Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PZ 12/12 Generato dall'IA

Supreme Court reduced lawyer fees in labor compensation case by correcting misapplied minimum rate provisions.

Numero d'incarto II PZ 12/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court partially allowed the plaintiff's appeal regarding legal costs, reducing the awarded fees from 2,700 zł to 120 zł. The lower court incorrectly applied a minimum fee rate intended for a different procedural context to a labor compensation claim. The court ruled that the specific statutory provisions for labor disputes require a different fee calculation, thereby correcting the procedural error.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

§ 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych; § 11 ust. 1 pkt 1 i § 12 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia: In labor compensation cases under Art. 45 of the Code of Civil Procedure, the minimum fee rate for legal representation is determined by specific provisions distinct from general civil procedure rules, precluding the application of alternative minimum rates.

Parole chiave

Generato dall'IA
labor compensation claim legal costs appeal lawyer fee calculation civil procedure code procedural error correction minimum fee rate legal representation fees

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 98 k.p.c.
W uzasadnieniu wskazał na przepisy art. 98 k.p.c., § 6
§ 6 pkt 7 rozporządzenia z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych
§ 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych
art. 102 k.p.c.
naruszenie art. 102 k.p.c. przez niezastosowanie tego przepisu i nieodstąpienie od
art. 394 § 3 k.p.c.
Z tych motywów orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 394 1 § 3 w
art. 398 § 16 k.p.c.
związku z art. 39816 i art.
art. 398 § 14 k.p.c.
związku z art. 39816 i art.
art. 98 k.p.c
W uzasadnieniu wskazał na przepisy art. 98 k.p.c., § 6
art. 102 k.p.c
naruszenie art. 102 k.p.c.
art. 45 k.p
Przedmiotem sprawy było roszczenie z art. 45 k.p.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I PZP 6/11
2011, I PZP 6/11 (OSNP 2011 nr 21-22, poz.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PZ 12/12

POSTANOWIENIE

Dnia 28 czerwca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Roman Kuczyński (przewodniczący)

SSN Beata Gudowska

SSN Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa E. J.

przeciwko S. B. Oddziałowi w Polsce

o odszkodowanie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 28 czerwca 2012 r.,

zażalenia powódki na postanowienie zawarte w punkcie 2 wyroku Sądu

Okręgowego

z dnia 12 stycznia 2012 r.,

1. zmienia zaskarżone postanowienie i zasądza od powódki

na rzecz strony pozwanej 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem

zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oddalając dalej idące

zażalenie,

2. znosi wzajemnie między stronami koszty postępowania

zażaleniowego.

UZASADNIENIE

W sprawie o odszkodowanie po wypowiedzeniu umowy o pracę Sąd

Okręgowy wyrokiem z 12 stycznia 2012 r. oddalił apelację powódki od wyroku

oddalającego jej powództwo o odszkodowanie i zasądził od niej na rzecz strony

pozwanej (pracodawcy) 2.700 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego

za instancję odwoławczą. W uzasadnieniu wskazał na przepisy art. 98 k.p.c., § 6

pkt 7 oraz § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z 28 września 2002 r. w sprawie opłat

za czynności radców prawnych.

W zażaleniu na koszty zastępstwa procesowego powódka zarzuciła

naruszenie art. 102 k.p.c. przez niezastosowanie tego przepisu i nieodstąpienie od

obciążenia jej kosztami w postępowaniu odwoławczym w całości, a co najmniej w

części. Wniosła o zmianę orzeczenia o kosztach procesu i wzajemne ich zniesienie,

ewentualnie o obniżenie kosztów obciążających powódkę w znacznej części.

W odpowiedzi strona pozwana wniosła o oddalenie zażalenia i zasądzenie

od powódki kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie w znacznej części zostało uwzględnione, gdyż obciążenie powódki

kosztami

zastępstwa

procesowego

zostało

zawyżone

w

zaskarżonym

postanowieniu. Nie było podstaw do sięgania do stawki minimalnej z § 6 pkt 7

rozporządzenia z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców

prawnych, gdyż stawka ta odrębnie i samodzielnie została określona w § 11 ust. 1

pkt 1 tego rozporządzenia. Sąd drugiej instancji nie mógł więc rozstrzygać

przyjmując koniunkcję tych przepisów, przy czym zapewne tylko omyłkowo powołał

„§ 12 ust. 1 pkt 1” (według rozporządzenia z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za

czynności adwokackie). Przedmiotem sprawy było roszczenie z art. 45 k.p. i nawet

wysokość dochodzonego odszkodowania nie pozwalała odejść od stawki

minimalnej określonej w rozporządzeniu w sprawie opłat za czynności radców

prawnych, w tym wypadku w § 11 ust. 1 pkt 1 i § 12 ust. 1 pkt 1.

W sprawie nie miałaby zastosowania stawka minimalna z § 11 ust. 1 pkt 2

rozporządzenia, gdyż skład powiększony Sądu Najwyższego w uchwale z 24 lutego

2011, I PZP 6/11 (OSNP 2011 nr 21-22, poz. 268), której nadał moc zasady

prawnej, rozstrzygnął, że: „Podstawę zasądzenia przez sąd opłaty za czynności

adwokata z tytułu zastępstwa prawnego w sprawie ze stosunku pracy o

odszkodowanie, o którym mowa w art. 56 § 1 w związku z art. 58 k.p., stanowi

stawka minimalna określona w § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności

adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy

prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Uchwała ta ze

względu na tożsamość zasad ma zastosowanie do opłat za czynności radców

prawnych oraz do roszczeń alternatywnych z art. 45 k.p. Innymi słowy w sprawie o

odszkodowanie,

którego

pracownik dochodzi na

podstawie

art.

k.p.,

zastosowanie ma stawka z § 11 ust. 1 pkt 1 a nie z pkt 2 rozporządzenia w sprawie

opłat za czynności radców prawnych.

Wobec wskazanej zasadniczej wadliwości należało zmienić zaskarżone

postanowienie i zasądzić od powódki na rzecz strony pozwanej 120 zł tytułem

zwrotu koszów zastępstwa procesowego (§ 2 ust. 2, § 11 ust. 1 pkt 1 i § 12 ust. 1

pkt 1 rozporządzenia z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców

prawnych).

Dalej idące zażalenie nie było zasadne, jako że podane w nim okoliczności

nie uzasadniały całkowitego zwolnienia powódki na podstawie art. 102 k.p.c. od

kosztów zastępstwa procesowego należnych stronie pozwanej.

Z tych motywów orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 394 1 § 3 w

związku z art. 39816 i art. 39814 k.p.c.

Taki wynik, w tym przyczyna zmiany zaskarżonego orzeczenia, w ocenie

składu rozpoznającego zażalenie uzasadniał wzajemne zniesienie między stronami

kosztów postępowania zażaleniowego.