Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PSK 118/21 Generato dall'IA

Cassation appeal dismissed; plaintiff failed to prove direct discrimination despite employer's dismissal and reorganization changes.

Numero d'incarto II PSK 118/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by an employee seeking damages for direct discrimination in employment. The lower court found no evidence that the plaintiff was treated differently from colleagues due to his role as a labor inspector or union protection, noting he performed significantly less work than others. The court rejected the claim because the plaintiff failed to establish facts suggesting discrimination, leaving the burden of proof on the employer to justify any differential treatment.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 365 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; A cassation appeal is inadmissible if its obvious merit does not stem from a clear contradiction with non-interpretive legal provisions or fundamental principles, requiring the applicant to cite specific violated statutes and explain their evident breach.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility obvious merit standard direct discrimination in employment burden of proof reversal equal treatment principle disparità di trattamento uguaglianza di retribuzione violazione di obbligazioni contrattuali di lavoro

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 365 § 1 k.p.c.
We wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania wskazał na jej oczywistą zasadność przez naruszanie art. 365 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Dlatego Sąd Najwyższy postanowił zgodnie z art. 3989 § 2 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Dlatego Sąd Najwyższy postanowił zgodnie z art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach procesu orzeczono w myśl art.
Art. 39821
O kosztach procesu orzeczono w myśl art. 39821 w związku z art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
39821 w związku z art. 108 § 1 k.p.c.as
art. 365 § 1 k.p.c
We wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania wskazał na jej oczywistą zasadność przez naruszanie art. 365 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Dlatego Sąd Najwyższy postanowił zgodnie z art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 39813 § 2 k.p.c
art. 39813 § 2 k.p.c.), nie można zgodzić się z twierdzeniem o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, skoro to pracownik dochodzący odszkodowania z tytułu naruszenia zasady równego traktowania powinien przedstawić fakty uprawdopodobniające zarzut nierównego traktowania w zatrudnieniu.
art. 3989 § 2 k.p.c
Dlatego Sąd Najwyższy postanowił zgodnie z art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 108 § 1 k.p.c
39821 w związku z art. 108 § 1 k.p.c.as

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II PK 33/05
Supreme Court dismisses labor dispute appeal citing lack of legal interpretation need and burden of proof issues.
III PK 30/06
Cassation dismissed claim for unequal treatment as employee failed to prove discrimination before burden shifted to employer.
II PK 180/06
Supreme Court dismisses appeal where employee failed to prove discrimination grounds required by law.
I PK 242/06
Supreme Court allows gender pay discrimination claim for past salary differences and requires employer to prove objective justification.
II PK 233/06
II PK 308/06
98; z 22 lutego 2007 r., I PK 233/06, LEX nr 936831; z 24 maja 2007 r., II PK 308/06, LEX nr 898856; z 4 stycznia 2008 r., I PK 188/07, LEX nr 442864; z 7 marca 2012 r., II PK 161/11, LEX nr 1271591; z 18 kwietnia 2012 r., II PK 196/11, OSNP 2013 nr 7-8, poz.
I PK 188/07
98; z 22 lutego 2007 r., I PK 233/06, LEX nr 936831; z 24 maja 2007 r., II PK 308/06, LEX nr 898856; z 4 stycznia 2008 r., I PK 188/07, LEX nr 442864; z 7 marca 2012 r., II PK 161/11, LEX nr 1271591; z 18 kwietnia 2012 r., II PK 196/11, OSNP 2013 nr 7-8, poz.
II PK 161/11
Supreme Court quashes equal pay ruling as job quality and quantity differ despite same title.
II PK 196/11
Supreme Court dismisses discrimination claim for lack of proven discriminatory cause in salary setting.
II PK 245/11
Supreme Court allows reinstatement for fixed-term employee fired immediately after maternity protection period ends due to abuse of law.
II PK 8/12
I PK 399/14
I PK 91/15
Supreme Court dismisses appeal regarding unfair dismissal for alcohol intoxication at work.
III PK 166/15
I PK 216/16
Supreme Court dismissed discrimination claim where employer justified unequal contract terms by objective reasons unrelated to protected grounds.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PSK 118/21 POSTANOWIENIE Dnia 29 września 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bohdan Bieniek w sprawie z powództwa M.R.‎przeciwko O. S.A. w W. ‎o odszkodowanie za naruszenie zasady równego traktowania w zatrudnieniu, odszkodowanie za dyskryminację bezpośrednią,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 29 września 2021 r.,‎skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w W. ‎z dnia 30 grudnia 2019 r., sygn. akt XXI Pa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 1.350 (tysiąc trzysta pięćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w W., wyrokiem z dnia 30 grudnia 2019 r., zmienił wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 28 czerwca 2018 r. i oddalił powództwo M.R. wytoczone przeciwko O. S.A. w W. o zapłatę odszkodowania za naruszenie zasady równego traktowania w zatrudnieniu.Sąd Okręgowy rozpoznając apelację pracodawcy, uznał, że materiał dowodowy nie pozwolił na postawienie tezy, iż powód był nierówno traktowany. W ocenie Sądu, brak dowodów wskazujących, że z uwagi na pełnioną funkcję (społeczny inspektor pracy) oraz ochronę ze strony związku zawodowego, był on nierówno traktowany wobec współpracowników. W istocie, mając mniejszy zakres obowiązków i nie podejmując próby przeszkolenia się, powód wykonywał dużo mniej pracy, aniżeli pozostałe osoby w salonie.Skargę kasacyjną wywiódł pełnomocnik powoda, zaskarżając wyrok Sądu Okręgowego w całości. We wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania wskazał na jej oczywistą zasadność przez naruszanie art. 365 § 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.Oczywista zasadność skargi kasacyjnej zachodzi wówczas, gdy z samej jej treści wynika w sposób jednoznaczny, że wskazane w skardze podstawy zasługują na uwzględnienie. Oznacza to, że z argumentów przedstawionych we wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, bez konieczności dokonywania pogłębionej analizy prawnej lub czynności procesowych sądu, wynika jaskrawa sprzeczność orzeczenia z przepisami prawa niepodlegającymi różnej wykładni i niepozostawiającymi sądowi swobody oceny albo z podstawowymi zasadami orzekania obowiązującymi w demokratycznym państwie prawa.

O ile bowiem do uwzględnienia skargi wystarczy, że jej podstawy są usprawiedliwione, o tyle do przyjęcia skargi do rozpoznania niezbędna jest jej oczywista zasadność w wyżej przedstawionym rozumieniu. Wskazuje się również, że dla stwierdzenia, że w sprawie wystąpiła przesłanka z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., skarżący powinien wskazać konkretne, naruszone przez sąd przepisy, a także powinien przytoczyć odpowiednie argumenty wyjaśniające, dlaczego te przepisy zostały, jego zdaniem, w tak ewidentny sposób naruszone.Oczywistość skargi kasacyjnej w ocenie skarżącego ma polegać na pominięciu przez Sąd Okręgowy prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego z dnia 5 listopada 2014 r., przywracającego M.R. na dotychczasowe warunki pracy i płacy u pozwanego.

Wszelkie argumenty przedstawione w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nakierowane są na skutki tego wyroku. Ma rację skarżący, że zadaniem Sądu Okręgowego nie była ocena legalności dokonanego wypowiedzenia, ponieważ tę ocenił już Sąd Rejonowy, ani poszukiwanie uzasadnienia dla dokonanych zmian w procesie reorganizacji i potencjalnych zwolnień grupowych (zwolnień indywidualnych). Jednakże skarżący zapomina, że istotą sporu jest ocena czy pracodawca dopuścił się naruszenia zasady równego traktowania w zatrudnieniu powoda, dokonując czynności związanych z wypowiedzeniem warunków pracy i płacy.Mając na uwadze, że Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (zob. art. 39813 § 2 k.p.c.), nie można zgodzić się z twierdzeniem o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, skoro to pracownik dochodzący odszkodowania z tytułu naruszenia zasady równego traktowania powinien przedstawić fakty uprawdopodobniające zarzut nierównego traktowania w zatrudnieniu.

Oznacza to, że w sprawach tego rodzaju pracownik powinien przedstawić przed sądem fakty, z których można wyprowadzić domniemanie bezpośredniej lub pośredniej dyskryminacji, a wówczas na pracodawcę przechodzi ciężar dowodu, że przy różnicowaniu sytuacji pracowników kierował się obiektywnymi przesłankami (zob. wyroki Sądu Najwyższego: z 24 maja 2005 r., II PK 33/05, LEX nr 184961; z 9 czerwca 2006 r., III PK 30/06, OSNP 2007 nr 11-12, poz. 160; z 9 stycznia 2007 r., II PK 180/06, OSNP 2008 nr 3-4, poz. 36; z 2 lutego 2007 r., I PK 242/06, OSNP 2008 nr 7-8, poz. 98; z 22 lutego 2007 r., I PK 233/06, LEX nr 936831; z 24 maja 2007 r., II PK 308/06, LEX nr 898856; z 4 stycznia 2008 r., I PK 188/07, LEX nr 442864; z 7 marca 2012 r., II PK 161/11, LEX nr 1271591; z 18 kwietnia 2012 r., II PK 196/11, OSNP 2013 nr 7-8, poz. 73; z 22 maja 2012 r., II PK 245/11, LEX nr 1297783; z 2 października 2012 r., II PK 8/12, LEX nr 1365774; z 7 stycznia 2014 r., II PK 218/13, LEX nr 1647003; z 8 grudnia 2015 r., I PK 399/14, LEX nr 2023155; z 9 mara 2016 r., I PK 91/15, LEX nr 2021222; z 9 czerwca 2016 r., III PK 166/15, LEX nr 2057629; z 20 lipca 2017 r., I PK 216/16, LEX nr 2389574).W ocenie Sądu Okręgowego, sytuacja powoda ukształtowała się w sposób, który w znacznej mierze uwzględnił jego oczekiwania (miejsce pracy) i utrzymał stabilizację wynagrodzenia (dodatek wyrównawczy).

Pracodawca umożliwił mu również uzupełnienie wiedzy, pozwalającej na zdobycie dodatkowych świadczeń finansowych, jednakże z przyczyn leżących po stronie powoda, ten z nich nie skorzystał.Dyskryminacja w sferze zatrudnienia rozumiana jest jako bezprawne pozbawienie lub ograniczenie praw wynikających ze stosunku pracy albo nierównomierne traktowanie pracowników ze względu na wymienione w przepisach prawa kryteria dyskryminacyjne, a także przyznawanie z tych względów niektórym pracownikom mniejszych praw niż te, z których korzystają inni pracownicy, znajdujący się w takiej samej sytuacji faktycznej i prawnej.

Nie narusza jednak zasady równości usprawiedliwione i racjonalne zróżnicowanie (dyferencjacja) sytuacji prawnej podmiotów ze względu na różniącą je cechę istotną, relewantną.Mając na względzie powyższe, skarga kasacyjna nie jest oczywiście uzasadniona. Dlatego Sąd Najwyższy postanowił zgodnie z art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach procesu orzeczono w myśl art. 39821 w związku z art. 108 § 1 k.p.c.as