Supreme Court dismisses appeal for non-payment of filing fees, citing Constitutional Court rulings.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's order rejecting a cassation complaint due to unpaid filing fees. The appellant argued that the relevant procedural code provision was unconstitutional and had already been repealed, yet the court noted the Constitutional Court had previously upheld the constitutionality of rejecting appeals filed by professional lawyers without payment. Consequently, the court ruled that the statutory requirement to reject unfiled appeals by professionals remains valid until the specific transitional provisions expire.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 130 ust. 2 § 3 k.p.c.; Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP; Art. 78 Konstytucji RP: The Constitutional Court has established that rejecting appeals filed by professional lawyers who have not paid the requisite fees does not violate constitutional principles of legal protection and equality before the law.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II PZ 16/09
POSTANOWIENIE
Dnia 28 października 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jolanta Strusińska-Żukowska (przewodniczący)
SSN Małgorzata Gersdorf (sprawozdawca)
SSN Zbigniew Myszka
w sprawie z powództwa J. M.
przeciwko Przemysłowemu Instytutowi Maszyn Budowlanych Sp. z o.o. […]
o odszkodowanie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 28 października 2009 r.,
zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 3 czerwca 2009 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2009 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę
kasacyjną pełnomocnika J. M. w sprawie przeciwko Instytutowi Maszyn
Budowlanych Sp. z o.o.
Sąd Okręgowy wskazał, że skarga kasacyjna nie została opłacona należną
w sprawie – z uwagi na wartość przedmiotu sporu - opłatą podstawową. W związku
z tym skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na zasadzie art. 130 2 § 3 k.p.c.
W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik powoda wniósł o uchylenie
zaskarżonego postanowienia a także zwrócenie się przez Sąd Najwyższy z
pytaniem prawnym co do zgodności art. 130 2 § 3 k.p.c. z art. 45 ust. 1 oraz art. 78
Konstytucji RP a w razie orzeczenia o niezgodności z Konstytucją RP – o
umożliwienie uzupełnienia opłaty. Pełnomocnik powoda wskazał, że art. 130 2 § 3
k.p.c. traci moc z dniem 1 lipca 2009 r. na skutek jego uchylenia przez
ustawodawcę. Wśród motywów jego uchylenia ustawodawca m. in. miał kierować
się – na co wskazuje pełnomocnik powołując dokumenty z procesu legislacyjnego –
rozstrzygnięciem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 maja 2008 r., sygn. P 18/07.
Jakkolwiek Trybunał rozpatrywał w tym wyroku zagadnienie konstytucyjności art.
3701 k.p.c., to jednak – zdaniem skarżącego – w całej rozciągłości argumentacja
Trybunału daje się stosować w odniesieniu do art. 130 2 § 3 k.p.c. Nie uzasadnia to
wiec stosowania tak surowego środka jakim jest odrzucenie środka odwoławczego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie znajduje uzasadnionych podstaw.
Przedstawione przez skarżącego zagadnienie zgodności z Konstytucją RP
art. 1302 § 3 k.p.c. zostało rozstrzygnięte przez Trybunał Konstytucyjny w trzech
wyrokach – z dnia 17 listopada 2008 r. sygn. SK 33/07, z dnia 28 maja 2009 r.
sygn. P 87/09 oraz z dnia 14 września 2009 r. sygn. SK 47/07. Trybunał
Konstytucyjny uznał że odrzucenie odpowiednio apelacji, zażalenia i zarzutów od
nakazu zapłaty, które nie zostały opłacone, a wnoszone były przez profesjonalnego
pełnomocnika, było dopuszczalne w świetle Konstytucji RP. Nie zachodziła
zdaniem Trybunału Konstytucyjnego niezgodność art. 1302 § 3 k.p.c. z art. 45 ust. 1
oraz art. 78 Konstytucji, które to wzorce konstytucyjności proponował pełnomocnik
skarżącego w zażaleniu. Jakkolwiek zatem ustawodawca uchylił przepis art. 1302 §
3 k.p.c., to jednak w przypadkach, w których znajduje on zastosowanie (patrz w
szczególności art. 8 ust. 1 ustawy z dania 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy –
Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, Dz.U. Nr 234 poz.
1571), środki odwoławcze wnoszone przez pełnomocników a nieopłacone
należycie podlegają odrzuceniu bez wzywania do uzupełnienia braków.
Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.