Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PSKP 7/23 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against its own ruling as final and non-appealable under civil procedure law.

Numero d'incarto II PSKP 7/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the plaintiff's requests to annul its own January 2023 ruling regarding the admissibility of a cassation appeal. The plaintiff argued that a later decision excluding a judge constituted a material change of circumstances warranting reconsideration under civil procedure rules. The court held that Supreme Court rulings are final and non-appealable by constitutional design, rendering any subsequent procedural changes irrelevant to the validity of the original decision.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 175 ust. 1 Konstytucji RP; art. 183 ust. 1 Konstytucji RP; art. 3941 k.p.c.; art. 3981 k.p.c.; art. 4241 k.p.c.: Rulings of the Supreme Court are final and non-appealable, and subsequent procedural changes do not affect their validity.

Parole chiave

Generato dall'IA
finality of Supreme Court rulings non-appealability of decisions constitutional court structure civil procedure code change of circumstances motivi di cassazione modificazione delle conclusioni riapertura della pratica

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 175 ust. 1 Konstytucji RP
Wyłączenie zaskarżenia orzeczeń Sądu Najwyższego wynika z ustrojowego usytuowania tego Sądu (art. 175 i art.
Art. 183 ust. 1 Konstytucji RP
175 i art. 183 Konstytucji RP), który nie jest sądem powszechnym, a więc ani sądem pierwszej, ani sądem drugiej instancji.
Art. 183 ust. 2 Konstytucji
175 i art. 183 Konstytucji RP), który nie jest sądem powszechnym, a więc ani sądem pierwszej, ani sądem drugiej instancji.
Art. 3941 k.p.c.
Stronie nie przysługuje ani zażalenie (art. 3941 k.p.c.), ani skarga kasacyjna (art.
Art. 3981 k.p.c.
3941 k.p.c.), ani skarga kasacyjna (art. 3981 k.p.c.), ani skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art.
Art. 4241 k.p.c.
3981 k.p.c.), ani skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 k.p.c.) - (postanowienie Sądu Najwyższego z 20 czerwca 2007 r., I UZ 13/07, LEX nr 898802).Podstawą zaskarżenia nie może być art.
Art. 3899 § 1 k.p.c.
Art. 359 § 1 k.p.c.
powołała się na art. 359 § 1 k.p.c., w związku z art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
359 § 1 k.p.c., w związku z art. 391 § 1 oraz art.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 oraz art. 39821 k.p.c.W uzasadnieniu wniosku wskazała ona, że postanowienie o przyjęciu skargi kasacyjnej do rozpoznania z dnia 26 stycznia 2023 r.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z 12 czerwca 2012 r., III SO 7/12
postanowienie Sądu Najwyższego z 13 marca 2012, III SO 3/12
postanowienie Sądu Najwyższego z 22 czerwca 2023 r., III CZ 464/22
postanowienie Sądu Najwyższego z 20 czerwca 2007 r., I UZ 13/07
4241 k.p.c.) - (postanowienie Sądu Najwyższego z 20 czerwca 2007 r., I UZ 13/07, LEX nr 898802).Podstawą zaskarżenia nie może być art.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II PSKP 7/23 POSTANOWIENIE Dnia 6 września 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Renata Żywicka w sprawie z powództwa L. K.‎przeciwko D. S.A. w B.‎o odszkodowanie z tytułu naruszenia zasad równego traktowania w zatrudnieniu ,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 6 września 2024 r.,‎wniosków pełnomocnika powódki z dnia 6 maja 2024 r. oraz 6 czerwca 2024 r. w przedmiocie uchylenia postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2024 r., odrzuca oba wnioski.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2023 r. Sąd Najwyższy przyjął do rozpoznania skargę kasacyjną pozwanego D. S.A. w B. od wyroku z dnia 2 grudnia 2021 r., V Pa 4/21 Sądu Okręgowego w Słupsku.Wnioskiem z dnia 6 maja 2024 r. powódka złożyła wniosek o uchylenie powyższego postanowienia jako wydanego przez wyłączonego SSN Leszka Bieleckiego - przez osobę nieuprawnioną do orzekania; zarządzenie ponownego rozpoznania - przez osobę uprawnioną do orzekania - skargi kasacyjnej pozwanej pod kątem zasadności jej przyjęcia do rozpoznania oraz o wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie odmowy jej przyjęcia do rozpoznania z powodu braku przesłanek określonych w art. 3899 § 1 k.p.c.W uzupełnieniu powyższego wniosku powódka w we wniosku z dnia 10 czerwca 2024 r. powołała się na art. 359 § 1 k.p.c., w związku z art. 391 § 1 oraz art. 39821 k.p.c.W uzasadnieniu wniosku wskazała ona, że postanowienie o przyjęciu skargi kasacyjnej do rozpoznania z dnia 26 stycznia 2023 r. jest postanowieniem, które nie kończy postępowania w sprawie i może zostać uchylone lub zmienione w razie zmiany okoliczności, nie ma bowiem ustawowej normy wyłączającej odpowiednie zastosowanie w sprawie art. 359 § 1 k.p.c. Zmianą okoliczności, w jej ocenie, jest wydanie w niniejszej sprawie postanowienia z dnia 20 marca 2024 r. w przedmiocie wyłączenia m.in.

Leszka Bieleckiego - Sędziego Sądu Najwyższego, który w składzie jednoosobowym wydał zaskarżone (wcześniejsze) postanowienie dnia 26 stycznia 2023 r. w przedmiocie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Mocą postanowienia z dnia 20 marca 2024 r. przesądzono, iż SSN Leszek Bielecki jest osobą trwale pozbawioną zdolności do orzekania w sprawie. Przed dniem wydania tego postanowienia okoliczność ta nie istniała, w związku z tym, w ocenie powódki, na skutek wyłączenia sędziego - nastąpiła istotna zmiana okoliczności, uzasadniająca konieczność ponownego zbadania, czy wydane przez niego postanowienie odpowiada prawu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek o uchylenie postanowienia złożony przez powódkę jest niedopuszczalny.Nie ulega wątpliwości, że orzeczenia Sądu Najwyższego nie podlegają zaskarżeniu. Pomimo oczywistości w tym zakresie, w judykaturze wyjaśniono tę kwestię (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z 12 czerwca 2012 r., III SO 7/12; z 13 marca 2012, III SO 3/12 i z 22 czerwca 2023 r., III CZ 464/22).W uzasadnieniu orzeczenia z 12 czerwca 2012 r. wskazano m.in., że zaskarżalność orzeczenia Sądu Najwyższego stanowiłaby wyjątek, który musiałby być wyraźnie uregulowany.

Wyłączenie zaskarżenia orzeczeń Sądu Najwyższego wynika z ustrojowego usytuowania tego Sądu (art. 175 i art. 183 Konstytucji RP), który nie jest sądem powszechnym, a więc ani sądem pierwszej, ani sądem drugiej instancji. W każdym systemie sądownictwa istnieje najwyższa instancja sądowa, której orzeczenia nie podlegają dalszemu zaskarżeniu. Tak jest co do orzeczeń - wyroków i postanowień - Sądu Najwyższego. Stronie nie przysługuje ani zażalenie (art. 3941 k.p.c.), ani skarga kasacyjna (art. 3981 k.p.c.), ani skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 k.p.c.) - (postanowienie Sądu Najwyższego z 20 czerwca 2007 r., I UZ 13/07, LEX nr 898802).Podstawą zaskarżenia nie może być art. 176 ust. 1 Konstytucji RP, gdyż zasada dwuinstancyjności postępowania dotyczy jedynie spraw przekazanych na mocy ustaw do właściwości sądów powszechnych.Sąd Najwyższy nie sprawuje w tym przypadku wymiaru sprawiedliwości w trybie nadzoru nad działalnością sądów powszechnych (art. 183 ust. 1 Konstytucji RP), lecz spełnia inne zadanie określone w ustawie (art. 183 ust. 2 Konstytucji).Należy także podkreślić, że postanowienie o wyłączenie Sędziego Sądu Najwyższego Leszka Bieleckiego zapadłe po wydaniu przez niego postanowienia w przedmiocie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji albowiem możliwości wniesienia wniosku nie przewidują przepisy obowiązującego Kodeksu postępowania cywilnego.[SOP][ał] ‎