Supreme Court reduced lawyer fees in labor compensation case by correcting misapplied minimum rate provisions.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court partially allowed the plaintiff's appeal regarding legal costs, reducing the awarded fees from 2,700 zł to 120 zł. The lower court incorrectly applied a minimum fee rate intended for a different procedural context to a labor compensation claim. The court ruled that the specific statutory provisions for labor disputes require a different fee calculation, thereby correcting the procedural error.
Regesto Legislator
Generato dall'IA§ 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych; § 11 ust. 1 pkt 1 i § 12 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia: In labor compensation cases under Art. 45 of the Code of Civil Procedure, the minimum fee rate for legal representation is determined by specific provisions distinct from general civil procedure rules, precluding the application of alternative minimum rates.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II PZ 12/12
POSTANOWIENIE
Dnia 28 czerwca 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Roman Kuczyński (przewodniczący)
SSN Beata Gudowska
SSN Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa E. J.
przeciwko S. B. Oddziałowi w Polsce
o odszkodowanie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 28 czerwca 2012 r.,
zażalenia powódki na postanowienie zawarte w punkcie 2 wyroku Sądu
Okręgowego
z dnia 12 stycznia 2012 r.,
1. zmienia zaskarżone postanowienie i zasądza od powódki
na rzecz strony pozwanej 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem
zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oddalając dalej idące
zażalenie,
2. znosi wzajemnie między stronami koszty postępowania
zażaleniowego.
UZASADNIENIE
W sprawie o odszkodowanie po wypowiedzeniu umowy o pracę Sąd
Okręgowy wyrokiem z 12 stycznia 2012 r. oddalił apelację powódki od wyroku
oddalającego jej powództwo o odszkodowanie i zasądził od niej na rzecz strony
pozwanej (pracodawcy) 2.700 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego
za instancję odwoławczą. W uzasadnieniu wskazał na przepisy art. 98 k.p.c., § 6
pkt 7 oraz § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z 28 września 2002 r. w sprawie opłat
za czynności radców prawnych.
W zażaleniu na koszty zastępstwa procesowego powódka zarzuciła
naruszenie art. 102 k.p.c. przez niezastosowanie tego przepisu i nieodstąpienie od
obciążenia jej kosztami w postępowaniu odwoławczym w całości, a co najmniej w
części. Wniosła o zmianę orzeczenia o kosztach procesu i wzajemne ich zniesienie,
ewentualnie o obniżenie kosztów obciążających powódkę w znacznej części.
W odpowiedzi strona pozwana wniosła o oddalenie zażalenia i zasądzenie
od powódki kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie w znacznej części zostało uwzględnione, gdyż obciążenie powódki
kosztami
zastępstwa
procesowego
zostało
zawyżone
w
zaskarżonym
postanowieniu. Nie było podstaw do sięgania do stawki minimalnej z § 6 pkt 7
rozporządzenia z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców
prawnych, gdyż stawka ta odrębnie i samodzielnie została określona w § 11 ust. 1
pkt 1 tego rozporządzenia. Sąd drugiej instancji nie mógł więc rozstrzygać
przyjmując koniunkcję tych przepisów, przy czym zapewne tylko omyłkowo powołał
„§ 12 ust. 1 pkt 1” (według rozporządzenia z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za
czynności adwokackie). Przedmiotem sprawy było roszczenie z art. 45 k.p. i nawet
wysokość dochodzonego odszkodowania nie pozwalała odejść od stawki
minimalnej określonej w rozporządzeniu w sprawie opłat za czynności radców
prawnych, w tym wypadku w § 11 ust. 1 pkt 1 i § 12 ust. 1 pkt 1.
W sprawie nie miałaby zastosowania stawka minimalna z § 11 ust. 1 pkt 2
rozporządzenia, gdyż skład powiększony Sądu Najwyższego w uchwale z 24 lutego
2011, I PZP 6/11 (OSNP 2011 nr 21-22, poz. 268), której nadał moc zasady
prawnej, rozstrzygnął, że: „Podstawę zasądzenia przez sąd opłaty za czynności
adwokata z tytułu zastępstwa prawnego w sprawie ze stosunku pracy o
odszkodowanie, o którym mowa w art. 56 § 1 w związku z art. 58 k.p., stanowi
stawka minimalna określona w § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności
adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy
prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Uchwała ta ze
względu na tożsamość zasad ma zastosowanie do opłat za czynności radców
prawnych oraz do roszczeń alternatywnych z art. 45 k.p. Innymi słowy w sprawie o
odszkodowanie,
którego
pracownik dochodzi na
podstawie
art.
k.p.,
zastosowanie ma stawka z § 11 ust. 1 pkt 1 a nie z pkt 2 rozporządzenia w sprawie
opłat za czynności radców prawnych.
Wobec wskazanej zasadniczej wadliwości należało zmienić zaskarżone
postanowienie i zasądzić od powódki na rzecz strony pozwanej 120 zł tytułem
zwrotu koszów zastępstwa procesowego (§ 2 ust. 2, § 11 ust. 1 pkt 1 i § 12 ust. 1
pkt 1 rozporządzenia z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców
prawnych).
Dalej idące zażalenie nie było zasadne, jako że podane w nim okoliczności
nie uzasadniały całkowitego zwolnienia powódki na podstawie art. 102 k.p.c. od
kosztów zastępstwa procesowego należnych stronie pozwanej.
Z tych motywów orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 394 1 § 3 w
związku z art. 39816 i art. 39814 k.p.c.
Taki wynik, w tym przyczyna zmiany zaskarżonego orzeczenia, w ocenie
składu rozpoznającego zażalenie uzasadniał wzajemne zniesienie między stronami
kosztów postępowania zażaleniowego.