Supreme Court dismisses union appeal as labor union representation case expired by law on entry into force.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the union's cassation appeal, ruling that the underlying labor dispute was automatically dismissed by law upon the new statute's entry into force. The union argued that the lower court's dismissal violated procedural rules and failed to address substantive issues regarding union representation. The court determined that since the case was not concluded before the new law took effect, it was legally extinguished without the need for further review.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 20 ust. 2 ustawy o zmianie ustawy o związkach zawodowych; Art. 3989 § 2 k.p.c.: Labor disputes concerning union representation pending at the time a new law enters into force are automatically dismissed by law, precluding cassation appeals.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II PSK 169/21 POSTANOWIENIE Dnia 20 lipca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Leszek Bielecki w sprawie z powództwa P. S.A. z siedzibą w W.przeciwko Ogólnopolskiemu Związkowi Zawodowemu "I."o ustalenie,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 20 lipca 2021 r.,skargi kasacyjnej strony powodowej od postanowienia Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 8 kwietnia 2020 r., sygn. akt III APz (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. odstępuje od obciążenia powódki kosztami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w P. VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z dnia 21 stycznia 2020 r., VII P (…), na podstawie art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o związkach zawodowych oraz niektórych innych ustaw (jednolity tekst: Dz.U. z 2018 r., poz. 1608) umorzył postępowanie w sprawie z powództwa P. Spółki Akcyjnej w W. o ustalenie, że Komisja Zakładowa Ogólnopolskiego Związku Zawodowego „I.” w P. S.A. nie ma uprawnień zakładowej organizacji związkowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (jednolity tekst:
Dz.U. z 2019 r., poz. 263 ze zm.). Następnie Sąd Apelacyjny w (…) III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2020 r., III APz (…), oddalił zażalenie powódki na to postanowienie.Powódka zaskarżyła postanowienie w przedmiocie oddalenia zażalenia skargą kasacyjną zarzucając naruszenie: (-) art. 20 ust. 2 ustawy z 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o związkach zawodowych oraz niektórych innych ustaw przez błędną wykładnię i uznanie, że na jego podstawie podlegają umorzeniu z mocy prawa wszystkie postępowania, w trakcie których dochodzi (choćby pośrednio) do ustalenia liczebności organizacji związkowej, a w konsekwencji ustalenie, że niniejsza sprawa jest sprawą dotyczącą reprezentatywności związku zawodowego, a zatem podlegała umorzeniu z mocy prawa; (-) art. 251 ust. 1 ustawy z 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych przez niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że stanowi on materialną podstawę powództwa; (-) art. 189 k.p.c. przez niezastosowanie i nieuznanie, że stanowi on materialnoprawną podstawę powództwa w niniejszej sprawie; (-) art. 386 § 4 w związku z art. 397 § 3 k.p.c. przez nieuchylenie postanowienia Sądu Okręgowego w P. z 21 stycznia 2020 r. i nieprzekazanie temuż sądowi sprawy do ponownego rozpoznania, podczas gdy błędna wykładnia art. 20 ust. 2 ustawy z 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o związkach zawodowych oraz niektórych innych ustaw i zastosowanie go w niniejszej sprawie przez Sąd Okręgowy oraz przyjęcie, że podstawę powództwa stanowi art. 251 ust. 1 pkt 1 ustawy o związkach zawodowych, a następnie umorzenie postępowania doprowadziło do nierozpoznania istoty sprawy, a będące tego konsekwencją pominięcie wszystkich wniosków dowodowych powódki wymagało przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości.Wskazując na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu w (…) do ponownego rozpoznania wraz z pozostawieniem temu sądowi rozstrzygnięcia o kosztach postępowania przed Sądem Najwyższym, a w przypadku stwierdzenia podstaw - o uchylenie w całości również zaskarżonego postanowienia Sądu Okręgowego w P. i przekazanie sprawy do rozpoznania temu sądowi z pozostawieniem mu rozstrzygnięcia o kosztach postępowania przed Sądem Najwyższym.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca sformułowała istotne zagadnienia prawne: 1/ „czy art.
20. ust. 2 ustawy z 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o związkach zawodowych oraz niektórych innych ustaw odnosi się stricte do spraw dotyczących reprezentatywności organizacji związkowych czy też do wszystkich spraw, w których (choćby pośrednio) dochodzi do zbadania liczebności organizacji związkowej, w tym do spraw o ustalenie istnienia organizacji związkowej i jej zakładowego charakteru?”, 2/ „czy w obecnym stanie prawnym, po wprowadzeniu sądowego ustalenia liczby organizacji związkowej na podstawie art. 251 ust. 8 ustawy o związkach zawodowych, postępowania dotyczące ustalenia, na podstawie art. 189 k.p.c., istnienia i zakładowego charakteru organizacji związkowej są dopuszczalne?”.W odpowiedzi na skargę kasacyjną OZZ „I.” z siedzibą w P. wniosła o wydanie postanowienia odmawiającego przyjęcia skargi do rozpoznania oraz o zasądzenie od powódki na rzecz pozwane kosztów postepowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.Skarga kasacyjna, jako szczególny środek zaskarżenia, służy realizacji interesu publicznego w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości. Funkcje postępowania kasacyjnego powodują, że wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz jego uzasadnienie powinny koncentrować się na wykazaniu, iż w konkretnej sprawie zachodzą okoliczności przemawiające za interwencją Sądu Najwyższego. Rozpoznanie skargi kasacyjnej następuje tylko z przyczyn kwalifikowanych, wymienionych w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c. i tylko w przypadku przekonania Sądu Najwyższego przez skarżącego, za pomocą jurydycznej argumentacji, że zachodzi publicznoprawna potrzeba rozstrzygnięcia sformułowanego w skardze zagadnienia prawnego przy jej merytorycznym rozpoznawaniu.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, gdy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Warunkiem skuteczności wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w związku z występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego jest przedstawienie problemu o charakterze abstrakcyjnym, nierozstrzygniętego w dotychczasowym orzecznictwie i wymagającego pogłębionej wykładni.
Takim zagadnieniem prawnym jest zagadnienie, które wiąże się z określonymi przepisami prawa materialnego lub procesowego, których wyjaśnienie ma nie tylko znaczenie dla rozstrzygnięcia konkretnej sprawy, lecz także dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw. Przedstawienie zagadnienia prawnego uzasadniającego wniosek o merytoryczne rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno nastąpić przez sformułowanie problemu prawnego wymagającego rozstrzygnięcia, określenie przepisów prawa, w związku z którymi powstało, i powołanie argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen.
Dopiero wtedy Sąd Najwyższy ma podstawę do oceny, czy przedstawione zagadnienie jest rzeczywiście zagadnieniem „prawnym” i to „istotnym” (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 10 września 2014 r., I CSK 729/13, LEX nr 1532950; z 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14, LEX nr 1622307). Ponadto, istotne zagadnienie prawne oraz potrzeba wykładni przepisów nie występują, jeżeli Sąd Najwyższy w określonej kwestii wyraził pogląd we wcześniejszym orzecznictwie, a nie zachodzą okoliczności uzasadniające zmianę tego poglądu (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 18 lutego 2015 r., II CSK 428/14, LEX nr 1652383; z 12 grudnia 2008 r., II PK 220/08, LEX nr 523522 oraz z 16 stycznia 2003 r., I PK 230/02, OSNP - wkładka z 2003 r. nr 13, poz. 5).Skarżąca podała w wątpliwość stan prawny po zmianach wprowadzonych ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o związkach zawodowych oraz niektórych innych ustaw w zakresie ustalenia istnienia organizacji związkowej w zakładzie pracy, jak i jej zakładowego charakteru.
Tym czasem zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o związkach zawodowych oraz niektórych innych ustaw „sprawy dotyczące reprezentatywności zakładowych organizacji związkowych i ponadzakładowych organizacji związkowych, wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, ulegają umorzeniu z mocy prawa z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy”. Ustawa ta weszła w życie 12 miesięcy od jej ogłoszenia (art. 23), zatem 23 sierpnia 2019 r. Sprawa niniejsza nie została do tego dnia zakończona, zatem w oparciu o art. 20 ust. 2 ustawy zmieniającej ulegała umorzeniu z mocy prawa.Wobec niewykazania przez skarżącą istnienia powołanej przesłanki przedsądu, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c.