Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PZ 19/11 Generato dall'IA

Supreme Court allows appeal against dismissal of labor relationship claim and unpaid wages.

Numero d'incarto II PZ 19/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court allowed the plaintiff's appeal against the District Court's dismissal of her claim. The lower court had rejected the appeal because it appeared to target only unpaid wages while the first-instance judgment primarily addressed the labor relationship status. The Supreme Court clarified that the first-instance judgment covered both the existence of the employment relationship and the wages for September and October 2010, making the appeal valid against the entire ruling.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 373 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 15 k.p.c.: An appeal is admissible if the first-instance judgment addresses all claims presented in the complaint, even if certain monetary awards are not explicitly detailed in the reasoning.

Parole chiave

Generato dall'IA
labor relationship dispute appeal admissibility unpaid wages claim first instance judgment procedural dismissal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 373 k.p.c.
art. 373 k.p.c. Z motywów odrzucenia wynika, że Sąd pierwszej instancji miałby
Art. 394 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
Art. 398 § 15 k.p.c.
Z tych motywów orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 398 15 § 1 k.p.c.
art. 373 k.p.c
art. 373 k.p.c. Z motywów odrzucenia wynika, że Sąd pierwszej instancji miałby
art. 3941 § 3 k.p.c
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PZ 19/11

POSTANOWIENIE

Dnia 6 września 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Korzeniowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Zbigniew Myszka

SSN Romualda Spyt

w sprawie z powództwa J. S.

przeciwko Zespołowi Szkół nr 1 z Oddziałami Sportowymi […]

o ustalenie istnienia stosunku pracy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 6 września 2011 r.,

zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych z dnia 21 marca 2011 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy postanowieniem z 21 marca 2011 r. odrzucił apelację

powódki J. S. od wyroku Sądu Rejonowego z 10 grudnia 2010 r. oddalającego jej

powództwo.

W apelacji powódka wniosła o zmianę wyroku w całości i zasądzenie

wynagrodzenia za pracę za wrzesień i październik 2010 r.

Apelację uznano za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu na podstawie

art. 373 k.p.c. Z motywów odrzucenia wynika, że Sąd pierwszej instancji miałby

orzec jedynie w sprawie o ustalenie istnienia stosunku pracy, natomiast apelacja

skarży wyrok co do wynagrodzeń za pracę za wrzesień i za października 2010 r. i

żąda zasądzenia tych świadczeń. Apelacja została więc wywiedziona od

nieistniejącego orzeczenia.

W zażaleniu zarzucono brak podstaw do odrzucenia apelacji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest zasadne. Apelacja niezasadnie została odrzucona.

Przede wszystkim nie ma wątpliwości, że przedmiot sprawy przed Sądem

pierwszej instancji obejmował zgłoszone w pozwie żądanie ustalenia (trwania)

stosunku pracy do 31 sierpnia 2011 r. i żądanie zasądzenia wynagrodzenia za

wrzesień i październik 2010 r. wynikające z rozszerzenia powództwa pismem z 21

października 2010 r. Pozwany wdał się w spór co do obu tych roszczeń wnosząc o

ich oddalenie, gdyż według niego stosunek pracy ustał 31 sierpnia 2010 r. (jego

pismo z 1 grudnia 2010 r.).

Takie też żądania było przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu pierwszej

instancji. Wynika to z oddalenia powództwa (sentencja wyroku). W części wstępnej

uzasadnienia wyroku Sąd wszak wskazał, że powództwo składa się z żądania

ustalenia stosunku pracy i żądania wynagrodzenia. Samo natomiast oddalenie

żądania ustalenia stosunku pracy po 31 sierpnia 2010 r. wystarczająco tłumaczy,

dlaczego Sąd pierwszej instancji nie musiał uzasadniać (literalnie) oddalenia

żądania wynagrodzenia za wrzesień i października 2010 r., skoro rozstrzygnął, że

po 31 sierpnia 2010 r. nie było stosunku pracy.

O objęciu tym orzeczeniem (oddaleniem) również żądania wynagrodzenia za

pracę świadczy uwzględnienie przez Sąd pierwszej instancji - postanowieniem z 4

lutego 2011 r. - zażalenia pozwanej na brak rozstrzygnięcia o kosztach zastępstwa

procesowego strony pozwanej należnych jej od oddalonego roszczenia o

wynagrodzenie za pracę.

Rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji zostało zaskarżone apelacją w

całości. Oczywiste jest zatem, że powódka skarży to o czym rozstrzygnął Sąd

pierwszej instancji, czyli o oddaleniu żądania ustalenia dalszego stosunku pracy i

wynagrodzenia za pracę za wskazane miesiące.

Apelacja została przedstawiona Sądowi drugiej instancji i nieuprawnione było

założenie, że przedmiot zaskarżenia rozmija się z przedmiotem orzeczenia. Innymi

słowy apelacja nie została wniesiona od nieistniejącego orzeczenia i nie było

podstaw do jej odrzucenia na podstawie art. 373 k.p.c.

Z tych motywów orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 398 15 § 1 k.p.c.

w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.