamento degli arretrati

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 112 ust. 2 u.k.s.
jako jedno z rozstrzygnięć świadczących o rozbieżności w orzecznictwie, która dana uchwała usuwa.Wprowadzenie art. 112 ust.
Art. 112 ust. 3 u.k.s.
jako jedno z rozstrzygnięć świadczących o rozbieżności w orzecznictwie, która dana uchwała usuwa.Wprowadzenie art. 112 ust. 3 u.k.s. jako wyjątku od regulacji przyjętej w ust.
Art. 1302 k.p.c.
2 tego przepisu było skorelowane z wcześniejszym wprowadzeniem art. 1302 k.p.c., który stanowił wyjątek od ogólnych zasad określonych w art.
Art. 370 k.p.c.
apelacja podlega odrzuceniu (art. 370 oraz 373 k.p.c.).
Art. 373 k.p.c.
Z tych przyczyn Sąd odwoławczy orzekł w myśl art. 373 k.p.c.Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył zażaleniem pełnomocnik powódki, wskazując na naruszenie art.
art. 373 k.p.c
Z tych przyczyn Sąd odwoławczy orzekł w myśl art. 373 k.p.c.Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył zażaleniem pełnomocnik powódki, wskazując na naruszenie art.
art. 1302 § 1 k.p.c
2 tego przepisu było skorelowane z wcześniejszym wprowadzeniem art. 1302 k.p.c., który stanowił wyjątek od ogólnych zasad określonych w art.
art. 130 k.p.c
785, dalej jako u.k.s.), jeżeli wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zgłoszony przed upływem terminu do opłacenia pisma został prawomocnie oddalony, przewodniczący wzywa stronę do opłacenia złożonego pisma, na podstawie art. 130 k.p.c.
art. 1302 k.p.c
2 tego przepisu było skorelowane z wcześniejszym wprowadzeniem art. 1302 k.p.c., który stanowił wyjątek od ogólnych zasad określonych w art.
art. 3941 § 3 k.p.c
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PZ 22/19 POSTANOWIENIE Dnia 23 stycznia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Staryk (przewodniczący)‎SSN Bohdan Bieniek (sprawozdawca)‎SSN Zbigniew Myszka w sprawie z powództwa I. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością‎przeciwko S. C.‎o odszkodowanie,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 23 stycznia 2020 r.,‎zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Okręgowego w G.‎z dnia 16 lipca 2019 r., sygn. akt VII Pa (…), oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w G., postanowieniem z dnia 16 lipca 2019 r., odrzucił apelację I. Sp. z o.o. w G. od wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 4 grudnia 2018 r. (IV P (…)).Z ustaleń Sądu Okręgowego wynika, że powódka składając apelację uiściła opłatę w kwocie 30 zł. Następnie pełnomocnik skarżącej Spółki został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych apelacji przez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz uiszczenie brakującej części opłaty od apelacji w kwocie 2.890 zł pod rygorem jej odrzucenia (k. 311).

Odpis tego wezwania pełnomocnik powódki odebrał w dniu 9 kwietnia 2019 r. i wówczas złożył wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych. Sąd Okręgowy w G. postanowieniem z dnia 5 czerwca 2019 r., oddalił ten wniosek, a odpis tego orzeczenia pełnomocnik powódki otrzymał w dniu 25 czerwca 2019 r.Zdaniem Sądu Okręgowego, nie ma podstaw do ponownego wzywania profesjonalnego pełnomocnika do uiszczenia brakującej opłaty w razie oddalenia wniosku (oddalenia zażalenia) na odmowę zwolnienia od tego obowiązku. Skoro odpis stosownego orzeczenia sądu pełnomocnik otrzymał w dniu 15 czerwca 2019 r., to termin do uiszczenia brakującej części opłaty upłynął w dniu 2 lipca 2019 r., a do tego czasu opłata nie została opłacona.

Na poparcie swego stanowiska Sąd Okręgowy odwołał się do uchwały składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2017 r., III CZP 82/16 (OSNCP 2017 nr 7-8, poz. 75). Z tych przyczyn Sąd odwoławczy orzekł w myśl art. 373 k.p.c.Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył zażaleniem pełnomocnik powódki, wskazując na naruszenie art. 1302 § 1 k.p.c., przez jego niezastosowanie i odrzucenie apelacji zamiast jej zwrócenie, co tym samym wykluczyło opcję jej ponownego opłacenia ze skutkiem od daty pierwotnego wniesienia.Mając powyższe na uwadze, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 16 lipca 2019 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 112 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (jednolity tekst: Dz.U. z 2019 r., poz. 785, dalej jako u.k.s.), jeżeli wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zgłoszony przed upływem terminu do opłacenia pisma został prawomocnie oddalony, przewodniczący wzywa stronę do opłacenia złożonego pisma, na podstawie art. 130 k.p.c. Jednakże w myśl art. 112 ust. 3 u.k.s. powyższego przepisu nie stosuje się, jeżeli pismo podlegające opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości przedmiotu sporu lub wartości przedmiotu zaskarżenia, zostało wniesione przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego.W takim przypadku, jeżeli wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych złożony przed upływem terminu do opłacenia pisma (tak było w sprawie) został oddalony przez sąd drugiej instancji, tygodniowy termin do opłacenia pisma biegnie od dnia doręczenia stronie postanowienia, a gdy postanowienie zostało wydane na posiedzeniu jawnym - od dnia jego ogłoszenia.W orzecznictwie ten wątek został dostatecznie wyjaśniony (zob. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 15 czerwca 2010 r., II UZP 4/10, OSNP 2011 nr 3-4, poz. 38; uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2017 r. - zasada prawna - III CZP 82/16, OSNC 2017 nr 7-8, poz. 75), a mianowicie, że dane rozwiązanie dotyczy środków odwoławczych i środków zaskarżenia.Z tego wynika, że co do zasady w razie nieuiszczenia opłaty w terminie określonym w art. 112 ust. 3 u.k.s. apelacja podlega odrzuceniu (art. 370 oraz 373 k.p.c.).

Opisanego mechanizmu w żaden sposób nie zmienia powołany przez skarżącego argument o konieczności zwrotu apelacji, która nie została prawidłowo opłacona przez profesjonalnego pełnomocnika. Wsparciem jego poglądu nie jest także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 kwietnia 2015 r., II CZ 15/15 (LEX nr 1747349). Powołanie się na zacytowane orzeczenie świadczy co najwyższej o powierzchownym zainteresowaniu się danym problemem przez skarżącego, skoro ów judykat aprobował pogląd o odrzuceniu skargi kasacyjnej w razie jej nieopłacenia.

Zresztą dane postanowienie zostało przywołane w cytowanej przez Sąd Okręgowy uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2017 r., III CZP 82/16 (OSNCP 2017 nr 7-8, poz.

75) jako jedno z rozstrzygnięć świadczących o rozbieżności w orzecznictwie, która dana uchwała usuwa.Wprowadzenie art. 112 ust. 3 u.k.s. jako wyjątku od regulacji przyjętej w ust. 2 tego przepisu było skorelowane z wcześniejszym wprowadzeniem art. 1302 k.p.c., który stanowił wyjątek od ogólnych zasad określonych w art. 130 k.p.c. Artykuł 1302 k.p.c., w pierwotnym brzmieniu, wprowadzał względem pism procesowych złożonych przez zawodowych pełnomocników, które nie zostały opłacone opłatą stałą lub stosunkową od wskazanej przez stronę wartości przedmiotu sporu lub zaskarżenia, rygor zwrotu pisma, a w przypadku środków zaskarżenia rygor odrzucenia bez uprzedniego wezwania do uzupełnienia tego braku.

Jednocześnie pamiętać należy, że zwrot pisma procesowego z powodu nieusunięcia jego braków fiskalnych nie jest możliwy po nadaniu mu biegu przez przewodniczącego (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 3 listopada 2004 r., III CK 510/03, OSNC 2005 nr 11, poz. 194; wyroki: z dnia 30 września 2010 r., I CSK 555/09, OSNC 2005 nr 11, poz. 194; z dnia 7 października 2011 r., II CSK 51/11, LEX nr 1084550).Kierując się tym orzecznictwem w postanowieniu z dnia 9 października 2013 r., V CZ 45/13 (LEX nr 1394102) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że do odrzucenia apelacji nie powinno było dojść już po nadaniu jej biegu przez sąd drugiej instancji.

Jak wiadomo w sprawie sąd drugiej instancji wezwał pełnomocnika strony powodowej do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia i uiszczenia brakującej opłaty od apelacji, a ten w odpowiedzi złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W tym stanie rzeczy zażalenie nie jest zasadne i podlega oddaleniu w myśl art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.