Supreme Court sets aside lower court order charging civil litigation costs against a party exempted from such fees.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court set aside a lower court order that charged the plaintiff with court costs, reversing the appellate court's decision. The plaintiff argued that since they were exempted from court costs by a prior ruling, they could not be charged under Article 113 of the Civil Costs Act. The court held that because the plaintiff had no claim to recover against the defendant, the statutory conditions for shifting costs to the exempted party were not met, making the lower court's order legally invalid.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 96 ust. 1 pkt 10; Art. 113 ust. 1, 2, 4 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych: A party exempted from court costs cannot be charged with them if the opposing party has no claim to recover costs from them.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II PZ 14/10
POSTANOWIENIE
Dnia 11 sierpnia 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący)
SSN Halina Kiryło
SSN Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa A. G.
przeciwko F. Sp. z o.o.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 11 sierpnia 2010 r.,
zażalenia powódki na postanowienie zawarte w pkt IV wyroku
Sądu Apelacyjnego z dnia 23 grudnia 2009 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 grudnia 2009 r. Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych w sprawie z powództwa A. G. przeciwko F. Spółka z o.o.
o zapłatę, po rozpoznaniu apelacji powódki oraz zażalenia pozwanej, od wyroku
Sądu Okręgowego – Sądu Pracy z dnia 8 września 2009 r.: oddalił apelację (pkt I.);
zasądził od powódki na rzecz pozwanego kwotę 1000 zł. tytułem zwrotu części
kosztów procesu za drugą instancję (pkt II.); oddalił zażalenie pozwanego (pkt III.);
nakazał ściągnąć od powódki na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego kwotę
1000 zł. tytułem części kosztów sądowych (IV.). Podstawą prawną rozstrzygnięcia
zawartego w pkt IV wyroku – stosownie do uzasadnienia – jest przepis art. 113 ust.
4 w związku z art. 13 i art. 26 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach
sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 ze zm.).
Powyższe postanowienie powódka zaskarżyła zażaleniem wnosząc o
uchylenie
zaskarżonego
postanowienia
i
nieobciążanie
powódki
kosztami
sądowymi oraz o zasądzenie od pozwanej na rzecz powódki kosztów postępowania
zażaleniowego według norm przepisanych.
Wnosząca zażalenie zarzuciła naruszenie art. 113 ust. 4 ustawy o kosztach
sądowych w sprawach cywilnych. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca wskazała, że
w postępowaniu była zwolniona od kosztów sądowych i wobec tego nie było
podstaw do obciążenia jej kosztami sądowymi na podstawie art. 113 ust. 4 ustawy
o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarżąca
została
zwolniona
od
kosztów
sądowych
na
podstawie
postanowienia Sądu Okręgowego – Sądu Pracy z dnia 10 czerwca 2009 r. Zgodnie
z art. 96 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w
sprawach cywilnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594 ze zm.) strona, która została
zwolniona od kosztów sądowych przez sąd – w zakresie przyznanego jej
zwolnienia – nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych, które zgodnie z art.
2 ust. 1 powołanej ustawy obejmują opłaty i wydatki.
Na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach
cywilnych kosztami sądowymi, których strona nie miała obowiązku uiścić lub
których nie miał obowiązku uiścić kurator albo prokurator, sąd w orzeczeniu
kończącym sprawę w instancji obciąży przeciwnika, jeżeli istnieją do tego
podstawy, przy odpowiednim zastosowaniu zasad obowiązujących przy zwrocie
kosztów procesu.
Wobec oddalenia powództwa wyrokiem Sądu pierwszej instancji i oddalenia
apelacji powódki w wyroku Sądu drugiej instancji nie zachodziły podstawy do
obciążenia kosztami sądowymi strony pozwanej. Zgodnie z art. 113 ust. 2
powołanej ustawy koszty nieobciążające przeciwnika sąd w orzeczeniu kończącym
sprawę w instancji nakazuje ściągnąć z roszczenia zasądzonego na rzecz: strony,
której czynność spowodowała ich powstanie. Sytuacja taka nie zachodzi, bo nie ma
roszczenia zasądzonego na rzecz strony, której czynność spowodowała koszty.
Stosownie zaś do art. 113 ust. 4 ustawy o kosztach sądowych w sprawach
cywilnych w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może odstąpić od
przewidzianego w ust. 2 i 3 obciążenia kosztami. Zastosowanie tego przepisu nie
było uprawnione, skoro – jak wyżej przedstawiono – nie miała miejsca ani sytuacja
określona w ust. 2 ani też w ust. 3 art. 113 ustawy o kosztach sądowych w
sprawach cywilnych.
Wobec powyższego – uznając zasadność zarzutu zażalenia – Sąd
Najwyższy postanowił jak w sentencji na podstawie art. 398 15 § 1 zdanie pierwsze
k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.